ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΝΩΜΗ

Mηνιαία εφημερίδα ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΝΩΜΗ, από τις εκδόσεις ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ
Φύλλο Σεπτεμβρίου 2009
ΚΥΡΙΟ ΘΕΜΑ: «Μία γενοκτονία, πολλές στρατηγικές»«…είναι πολύ δύσκολο να προωθήσουμε το ζήτημα της διεθνούς αναγνώρισης της γενοκτονίας μιλώντας ξεχωριστά για τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, ξεχωριστά για τη γενοκτονία των Ελλήνων της Θράκης και ξεχωριστά για

τη γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.Η γενοκτονία ήταν μια και θα πρέπει να αναζητήσουμε κοινή δράση και στρατηγική πρώτα μεταξύ μας, ως Έλληνες, και στη συνέχεια να κινηθούμε από κοινού, να ενώσουμε τις δυνάμεις και τις προσπάθειές μας με τους Αρμενίους και τους Ασσυρίους, για να πετύχουμε τη δικαίωση…»
Τ’ Εμέτερα: «Στον απόηχο του 5ου Πανελλήνιου Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών, που διοργανώθηκε από την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος (Π.Ο.Ε.), συνεχίζεται η προεκλογική εκστρατεία σε όλη την Ελλάδα…»

Ypoloipo

Ο ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΩΣ ΦΟΡΕΑΣ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ, ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΣΗΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ

Φάνης Μαλκίδης

www.malkidis.info

Σε εκδήλωση της παλαιότερης ποντιακής οργάνωσης στην Αυστραλία (έτος ίδρυσης 1958), της Ποντιακής Αδελφότητας Νότιας Αυστραλίας στην Αδελαίδα, της Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας και της ποδοσφαιρικής ομάδας των Ποντίων «Ποντιακοί Αετοί» , είχαμε κάνει αναφορά για τη σημασία του αθλητισμού στον Πόντο.

Ο αθλητισμός αποτελούσε σημαντική παράμετρο της κοινωνικής ζωής των Ελλήνων, στον Πόντο, όπως άλλωστε και σε όλη την Ανατολή. Ο Πανιώνιος και ο Απόλλωνας στη Σμύρνη είναι δύο άλλα χαρακτηριστικά και σαφώς όχι μοναδικά παραδείγματα. Το κολέγιο της Μερζιφούντας «Ανατόλια» και η ποδοσφαιρική του ομάδα «Πόντος», συμπυκνώνουν την νεώτερη ιστορία των Ελλήνων στην περιοχή, η οποία όπως είναι γνωστό, κατέληξε με ευθύνη των Νεότουρκων και των Κεμαλικών στην γενοκτονία.

Η ποδοσφαιρική ομάδα και οι αθλητές της- μαθητές του «Ανατόλια»- ήταν ανάμεσα στα θύματα της γενοκτονίας, που δολοφονήθηκαν, κάποιοι εξ αυτών και στην διαδικασία των αποκαλούμενων «δικαστηρίων ανεξαρτησίας». Οι μαθητές- αθλητές της ποδοσφαιρικής ομάδας «Πόντος» καταδικάσθηκαν σε θάνατο έχοντας σαν βασική κατηγορία την εμφάνιση της ομάδας:. Άσπρες και μπλε οριζόντιες ρίγες και το γράμμα «Π» στο στήθος.....

Ως ένδειξη τιμής προς τους νέους αυτούς ανθρώπους που θυσιάστηκαν, παρότι ο αθλητισμός ενώνει και δεν είναι μέσο βίας και εκδίκησης, είχαμε προτείνει στην ομιλία μας το περασμένο Μάιο η μοναδική ποδοσφαιρική ομάδα των Ποντίων στην Αυστραλία, οι «Ποντιακοί Αετοί», να αναλάμβανε μία σχετική πρωτοβουλία. Το ετήσιο φιλικό παιχνίδι της ομάδας που γίνεται στη Μελβούρνη κάθε φθινόπωρο φέτος να το αφιέρωνε στη μνήμη των αθλητών συμπατριωτών τους, της ομάδας «Πόντος», φορώντας μάλιστα τη φανέλα που είχαν 90 χρόνια πριν.

Μία απλή, ωστόσο συμβολική και πολύ ουσιαστική ενέργεια για τα αυτά νέα παιδιά που δεν μπόρεσαν να χαρούν ούτε τη χαρά της γνώσης, ούτε του αθλητισμού. Γι΄ αυτά τα παιδιά που το Σεπτέμβριο του 1921 έχασαν τη ζωή τους πριν καλά- καλά προλάβουν να τη γνωρίσουν. Οι Ποντιακοί Αετοί το έπραξαν και σε μία σημαντική αθλητική εκδήλωση φόρεσαν το αντίγραφο της φανέλας της ιστορικής ομάδας «Πόντος», παίζοντας ποδόσφαιρο.

Τα συγχαρητήριά μας για αυτούς τους ανθρώπους που με μία αθλητική δραστηριότητα έδωσαν ουσιαστικά μηνύματα σε όλους τους ανθρώπους, Έλληνες και μη, για την ανάγκη του αθλητισμού, ο οποίος ενώνει και δε χωρίζει, για τη σημασία που έχει η μνήμη στη ζωή μας.

Ypoloipo

Σ' ευχαριστώ Νότη

f

Αγαπημένε Νότη
Σου γράφω με δάκρυα στα μάτια...
Σ' ευχαριστώ για την τίμια συγκίνηση που μου χάρισες.
Βασίλης Ν. Τριανταφυλλίδης
(Χάρρυ Κλυνν)
Πρόσφυγας από την Αγία Τραπεζούντα του Πόντου
Προσωρινός κάτοικος Θεσσαλονίκης μέχρι την ημέρα της επιστροφής στην Πατρίδα.

Ypoloipo

Στόχος μας είναι να αντιγράψουμε τους παππούδες μας;

Ομιλία του Κ.Λάζαρου Κουμπουλίδη Αντιπροέδρου Ε.Λ Βέροιας στο Δημοτικό Θέατρο Άνετον στην Θεσσαλονίκη

Όταν μου προτάθηκε από τον πρόεδρο της Π.Ο.Π.Σ. κ. Παπαδόπουλο να είμαι ομιλητής στη σημερινή εκδήλωση, δήλωσα ευθύς αμέσως ότι εάν το θέμα της εκδήλωσης απαιτεί ιδιαίτερες ιστορικές ή άλλες γνώσεις του ποντιακού στοιχείου, δεν θα μπορέσω ν’ ανταποκριθώ, υπάρχουν άλλοι καταλληλότεροι από εμένα.
«Όχι» μου είπε, «θέλουμε τη φωνή ενός πόντιου νέου, να εκφράσει το προβληματισμό το δικό του, της νεολαίας».

Έτσι αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας τον κυρίαρχο προβληματισμό μου σχετικά με την ποντιακή παράδοση, χωρίς να θέλω να «περάσω» μια άποψη, χωρίς καν να γνωρίζω εάν εκφράζω την πλειοψηφία ή την μειοψηφία των απόψεων των δικών σας. Το μόνο που θέλω είναι προβληματιστώ και να προβληματίσω, το οποίο για μένα είναι σημαντικότερο από το σερβίρισμα μιας «έτοιμης λύσης» από κάποιον «ειδικό».
Και το ερώτημά μου είναι πρωταρχικό, γι’ αυτό και το θεωρώ σοβαρό:
Γιατί είμαι εδώ;
Γιατί βρίσκομαι στον Ποντιακό χώρο;

Αρκεί άραγε ως απάντηση το γεγονός ότι έλκω καταγωγή από τον Πόντο, από τον έναν ή και τους δυο γονείς μου, από τον παππού ή τη γιαγιά;
Ως χρέος προς τους προγόνους;
Από περιέργεια μήπως;
Ίσως από μοναξιά, προς αναζήτηση παρέας;

Αρχικά, ξεκίνησα όπως όλοι. Nα χορεύω.
Ωραίοι οι ποντιακοί χοροί, γρήγοροι, δυναμικοί, με ποικιλία κινήσεων, με νεύρο, σου ανεβάζουν την αδρεναλίνη, σε «φτιάχνουν», κάνουν το αίμα σου να βράζει στις φλέβες. Κι η λύρα, η γκάιντα, ο ζουρνάς, σε τρυπούν ίσα στην καρδιά, σε κάνουν να ανατριχιάσεις.
«Εδώ είμαστε!» είπα. «Εδώ νιώθω καλά». Χορός, τραγούδι, γελαστά πρόσωπα, παρακάθια, γλέντια, εδώ είμαστε! Και να το ένα βήμα, έτσι εκείνη η φιγούρα, «σον τόπον, μίαν κι άλλο, πυρ»! ζίπκα λεν την βράκα, ταραμπουλούζ το ζωνάρι, όλο καινούργια πράγματα! Όλα ενδιαφέροντα και καλά!
Έτσι είναι πράγματι, αλλά… αυτό είναι όλο;
Θα φοράμε ότι οι παππούδες μας, θα τρώμε σύμφωνα με τις συνταγές των γιαγιάδων μας, θα χορεύουμε περίπου όπως οι πρόγονοί μας, θα μιλάμε παραδοσιακά ποντιακά –με ολίγα τούρκικα- θα προσπαθήσουμε να αναπαραστήσουμε και να αναπαράγουμε τη ζωή των παππούδων μας στον Πόντο;
Στόχος μας είναι να αντιγράψουμε εκείνους;
Αλλά με τους ρυθμούς και τις συνθήκες της σύγχρονης ζωής, μήπως περισσότερο κινδυνεύουμε να καταλήξουμε κακέκτυπά τους;
Μήπως ο σύγχρονος τρόπος ζωής ξεθωριάζει ολοένα και περισσότερο το αυθεντικό, το αληθινό, το πηγαίο; Αλίμονο δεν πρέπει, αλλά… μήπως;

Τότε άκουσα κάποιους πατριώτες να μιλούν για τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων.
Οι Αρμένιοι τα κατάφεραν, εμείς ακόμη!!!
Πρέπει όλοι μαζί να ενώσουμε τις φωνές μας για αναγνωριστεί η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, να ησυχάσουν και οι ταλαιπωρημένες ψυχές των προγόνων μας επιτέλους, να γίνουν γνωστά σε ολόκληρη την οικουμένη τα αποτρόπαια εγκλήματα των Τούρκων και των Γερμανών Αξιωματούχων κατά των παππούδων και των γιαγιάδων μας. Ναι, αυτή είναι η πρώτη προτεραιότητα μας, ο κύριος στόχος μας: κρατούμε την παράδοση, δεν ξεχνούμε -όχι τις χαμένες – αλλά τις αλύτρωτες ακόμη πατρίδες, απαιτούμε την αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων! Σωστά, και γι αυτό είμαι εδώ, είπα, να γιατί πρέπει να βοηθήσω κι εγώ με τις μικρές δυνάμεις μου, να αναγνωριστεί η γενοκτονία μας, να μην ξεχαστούν οι αλύτρωτες πατρίδες! Έστω κι αν εγώ προσωπικά δεν έχω -λόγω ηλικίας- την παραμικρή μνήμη από αυτές, έστω κι αν δεν τις γνώρισα ποτέ, έστω κι αν χρειάστηκε να αγοράσω έναν χάρτη του Πόντου για να βρω το Καρς από όπου κατάγονταν ο παππούς μου κι η γιαγιά μου –βλέπετε στα σχολικά μου βιβλία πουθενά δεν υπήρχε ούτε χάρτης του Πόντου, ούτε λέξη για τη Γενοκτονία- αλλά και μόνο το γεγονός ότι οι πρόγονοί μου ξεριζώθηκαν με τη βία από τα χωριά τους, αξίζει πράγματι να παλέψουμε όλοι μαζί!

Και μετά;
Αν δικαιωθούμε, αποκατασταθεί η ιστορική αλήθεια, καταδικαστεί η Τούρκικη βαρβαρότητα, ησυχάσουν οι ψυχές των προγόνων μας…ΜΕΤΑ;

Σίγουρα η ηθική δικαίωση είναι απαραίτητη, το χθες δεν πρέπει να μας κατατρέχει στο σήμερα, οι ανοιχτοί λογαριασμοί πρέπει να κλείσουν. Όμως, μετά; Το αύριο; Θα είναι άνευ στόχων και ουσίας;

Αυτές μου οι ανησυχίες μ’ έσπρωξαν να «ανακατευτώ» με τα διοικητικά της Ευξείνου Λέσχης Βέροιας.
Εκδηλώσεις, εκδρομές, ράψιμο καινούργιων φορεσιών, διαλέξεις, φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, αιμοδοσία, συναπάντημα νέων. Αααα! Να γιατί είμαι εδώ… Για την ικανοποίηση της συμμετοχής στα κοινά, της προσφοράς στους πατριώτες, για την προαγωγή των ανθρώπινων σχέσεων. Είδα γυναίκες να παρατάνε ακόμη και την οικογένειά τους για να ζυμώσουν και να φτιάξουν πιροσκί, πισία, ωτία, ταν και κάθε λογής ποντιακά εδέσματα, ξανά και ξανά, για ένα παρακάθ’ ή για να φιλοξενήσουμε επισκέπτες μας για κάποια εκδήλωση. Γνώρισα ανθρώπους που βάλανε και τη δουλειά τους ακόμη σε δεύτερη μοίρα, για να βοηθήσουν στην οργάνωση μιας εκδήλωσης ή για να μεταφέρουν τα παιδιά του χορευτικού, ή για να κάνουν οτιδήποτε άλλο για το καλό της Λέσχης! Κάποιοι έβαλαν ακόμη και το «χέρι στην τσέπη» ζητώντας μονάχα να μην μαθευτεί η προσφορά τους…
Τότε κατάλαβα… Γι αυτούς και για τόσους άλλους σαν κι αυτούς, παράδοση είναι ο χορός, είναι το τραγούδι, είναι το γλέντι, είναι η φορεσιά και όσα αυτή συμβολίζει, είναι η μνήμη των προγόνων, τα έθιμα του Πόντου. Παράδοση όμως είναι και κάτι άλλο, ακόμη πιο σημαντικό, γιατί μένει πάντα επίκαιρο και το τελικό ζητούμενο: Παράδοση είναι ο Πολιτισμός!!!

Εδώ ήταν που τα πράγματα άρχισαν να ξεκαθαρίζουν κάπως.
Παράδοση είναι ο Πολιτισμός!!!
Παράδοση λοιπόν για τους Πόντιους είναι και το φιλότιμο, παράδοση είναι και η ανιδιοτέλεια, παράδοση είναι η ντομπροσύνη, η φιλοξενία, το θάρρος, το ανυπότακτο πνεύμα, η απόκτηση αγαθών με σκληρή δουλειά, ο σεβασμός της Μάνας, η αγάπη και η προσήλωση στο θεσμό της οικογένειας, η αποδοχή άλλων λαών και πολιτισμών, η αγάπη για το θέατρο, τις Τέχνες και κυρίως για τα γράμματα. Αυτό είναι το σημαντικότερο κομμάτι της παράδοσης των Ποντίων, αυτός ήταν ο Πολιτισμός των Ποντίων, αυτό είναι το στοίχημα του μέλλοντος για την ποντιακή νεολαία, γι’ αυτό πραγματικά αξίζει να εργαστούμε όλοι μαζί, τον πολιτισμό των προγόνων μας είναι χρέος μας να διατηρήσουμε και να προάγουμε ακόμη περισσότερο εμπλουτίζοντας τον, δίνοντας του νέα μορφή, νέο αντικείμενο, να τον προσαρμόσουμε στην καθημερινότητά μας.

Μπορεί όλο και λιγότερα παιδιά να μιλούν την ποντιακή διάλεκτο, μπορεί να ερίζουν οι ειδικοί εάν το «τσουρτούγουζου…» είναι ποντιακός χορός ή τούρκικος. Κανείς όμως δεν αμφισβητεί την ιστορική αλήθεια ότι το Ποντιακό Θέατρο της Τραπεζούντας περιόδευσε σε όλη την Ευρώπη και κατέπληξε το Ευρωπαϊκό κοινό με την ποιότητά του. Αυτό λοιπόν είναι παράδοση, η ΑΓΑΠΗ για την ΤΕΧΝΗ. Την κάθε είδους τέχνη, το ποντιακό θέατρο, αλλά και κάθε μορφής θέατρο. Ναι, η ποντιακή νεολαία ακολουθεί την παράδοση όταν ασχολείται με το θέατρο, τον κινηματογράφο, τη μουσική, τη ζωγραφική, γιατί παραδοσιακά οι Πόντιοι αγαπούμε τις τέχνες.

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι οι Πόντιοι έζησαν αρμονικά με τους Τούρκους, από το 1079 που εμφανίστηκαν τα Οθωμανικά φύλα στην περιοχή του Πόντου μέχρι το 1912 που ξεκίνησε η γενοκτονία, δημιουργώντας για πάνω από 800 χρόνια ισχυρούς δεσμούς φιλίας, και πολλές φορές ακόμη και συγγενικούς δεσμούς, που μόνο τα διεστραμμένα και δολοφονικά σχέδια των Γερμανών Αξιωματούχων και του Κεμάλ Ατατούρκ, κατάφεραν να διασπάσουν. Άρα και σήμερα η έλλειψη ρατσισμού στην επικοινωνία και την επαφή μας με άλλους λαούς, με άλλες εθνότητες μέσα στο γεωγραφικό χώρο της Ελλάδας, παράδοση είναι για μας τους Πόντιους. Η ανοχή σε διαφορετικό χρώμα, συνήθειες, ήθη κι έθιμα, αλλά και η αποδοχή της διαφορετικής γλώσσας και θρησκείας, ναι, αυτό είναι παράδοση. Σε μας τους Πόντιους, η ιστορία μας το δίδαξε καλά: μόνο η ματαιοδοξία και τα οικονομικά συμφέροντα υποκινούμενα άνωθεν μπορούν να χωρίσουν τους λαούς, όχι η καταγωγή, το χρώμα, η γλώσσα ή η θρησκεία.

Κανείς επίσης δεν μπορεί να αμφισβητήσει τη γενναιότητα, το θάρρος, την ανυπότακτη καρδιά των Ποντίων, που αντί να σκύψουν το κεφάλι στα οργανωμένα σχέδια ξεριζωμού από τις εστίες τους, και μπρος στην ισχυρή στρατιωτική ισχύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Γερμανών αξιωματούχων, αντιστάθηκαν, αντέδρασαν, επιστράτευσαν όλα τα ψυχικά τους αποθέματα και το πείσμα τους και έκαναν μέχρι και αντάρτικο για να διαφυλάξουν οικογένεια, πίστη και τα χώματά τους. Και θα είχαν δημιουργήσει και ισχυρό αυτόνομο Ποντιακό Κράτος, εάν η Επανάσταση των Μπολσεβίκων δεν είχε φοβίσει τόσο πολύ με την δυναμική της τις Μεγάλες Δυνάμεις της Ευρώπης, που θέλησαν να ανακόψουν την επέκτασή της με τη διάλυση κάθε σχεδίου αυτονόμησης των ποντίων και να δημιουργήσουν στη θέση του ένα Οθωμανικό φράγμα προς τη Μαύρη θάλασσα και περαιτέρω τη Μεσόγειο.
Εμείς θα υποκλιθούμε σήμερα στις προσταγές της σύγχρονης αυτοκρατορίας και θα υποταχθούμε στις ορέξεις ενός πλανητάρχη;
Θα συμπορευτούμε με την παγκοσμιοποίηση που θέλει όλους μας να ακούμε την ίδια δυτικόφερτη μουσική, να μιλούμε την Αγγλική γλώσσα ή πολύ περισσότερο την Αμερικάνικη διάλεκτο; Να βλέπουμε μονάχα ταινίες Χόλυγουντ με πάντα πρωταγωνιστές «καλούς» Αμερικανούς και Ιρακινούς, Ρώσους, Σέρβους «κακούς και τρομοκράτες»; Να μετατραπούμε από ενεργοί πολίτες σε παθητικούς καταναλωτές; Θα αντικαταστήσουμε τις παραδοσιακές συνταγές μας με Mc Donalds & GOODYS και θα ανταλλάξουμε τα ήθη και έθιμα μας με πλαστικές πιστωτικές κάρτες και τα «παρακάθια» με “chat rooms” στο Internet;

Η παράδοσή μας, ο πολιτισμός μας, δεν μας το επιτρέπει.

Ο ποντιακός πολιτισμός έδωσε και πήρε πολλά στοιχεία από άλλους πολιτισμούς, αλλά δεν αφομοιώθηκε από κανέναν!
Συμπορευτήκαμε με άλλους λαούς, αλλά δεν προσδεθήκαμε στο άρμα κανενός!
Για μας το πολιτισμικό μωσαϊκό είναι αυτό που έχει ενδιαφέρον και προάγει τον πολιτισμό, όχι η μονόχρωμη κα μονότονη άχρωμη επιφάνεια. Προτιμούμε την άπειρη ποικιλία αγριολούλουδων στα «παρχάρια» για τη μοναδικότητα καθενός από αυτά, παρά την ομοιομορφία του σύγχρονου γκαζόν.
Για τους Πόντιους που έμαθαν να εκφράζουν ελεύθερα και με πάθος τις απόψεις τους, αλλά ταυτόχρονα και να τις συνθέτουν για να πετύχουν τον κοινό τους στόχο, το σύγχρονο μοντέλο της μίας άποψης ισοδυναμεί με καμία άποψη. Και αυτό είναι κατάκτηση του πολιτισμού μας.
Ας μην παραβλέπουμε το γεγονός ότι η δυναμική των εθίμων μας είναι που τα κράτησε μέχρι σήμερα ζωντανά. Ακόμη και σήμερα ο Πόντος συνεχίζει να δονείται σε ποντιακούς ρυθμούς, οι ποντιακοί χοροί χορεύονται ακόμη και σήμερα στην Τουρκία από τους Τούρκους, οι Πόντιοι ξεριζωθήκαμε από τις εστίες μας, δεν κατάφεραν όμως να ξεριζώσουν και τον πολιτισμό μας.

Κανείς τέλος, δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι οι Πόντιοι μετά το ξεριζωμό τους από την πατρίδα, κουβάλησαν μαζί τους ότι σημαντικότερο είχανε: τα βιβλία και την πίστη τους.
Κατάφεραν από το μηδέν να χτίσουν εκ νέου χωριά ολόκληρα, και να σπουδάσουν τα παιδιά τους, δημιουργώντας πληθώρα επιστημόνων, ακόμη και πανεπιστημιακών δασκάλων, λογοτεχνών, μουσικών, γιατρών κ.α.
Αυτή είναι η παράδοσή μας, αυτή είναι η παρακαταθήκη που μας άφησαν οι πρόγονοί μας.
Ο Πολιτισμός μας! Η ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ.
ΓΙΑΤΙ ΠΑΙΔΕΙΑ = ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΚΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΑΣ.

Αυτό είναι και το στοίχημα του αύριο για την παράδοσή μας και την ποντιακή νεολαία που εκ των πραγμάτων καλείτε να την διακονίσει:
Σεβόμαστε την παράδοσή μας;
Τότε στόχος είναι η γνώση του ποντιακού πολιτισμού. Όχι με την έννοια της αποστήθισης ξερών πληροφοριών. Αλλά ως μεταφορά ζωντανών αξιών, τρόπων συμπεριφοράς, μέσω της καθημερινότητάς μας.
Επιθυμούμε τη συνέχισή της παράδοσης και του πολιτισμού μας; Επενδύουμε στην παιδεία και τον πολιτισμό. Γιατί τι άλλο είναι ο πολιτισμός πέρα από τη ζώσα καθημερινότητά μας;
Η ιστορία του ποντιακού Ελληνισμού δεν σταμάτησε στον Πόντο.
Η ιστορία του ποντιακού Ελληνισμού συνεχίζει να γράφεται από όλους μας.
Και θα συνεχίσει να γράφει λαμπρά κεφάλαια, όσο εμείς στοχεύουμε υψηλούς στόχους, έχουμε ξεκάθαρο προορισμό, αλλά δεν λησμονούμε την προέλευσή μας. Στο χέρι όλων μας είναι να δημιουργήσουμε το πρόσφορο έδαφος για να ξεπεταχτούν οι νέοι Υψηλάντηδες και Μουρούζηδες, στο χέρι μας είναι να συνεχιστεί η γενιά των επιστημόνων, αντάξιων της ιστορίας του Φροντιστηρίου της Τραπεζούντας.

Η εργατικότητα και η παιδεία ήταν αυτή που χαλύβδωσε τον πολιτισμό μας, η εργατικότητα και η παιδεία είναι αυτή που μπορεί να εγγυηθεί την αντάξια συνέχισή του.

Γι’ αυτό κι η προσπάθεια όλων των μαθητών που διέπρεψαν στο χώρο της παιδείας είναι αξιέπαινη, όχι μόνο για την κατάκτηση της γνώσης, αλλά κυρίως για τη διασφάλιση της συνέχισης του πολιτισμού μας σε δρόμους λαμπρότερους.
Γιατί μια μορφωμένη νεολαία, είναι μια νεολαία εγκυμονούσα μόνο καλούς οιωνούς για το μέλλον μας.
Άξιο συγχαρητηρίων και το Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων που ανέδειξε με τη σημερινή εκδήλωση τις προσπάθειες αυτές του δυναμικότερου κομματιού της νεολαίας μας,

Γι’ αυτό κι εύχομαι από καρδιάς,
στο Δ.Σ. της Π.Ο.Π.Σ.: καλή δύναμη στο έργο σας,
και σε όλους τους φοιτητές: καλή συνέχεια στην πρόοδό σας.

Λάζαρος Κουμπουλίδης email: koubouli@otenet.gr

Ypoloipo

ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΚΕΜΑΛ!

Ναι είναι αλήθεια! Υπάρχουν μουσουλμάνοι που αναγνωρίζουν τη γενοκτονία των προγόνων μας απο το φασιστικό μαχαίρι του κεμαλισμού! Ναι το φωνάζουν και καλούν τους ομόθρησκούς τους να κάνουν το ίδιο!

Διαβάστε το παρακάτω και θα δείτε...

οτι υπάρχουν μουσουλμάνοι που δεν σκύβουν το κεφάλι στα προστάγματα της Τουρκίας και του προξενείου, αντιστέκονται στην άθλια προπαγάνδα και έχουν την υπερηφάνεια να αναγνωρίσουν το δίκιο:

'' Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ''

Ο ανδρισμός δεν είναι πλέον στη δύναμη των χεριών, αλλά στην καρδιά και στην ψυχή των ανθρώπων. Φαίνεται οτι αυτό οι Τούρκοι δεν το έχουν καταλάβει αλλά και ούτε κάποιοι γενίτσαροι και πουλημένοι Πομάκοι που δηλώνουν οτι είναι Τούρκοι. Όσοι μιλούν λοιπόν για ανθρώπινα δικαιώματα στη Θράκη, θα έπρεπε να ντρέπονται για πάρα πολλούς λόγους. ΑΥτό που εγώ θέλω να πω είναι το εξής: αν είναι άνδρες και αν φορούν παντελόνια, θα πρέπει να αναγνωρίσουν την γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, εκεί όπου 400.000 Πόντιοι σφαγιάστηκαν απο τους Τούρκους δολοφόνους τους οποίους στη συνέχεια τους έκαναν ήρωες.
Όσοι είμαστε μουσουλμάνοι ξέρουμε οτι ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΩΝΩΝ ΑΥΤΩΝ ΒΑΣΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ. Ο Αλλάχ εκεί τους έχει πάει σίγουρα και εκεί θα καταλήξουν και πολλοί απο τη Θράκη που θέλουν να βλάψουν την Ελλάδα, όπου ζουν ειρηνικά και όμορφα απο οτι θα ζούσαν στη Μητέρα Πατρίδα τους την Τουρκία.
Γι αυτό άλλωστε και δεν φεύγουν...Απλά εδώ ζουν σαν πασάδες. ΑΝ ΠΑΝΕ ΕΚΕΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ ΣΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΟΥΣ, όπως με τα τόσα εκατομμύρια φτωχών και ταλαιπωρημένων Τούρκων. Εκεί να δούμε πια θα είναι η αξία τους...
Θέλω να ρωτήσω: είδε ή ΄΄ακουσε ποτέ κάποιος ένα μουσουλμάνο βουλευτή στο νομό Ξάνθης και Ροδόπης, έναν μουσουλμάνο νομαρχιακό σύμβουλο, ένα δημοτικό σύμβουλο, ένα μουσουλμάνο δήμαρχο, να κάνει έστω μια δήλωση αναγνώρισης για τους 400.000 δολοφονημένους Πόντιους; Είδατε ποτέ ένα μουσουλμάνο δημοσιογράφο να γράψει έστω μια λέξη συμπάθειας για τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου; Δεν είδατε ούτε και θα δείτε, επειδή απλά είναι ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΨΥΧΗ ΤΟΥΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ.
Όχι μόνο κανείς δεν έχει πει απο ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΕ Η ΘΡΑΚΗ έστω μια κουβέντα, αντίθετα κάποιοι απο αυτούς, σαν κοινοί ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΣΚΑΤΟΜΥΓΕΣ που κολλούν όπου βρουν σκ..., τρέχουν στις εκδηλώσεις που πραγματοποιούν τα Ποντιακά σωματεία για να ΤΡΑΒΗΞΟΥΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΝΑ ΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΡΕΞΟΥΝ ΣΑΝ ΠΙΣΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΝ ΤΟ ΥΛΙΚΟ. Αυτοί είναι γνήσιοι απόγονοι των Τούρκων δολοφόνων και απορώ πως ακόμα οι Πόντιοι τους φέρονται δημοκρατικά και τους επιτρέπουν την είσοδο σε τέτοιες εκδηλώσεις. Τα θύματα της γενοκτονίας θα ενέκριναν άραγε μια τόσο ...δημοκρατική συμπεριφορά σε ιδεολογικούς θαυμαστές των δολοφόνων; Ευτυχώς εμείς οι Πομάκοι τους ξέρουμε καλά και στις εκδηλώσεις μας ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΡΟΥΦΙΑΝΕΨΟΥΝ ΠΟΤΕ...

ΚΕΜΑΛ ΦΑΡΖΛΗ
ΓΛΑΥΚΗ ΝΟΜΟΥ ΞΑΝΘΗΣ

ΣΧΟΛΙΟ:
Τα κεφαλαία είναι δικά μου.
Ο αρθρογράφoς αναφέρεται προφανώς στην εκδήλωση ''τρεις γενοκτονίες μια στρατηγική'' που έγινε πέρυσι στην Κομοτηνή, στην οποία τουρκόφρονες έβγαζαν φωτογραφίες όλους όσους πήγαιναν να την παρακολουθήσουν και την άλλη μέρα βγήκαν στις εφημερίδες τους να ...καταγγείλουν οτι δέχθηκαν επίθεση απο τους οργανωτές!!!

ΠΡΟΤΑΣΗ:
ΟΙ ΠΟΝΤΙΑΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ ΠΟΜΑΚΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΟΥΝ ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΝΑ ΣΤΗΘΟΥΝ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΟΥΣ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΦΡΙΚΗΣ ΤΩΝ ΚΕΜΑΛΙΣΤΩΝ

Α.Κ.

taxalia

Ypoloipo

Σήμερα το φεστιβάλ ποντιακών χορών, στη Θεσσαλονίκη

5ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών
Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου
Ώρα έναρξης 19.00
Παλαί ντε Σπορ - Θεσσαλονίκη
Στο κλειστό γυμναστήριο της Θεσσαλονίκης, το "Παλαί ντε Σπορ" θα πραγματοποιηθεί φέτος, για 5η συνεχόμενη χρονιά μία κορυφαία εκδήλωση η οποία έχει γίνει θεσμός από την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος, το 5ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών.
1700 χορευτές των 367 σωματείων μελών της Παμποντιακής Ομοσπονδίας θα μας παρουσιάσουν, με ...

τη συνοδεία της λύρας, του νταουλιού, του γαβάλ και του αγγείου, χορούς από τις περιοχές, Κερασούντα, Ματσούκα, Αργυρούπολη, Πάφρα και Καρς του Πόντου, δείχνοντας, για ακόμα μία φορά, πως η παραδοσιακή μουσική και ο χορός όχι μόνο δεν χάνονται με την πάροδο του χρόνου αλλά παραμένουν ζωνταντά απο γενιά σε γενιά.
Το 5ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Πατριάρχη της Λύρας του Πόντου, Γώγου Πετρίδη.

ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΑΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΚΡΙΝΑΤΕ
http://taxalia.blogspot.com/2009/09/blog-post_4557.html

Ypoloipo

5ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών

Στο κλειστό γυμναστήριο της Θεσσαλονίκης, το "Παλαί ντε Σπορ" θα πραγματοποιηθεί φέτος, για 5η συνεχόμενη χρονιά μία κορυφαία εκδήλωση η οποία έχει γίνει θεσμός από την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος, το 5ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών.

1700 χορευτές των 367 σωματείων μελών - σωματείων της Παμποντιακής Ομοσπονδίας θα μας παρουσιάσουν, με τη συνοδεία της λύρας, του νταουλιού, του γαβάλ και του αγγείου, χορούς από τις περιοχές, Κερασούντα, Ματσούκα, Αργυρούπολη, Πάφρα και Καρς του Πόντου, δείχνοντας, για ακόμα μία φορά, πως η παραδοσιακή μουσική και ο χορός όχι μόνο δεν χάνονται με την πάροδο του χρόνου αλλά παραμένουν ζωνταντά απο γενιά σε γενιά.

Το 5ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Πατριάρχη της Λύρας του Πόντου, Γώγου Πετρίδη.

5ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών
Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου
Ώρα έναρξης 19.00
Παλαί ντε Σπορ - Θεσσαλονίκη

Ypoloipo

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΔΕ ΘΑ ΜΑΣ ΞΕΓΕΛΑΣΕΤΕ

ΝΑ ΜΑΣ ΠΟΥΝ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥΣ ΑΝ ΠΡΟΤΙΘΕΝΤΑΙ ΝΑ ΠΡΟΒΟΥΝ ΣΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ( Διεθνοποίησή της μέσα από τους επίσημους κρατικούς διαύλους)

Να δεσμευτούν ότι θα ενσωματωθεί η Ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού στα βιβλία της Ελληνικής Ιστορίας…

Να μας δώσουν το λόγο τους ότι θα δημιουργηθούν Ποντιακά σχολεία εκεί όπου υπάρχουν ικανοί Ποντιακοί πληθυσμοί..

Και να μας εγγυηθούν ότι θα δημιουργηθεί Πανεπιστημιακή έδρα Ποντιακού Ελληνισμού στα Ελληνικά πανεπιστήμια.
____________________________________________________________________

ΠΡΟΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΤΥΠΩΣΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΟΣΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΣΤΕ ΤΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΟΥΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΥΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ

ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ο ΠΟΝΤΟΝ ΚΑΜΙΑΝ ΚΙ ΑΠΟΘΑΝ’

Γιατί φθάσαμε στη σφαγή της Σμύρνης

ΑΤΑΤΟΥΡΚ ΚΑΙ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ!

81 χρόνια μετά τη μεγαλύτερη τραγωδία που βίωσε ο ελληνισμός, δεν έχει πλήρως συνειδητοποιηθεί η σημασία των γεγονότων Tου Bλάση Aγτζίδη (1) H 14η Σεπτεμβρίου, ημέρα πυρπόλησης της Σμύρνης, αποτελεί εδώ και δύο χρόνια επίσημη επέτειο του ελληνικού κράτους. Mε τον τρόπο αυτό, η μεγαλύτερη τραγωδία που βίωσε ποτέ ο ελληνισμός έγινε αναπόσπαστο μέρος της συλλογικής εθνικής μνήμης. H γενοκτονία του μικρασιατικού ελληνισμού και η Mικρασιατική Kαταστροφή, γενικότερα, έπαψαν να αποτελούν λευκές σελίδες και απαγορευμένη γνώση στο νεοελληνικό μας τοπίο. Παρ' όλα αυτά όμως, η έκταση και η σημασία των γεγονότων δεν έχουν πλήρως συνειδητοποιηθεί. Mε την καταστροφή της Σμύρνης ολοκληρώθηκε η γενοκτονία των χριστιανικών πληθυσμών, που είχε αποφασίσει επισήμως η νεοτουρκική κυβέρνηση το 1911. Παράλληλα, έκλεισε και ο κύκλος της παρουσίας των Eλλήνων στη μικρασιατική γη μετά 35 αιώνες δημιουργικής παρουσίας. Eιδικότερα, ο χριστιανικός ελληνισμός βρέθηκε οριστικά εκτός της Iωνίας, του Πόντου, της Kαππαδοκίας και της Aνατολικής Θράκης. Στις 14 Σεπτεμβρίου του 1922 έκλεισε και άλλος ένας κύκλος: αυτός της θανάσιμης σύγκρουσης του χριστιανισμού με το επιθετικό Iσλάμ που άρχισε με τη μάχη του Mατζικέρτ πριν από 932 χρόνια. H μεγάλη αυτή σύγκρουση των θρησκειών στην περιοχή του παλιού ελληνικού κόσμου μετετράπη σε σύγκρουση εθνών την εποχή που τα νέα κοινωνικά μεγέθη καθορίστηκαν από την εθνική αντίληψη. O ισλαμικός κόσμος μετετράπη σε τουρκικό έθνος και ολοκλήρωσε με μεγάλη επιτυχία τον ιερό του πόλεμο, το Tζιχάντ. H καταστροφή της Σμύρνης από τα κεμαλικά στρατεύματα είχε έναν πολλαπλό συμβολισμό. Aφενός, το Mισοφέγγαρο κατανικούσε πλήρως τον Σταυρό και αφετέρου το τουρκικό έθνος συνέτριβε το ελληνικό. H άπιστη χριστιανική Σμύρνη, η «γκιαούρ Iζμίρ» μετατράπηκε σε σωρό καπνιζόντων ερειπίων προς δόξαν του προφήτη Mωάμεθ και του νέου ανταγωνιστή του, του Kεμάλ Aτατούρκ. H μικρασιατική πρόκληση έδωσε στον ελληνισμό την ευκαιρία για την εθνική του ολοκλήρωση. H ένταξη στο κράτος των Eλλήνων, των πλέον ανεπτυγμένων ελληνικών εδαφών θα επιτάχυνε τον μετασχηματισμό της Eλλάδας σε ένα σύγχρονο έθνος-κράτος, θα αύξανε το γεωπολιτικό και οικονομικό της βάρος και, παράλληλα, θα πραγμάτωνε τις ιδέες για χειραφέτηση από την απολυταρχική οθωμανική εξουσία. H παρουσία της Eλλάδας στην Iωνία και στην Aνατολική Θράκη και οι προσπάθειες απελευθέρωσης των Eλλήνων στον Πόντο υπήρξαν οι μοναδικές εγγυήσεις για τη σωτηρία των ελληνικών πληθυσμών που είχαν υποστεί γενοκτονία από τους Tούρκους εθνικιστές κατά τη διάρκεια του πολέμου με κορύφωση την περίοδο 1916-1918. H νίκη των συμμάχων στον A΄ Παγκόσμιο Πόλεμο -που τοποθέτησε την Eλλάδα στο τραπέζι των νικητών- υπήρξε μια μοναδική ευκαιρία. H Συνθήκη των Σεβρών -αποτέλεσμα της ήττας των Nεότουρκων εθνικιστών- διευθετούσε εν μέρει τα πραγματικά εθνικά προβλήματα της Oθωμανικής Aυτοκρατορίας. H Eλλάδα αναδείχτηκε σε σημαντική περιφερειακή δύναμη. Oι συμμαχικές δυνάμεις και ειδικότερα η Mεγάλη Bρετανία έχρισαν την Eλλάδα εντολοδόχο στην περιοχή. H μοναδική σύμπτωση θετικών εξελίξεων έκανε να φαίνεται πραγματοποιήσιμο το όνειρο της απελευθέρωσης των Eλλήνων της Mικράς Aσίας και της Aνατολικής Θράκης. Γιατί ηττηθήκαμε Tι συνέβη όμως και το εφικτό μετετράπη σε εφιάλτη; Kατ' αρχάς άλλαξε το διεθνές τοπίο. H επανάσταση των μπολσεβίκων στη Pωσία και τα ιδιαίτερα συμφέροντα κάποιων από τους συμμάχους μας, όπως των Γάλλων και των Iταλών, οδήγησαν στην ενίσχυση του εθνικιστικού κινήματος του Mουσταφά Kεμάλ. Παρ' όλη όμως την αλλαγή οι Eλληνες παρέμειναν η σημαντικότερη στρατιωτική δύναμη στην Eγγύς Aνατολή. Oι Tούρκοι εθνικιστές δεν κατάφεραν σε καμιά στιγμή της ελληνοτουρκικής στρατιωτικής σύγκρουσης να παρατάξουν περισσότερους στρατιώτες και να διαθέσουν καλύτερο εξοπλισμό από τον ελληνικό στρατό. Eξάλλου, ένα μέρος των κεμαλικών δυνάμεων το αποτελούσαν άτακτες ένοπλες συμμορίες. H αύξηση της κεμαλικής δυναμικής προκλήθηκε αποκλειστικά από τη στάση της ελληνικής πλευράς, η οποία μεθοδικά υποβάθμισε τη δική της πολιτική και στρατιωτική παρουσία στο μικρασιατικό μέτωπο. Kατ' αρχάς, ο εντεινόμενος διχασμός στην Aθήνα μεταξύ βενιζελικών και βασιλικών μετέφερε αλλού το κέντρο βάρους και τις προτεραιότητες της ελλαδικής πολιτικής ηγεσίας. H προκήρυξη εκλογών από τον Bενιζέλο, εν μέσω πολέμου, επέτρεψε στο μέτωπο των βασιλικών και των κομουνιστών να διευρύνει την αντιπολεμική του δράση. Στη συνέχεια, μετά τη νίκη των αντιπολεμικών, ακολουθήθηκε μια ολοκληρωτικά ανορθολογική πολιτική, τόσο στον τομέα της στρατιωτικής διαχείρισης της μικρασιατικής κρίσης, όσο και στα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής. H πολιτική της νέας ελληνικής κυβέρνησης επέτρεψε στον Mουσταφά Kεμάλ να ισχυροποιηθεί στρατιωτικά και να αναδειχθεί σε αξιόπιστο συνομιλητή των Mεγάλων Δυνάμεων. Παράλληλα, η αντιπολεμική κυβέρνηση της Aθήνας υπονόμευσε τις προσπάθειες των ιδίων των Mικρασιατών για δική τους στρατιωτική συγκρότηση με στόχο την αυτονόμηση της Iωνίας. H απουσία γραμμής άμυνας στη Σμύρνη και η εγκατάλειψη του μικρασιατικού ελληνισμού στους νικητές Kεμαλικούς υπήρξαν οι βασικές αιτίες του μεγάλου αριθμού θυμάτων, μετά την αναμενόμενη στρατιωτική ήττα. Oι Γάλλοι για τη Σμύρνη H γαλλική στάση στο μικρασιατικό ζήτημα υπήρξε κατεξοχήν ανθελληνική. Aντίστοιχη πολιτική ακολούθησε και η ιταλική πλευρά. Oι Γάλλοι ενθάρρυναν τους κεμαλικούς στη σύγκρουσή τους με τους Eλληνες και εξέφρασαν έμπρακτα την υποστήριξή τους. Mε τη γαλλοτουρκική συμφωνία που υπεγράφη στην Aγκυρα, το Παρίσι κέρδισε την εκμετάλλευση κοιτασμάτων σιδήρου, χρωμίου και ασημιού και την προοπτική για μικτές γαλλοτουρκικές εταιρείες για την κατασκευή και εκμετάλλευση λιμανιών, σιδηροδρομικών γραμμών κ.λπ. O Kεμάλ από την πλευρά του κέρδισε την υπονόμευση της Συνθήκης των Σεβρών μέσω της Γαλλίας, την υλική υποστήριξη του στρατού του και, σε κάποιες περιπτώσεις, συμπαράταξη των γαλλικών δυνάμεων με τις κεμαλικές. Για παράδειγμα, μετά την ήττα των Eλλήνων στα Mουδανιά οι γαλλικές αρχές αφόπλισαν τους Eλληνες στρατιώτες και τους παρέδωσαν στους Tούρκους. H γαλλική κυβέρνηση κατέβαλε κάθε προσπάθεια για υποβάθμιση των τουρκικών εγκλημάτων. Στο πλαίσιο της γραμμής αυτής προσπάθησε να αποκρύψει το γεγονός της πυρπόλησης της Σμύρνης από τον τουρκικό στρατό και να ενοχοποιήσει τους Eλληνες. Στις 21 Σεπτεμβρίου του 1922 ο FrankliBouillon, λίγο πριν αναχωρήσει για την κατεστραμμένη Σμύρνη για να συναντήσει τον Kεμάλ, καλεί στο υπουργείο Eξωτερικών τους ανταποκριτές του διεθνούς Tύπου και τους παρακινεί: «Tηλεγραφήστε στον κόσμο όλο ότι οι Eλληνες οργάνωσαν συστηματικά τις πυρκαγιές στη Σμύρνη». Tη φιλοκεμαλική στάση των Γάλλων στηλίτευσε ακόμα και ο Oυίνστον Tσόρτσιλ, ο οποίος έγραψε: «Παρά τις προσπάθειες των Γάλλων να ελαχιστοποιήσουν τις φρικαλεότητες αυτές (των Tούρκων κατά των Eλλήνων στον Πόντο και τη δυτική Mικρασία) και να αποδείξουν, εναντίον των Eλλήνων παρόμοιες φρικαλεότητες σε μικρότερη κλίμακα, η κοινή γνώμη, όση υπήρχε, στρεφόταν αποφασιστικά εναντίον των Tούρκων». Aντικειμενικές φωνές Aκριβώς για το λόγο αυτόν, οι αντικειμενικές φωνές εν μέσω της γαλλικής ανθελληνικής υστερίας εκείνης της εποχής έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. O Rene Puaux στο βιβλίο του «La Questiod' Orient devant le Parlement» («Tο Aνατολικό Zήτημα μπροστά στο Kοινοβούλιο») αναφέρει τη συζήτηση που έλαβε χώρα στο γαλλικό Kοινοβούλιο στις 27 Oκτωβρίου 1922 για την τραγωδία της Σμύρνης. Eνδιαφέρον έχει ότι ο γαλλικός Tύπος λειτούργησε ως φερέφωνο της γαλλικής κυβέρνησης. Aνέφεραν απλώς ότι έγινε συζήτηση στη Bουλή και απέκρυψαν πλήρως τα όσα παρουσιάστηκαν. O Puaux μάς πληροφορεί ότι ο βουλευτής Soulier, αφού κατέθεσε τα στοιχεία που είχε για την ενοχή των Tούρκων όσον αφορά την πυρπόληση της πόλης, έδωσε την εξής εξήγηση: «Aλλά γιατί οι Tούρκοι έβαλαν φωτιά; Πρώτον: υπήρχαν πολλά πτώματα στην πόλη και η φωτιά ήταν μια δικαιολογία, μια κάθαρση. Δεύτερον: όπως και στο παρελθόν, ήταν ένας τρόπος για να λύσουν το πρόβλημα των μειονοτήτων. Γι' αυτούς, όπως αναφέρεται στα επίσημα κείμενα, η Σμύρνη ήταν μια πόλη των απίστων. Παρά την πυρκαγιά, όλος ο πληθυσμός δεν εξολοθρεύτηκε. Eίχαμε στη συνέχεια αρπαγές. Mεταξύ άλλων, όλων των νέων κοριτσιών ενός γαλλικού οικοτροφείου. Yπήρξαν άγριες σφαγές. Eίδαν ένα όχημα να διασχίζει τους δρόμους σέρνοντας τον διευθυντή μιας εφημερίδας. Tο κεφάλι του χτυπούσε στο κατάστρωμα. Eίδαν ακόμα να πυροβολούν και μέσα στη θάλασσα για να σκοτώσουν αυτούς που προσπαθούσαν να πάνε στα πλοία κολυμπώντας.... H Σμύρνη είχε 360.000 κατοίκους από τους οποίους οι 230.000 ήταν χριστιανοί. Yπήρχαν επίσης και 200.000 πρόσφυγες. Aπό αυτούς έφτασαν στα νησιά του Aιγαίου και την Eλλάδα οι 250.000 και εξορίστηκαν 100.000. Yπάρχουν 75.000 νεκροί στη Σμύρνη, το λιγώτερο». Tο τέλος του Xρυσόστομου Στη συνεδρίαση του γαλλικού Kοινοβουλίου, ο Soulier αναφέρθηκε και στον τρόπο θανάτωσης του Mητροπολίτη Σμύρνης Xρυσόστομου: «Aνέφεραν στο γαλλικό προξενείο ότι απειλείται ο μητροπολίτης Xρυσόστομος. O Γάλλος πρόξενος Graillet έστειλε ένα απόσπασμα να τον οδηγήσει στη γαλλική εκκλησία Sacre Coeur ή στο προξενείο. Aυτός αρνήθηκε και είπε: «Eίμαι στο μέσον των πιστών μου. Oφείλω να παραμείνω μ' αυτούς». Kαθώς αναχωρούσε το απόσπασμα, έφτασε με αυτοκίνητο ένας Tούρκος αξιωματικός και του ζήτησε να τον ακολουθήσει. Tον οδήγησαν στην άκρη της ευρωπαϊκής συνοικίας μπροστά σ' ένα κουρείο. Tον σκέπασαν μ' άσπρη ποδιά, με σκοπό να βλέπουν καλύτερα όλοι οι περαστικοί. Kαι εκεί, κύριοι, έλαβε χώρα ένα των πλέον φρικτών εγκλημάτων, απ' αυτά που η ιστορία των μαρτύρων έχει αρκετά. Tου έκοψαν τα γένια, τον μαχαίρωσαν, του έκοψαν τ' αυτιά, τη μύτη. Γυναίκες και άνδρες ελάμβαναν μέρος σ' αυτό το βασανιστήριο. Oι ναυτικοί μας παρίσταντο με το όπλο παρά πόδα αγανακτισμένοι, υποχρεωμένοι από τις οδηγίες που έλαβαν. O Tούρκος αξιωματικός απείλησε τους άνδρες μας με πιστόλι να μην κινηθούν. Oδήγησαν στη συνέχεια τον γέροντα στην τουρκική συνοικία, τον κομμάτιασαν και τον έριξαν στα σκυλιά». Προσχεδιασμένη γενοκτονία H καταστροφή της Σμύρνης και η σφαγή του χριστιανικού πληθυσμού, ελληνικού και αρμενικού, υπήρξε μια πράξη προσχεδιασμένης γενοκτονίας. Oλα τα κριτήρια που αναφέρονται στη Σύμβαση του Oργανισμού Hνωμένων Eθνών που ψηφίστηκε το 1948 «για την πρόληψη και την τιμωρία του εγκλήματος της γενοκτονίας» τα συναντούμε στη σφαγή της Σμύρνης. Bέβαια, όλη η εκστρατεία εξόντωσης των χριστιανικών πληθυσμών που πραγματοποίησαν οι Tούρκοι εθνικιστές, βασίστηκε πάνω στην πρακτική της γενοκτονίας. Oμως, στην περίπτωση της Σμύρνης οι μέθοδοι εξόντωσης αποκαλύφθηκαν και η βία που ασκήθηκε κορυφώθηκε. Παράλληλα, η Σμύρνη αποκαλύπει και όλες μας τις αντιφάσεις. H υποβάθμιση των γεγονότων -ακόμα και η αιτιολόγηση της γενοκτονίας- δεν ήταν ασυνήθιστο γεγονός στη μετά το '22 Eλλάδα. Aυτό, όμως, είναι ένα άλλο θέμα που σχετίζεται με την εθνική μας αλλοτρίωση και την ιδιότυπη νεοελληνική ιδεολογία. (1) O Bλάσης Aγτζίδης είναι διδάκτωρ Σύγχρονης Iστορίας.
Ypoloipo

Σε πείσμα των Τούρκων εθνικιστών

Σε πείσμα των Τούρκων εθνικιστών, το λεγόμενο «τουρκικό έθνος» είναι ένα μίγμα λαών και εθνοτήτων. Το Τουρκικό κράτος που οικοδομήθηκε στη βάση του εθνικισμού μία από τις αρχές του Κεμαλισμού, αρνείται τις επιμέρους εθνικές και εθνοτικές ιδιαιτερότητες των πληθυσμών που διαβιώνουν μέσα στα όριά του. Στο σύγχρονο Τουρκικό κράτος δεν «προβλέπονται» άλλες εθνότητες και συνεπώς κάθε υπήκοος που δεν δέχεται τον χαρακτηρισμό Τούρκος αποτελεί απειλή και διώκεται. Η αφύπνιση των διαφόρων εθνοτήτων και μειονοτήτων, αποτελεί σήμερα και κυρίως μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης ένα από τα ακανθώδη προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος κόσμος. Το πρόσφατο παράδειγμα της Γιουγκοσλαβίας, αλλά και οι φωνές των Βάσκων στην Ισπανία και των Κορσικανών στη Γαλλία αποτελούν την πιστοποίηση της έξαρσης των εθνοτικών προβλημάτων. Αντίστοιχα σήμερα η Τουρκία βρίσκεται σε πολύ δυσχερή θέση, λόγω των διεκδικήσεων του κουρδικού λαού. Το πρόβλημα αυτό το οποίο βρίσκεται σε έξαρση, δεν αποκλείεται να ανασύρει και άλλες εθνοτικές ή μειονοτικές διεκδικήσεις. Το στρατιωτικό βέβαια καθεστώς δεν είναι το καταλληλότερο έδαφος ανάπτυξης τέτοιων διεκδικήσεων. Η αποδυνάμωση του Τουρκικού στρατιωτικού καθεστώτος στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής προοπτικής, είναι βέβαιον ότι θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ανάπτυξης εθνοτικών κινημάτων.


Ypoloipo

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και η ίδρυση μουσείου

Με αφορμή τη νέα εμφύλια διαμάχη στους κόλπους των ποντιακών οργανώσεων -στο θέμα αυτό ξεπερνάμε και τους παλαιστίνιους!- επαναδημοσιεύω παλαιότερο άρθρο-πρόταση για το τεράστιο, για το ΠΡΩΤΟ θέμα που πρέπει να έχουμε πάντα ως στόχο:την αναγνώριση της γενοκτονίας απο όσο το δυνατόν περισσότερες χώρες.
Όλα τα υπόλοιπα είναι ...λεπτομέρειες και για εσωτερική κατανάλωση:

''Τι πραγματικά έχει συμβεί και το θέμα της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Ποντίων από τους Τούρκους κατά την περίοδο 1916-1923 δεν έχει προχωρήσει στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο;
Γιατί την γενοκτονία των Αρμενίων να την έχουν αναγνωρίσει σαράντα εννέα κράτη, την γενοκτονία των Ουκρανών με λιμό από τον Στάλιν κατά το 1932 δέκα πέντε, ενώ των Ποντίων μόλις …δύο, δηλαδή ...

στην ουσία σχεδόν κανένα, αφού το ένα είναι η Ελλάδα και το άλλο η Κύπρος;
Γιατί το επίσημο ελληνικό κράτος, μέσω του υπουργείου των Εξωτερικών του, δεν αναλαμβάνει μια εκστρατεία για την ευρύτερη δημοσιοποίηση αυτής της ανοιχτής πληγής της ποντιακής μνήμης;
Και γιατί να μην θέσουμε ως Ελλάδα σαν βασική προϋπόθεση της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων και των Ποντίων εκ μέρους της;
Ένας προσεκτικός μελετητής του θέματος της εθνοκάθαρσης που υπέστησαν οι Πόντιοι από το Κεμαλικό καθεστώς, θα μπορούσε άνετα να διαπιστώσει, πως μεγάλες ευθύνες για την μη ευρύτερη δημοσιοποίηση του αδιαμφισβήτητου αυτού γεγονότος, την φέρουν εκτός από το ίδιο το ελληνικό κράτος και οι ίδιοι οι Πόντιοι.
Διότι ναι μεν καλοί είναι οι πολιτιστικοί σύλλογοι, καλά είναι τα χορευτικά συγκροτήματα και οι παραδοσιακές φορεσιές, αλλά υπάρχει το μέγα ζήτημα και πρώτο, υπάρχει το έγκλημα, που τεκμηριώθηκε επιστημονικά από δεκάδες τόμους, πολλών επιστημόνων, το οποίο μένει όχι μόνο ατιμώρητο, αλλά μη αναγνωρίσιμο από τον ίδιο τον θύτη!
Άγνωστο στην παγκόσμια κοινότητα.
Είναι το μοναδικό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, το οποίο δεν έχει πιστοποιητικά διεθνούς νομιμότητας!
Διαθέτει μόνο πιστοποιητικά μνήμης!
Και στον αιώνα της παγκοσμιοποίησης, καθώς θα περνούν τα χρόνια και οι δεκαετίες, θα τείνει να σβηστεί μια και καλή και από αυτήν!
Διότι στην ουσία δεν έχουμε να κάνουμε με ένα θέμα εκδίκησης, αλλά με ένα θέμα διεκδίκησης, όπως αναφέρει και ο μεγάλος έλληνας Νίκος Λυγερός. Γιατί όσο ο θύτης δεν έχει λογοδοτήσει για το έγκλημά του, τόσο οι προϋποθέσεις επανάληψης του ίδιου εγκλήματος είναι υπαρκτές.
Διεκδικούμε την μη παραγραφή από την μνήμη της ανθρωπότητας, ενός εγκλήματος που διαπράχθηκε εναντίον της.
Διεκδικούμε τη διεθνή αναγνώριση του εγκλήματος, όχι επειδή είμαστε Πόντιοι, αλλά πρωτίστως επειδή είμαστε άνθρωποι. Να γιατί στον αγώνα αυτόν έχουν υποχρέωση να στρατευθούν όλοι όσοι επιμένουν να είναι άνθρωποι, όσοι εξακολουθούν να αγωνίζονται για την ειρήνη.
Δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα, να έχει αναγνωρίσει μόλις το 1994 τη γενοκτονία των Ποντίων και έπειτα από λίγα χρόνια, όχι μόνο να μην κάνει τίποτε, αλλά να δημιουργεί εμπόδια στον αγώνα μας για αναγνωρίσεις. Να αρνείται η Βουλή των Ελλήνων, που εξέδωσε τον τόμο του Καθηγητή Κώστα Φωτιάδη για τη γενοκτονία, να τον στείλει στα σχολεία, να τον μεταφράσει στις κυριότερες γλώσσες –όπως δεσμεύτηκε – και να τον στείλει στα διεθνή Fora και σε άλλους φορείς ανά τον κόσμο. Μετά απ’ αυτό έχουμε ή όχι δικαίωμα να πιστεύουμε ότι το κράτος βρίσκεται απέναντί μας, ταυτιζόμενο με τους Βερέμηδες, τις Ρεπούσηδες και τα ΕΛΙΑΜΕΠ, που στηρίζουν (άθελά τους;) με τον τρόπο τους το γενοκτόνο κεμαλικό καθεστώς;
Στην διεκδίκηση αυτή όμως, πρέπει να αναζητήσουμε οπωσδήποτε συμμάχους. Φυσικοί σύμμαχοί μας είναι όσοι υπέστησαν γενοκτονία από την ίδια πηγή. Οι Αρμένιοι και οι Ασσύριοι, οι Ουκρανοί, αλλά προπάντων, πρέπει να πλησιάσουμε τους Εβραίους!. Πρέπει να αξιοποιήσουμε την εμπειρία που απέκτησαν κυρίως οι πρώτοι και οι τελευταίοι
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο στρατηγικής σκέψης, εντάσσεται και η πρότασή μου για την δημιουργία στην Ελλάδα ενός Μουσείου Γενοκτονίας.
Μια καλή επιλογή για την ίδρυση ενός τέτοιου μουσείου-αν δεν γίνει στην Αθήνα ή στη Θεσσαλονίκη- θα ήταν η περιοχή της Νέας Σάντας, που παραπέμπει στη μαρτυρική Σάντα του Πόντου, ένα τόπο-σύμβολο της Γενοκτονίας.
Στο νέο μουσειακό χώρο που θα δημιουργηθεί, θα προβάλλονται με διάφορα οπτικοακουστικά μέσα στον επισκέπτη, όλα εκείνα τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας τα οποία διαπράχτηκαν από ανθρώπους όπως ο Χίτλερ, ο Στάλιν και ο Κεμάλ.
Θα υπάρχει ειδικός χώρος ο οποίος θα φιλοξενεί διάφορα συνέδρια, επιστημονικές ημερίδες και γενικά εκδηλώσεις που θα έχουν σαν θέμα τους τα μεγάλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, την αναγνώρισή τους και την ευρύτερη δημοσιοποίησή τους στους πολίτες, με σκοπό να μην επαναληφθούν ποτέ ξανά!
Η ίδρυση ενός τέτοιου εξειδικευμένου μουσείου γενοκτονίας, με την βοήθεια των Εβραίων και των Αρμενίων που ζουν στην μητέρα Ελλάδα, θα δώσει μιαν άλλη δυναμική στο ποντιακό ζήτημα.
Θα δώσει δυναμική στον αγώνα για τη διεθνοποίηση της ποντιακής γενοκτονίας.
Χρόνο με τον χρόνο, η ποντιακή εθνοκάθαρση θα πάρει τη θέση που της αξίζει στην παγκόσμια συλλογική μνήμη, δίπλα σε εκείνη των Εβραίων και των Αρμενίων.
Τότε θα γαληνέψουν οι ψυχές εκείνων που χάθηκαν εκείνα τα σκοτεινά χρόνια, χωρίς να φταίνε σε τίποτε, από το Κεμαλικό μαχαίρι.
Τότε ίσως θα αναγκαστεί το τουρκικό κράτος να ζητήσει συγνώμη. Γιατί δεν είναι ανάγκη να μολύνεται η νέα γενιά της Τουρκίας με το έγκλημα.

Αναστάσιος Καζαντζίδης
εκπαιδευτικός

Ypoloipo

Επιστροφή των Ποντίων στην Τραπεζούντα.Οι (Ευρω)Τούρκοι καταπατούν και πάλι (όπως πάντα) τις θρησκευτικές ελευθερίες.

Ιβάν Ιγνάτιεβιτς Σαββίδης: «Διεκδικούμε την τέλεση τουλάχιστον μία φορά το χρόνο Λειτουργίας εντός της Μονής Σουμελά, αλλά και στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης. Του χρόνου θα έρθουμε ακόμη περισσότεροι».

Περισσότεροι από τρεις χιλιάδες προσκυνητές βρέθηκαν στις 15 Αυγούστου 2009 ,στο Μοναστήρι της Παναγιάς Σουμελά στην Τραπεζούντα , στον Πόντο, και προσκύνησαν Τη Χάρι Της, την Υπεραγία Θεοτόκο, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Συντονιστή της Ε΄ Περιφέρειας του ΣΑΕ και βουλευτή της ρωσικής Δούμας, Ιβάν Ιγνάτιεβιτς Σαββίδη.

Παρά τις δυσκολίες και τα προσκόμματα των τοπικών τουρκικών αρχών που προσπάθησαν να εμποδίσουν το προσκύνημα, αυτό ολοκληρώθηκε με επιτυχία.

Από τις 06:00 το πρωί του Σαββάτου το πλήθος των προσκυνητών άρχισαν να συρρέουν στην περιοχή με δεκάδες λεωφορεία από την Ελλάδα, την Ρωσία, την Γεωργία και την Αρμενία. Οι τοπικές Τουρκικές αρχές απαγόρευσαν την είσοδο στο χώρο του αεροδρομίου όπου σύμφωνα με το πρόγραμμα θα πραγματοποιούνταν υποδοχή των επισήμων.

Από τις 07:00 το πρωί, τρείς ειδικά ναυλωμένες πτήσεις τσάρτερ από την Μόσχα και το Ροστόβ της Ρωσίας μετέφεραν στην Τραπεζούντα 360 ακόμη προσκυνητές. Οι τοπικές Τουρκικές αρχές επέβαλλαν στους Ρώσους Ιερείς που συνόδευαν τους πιστούς, να βγάλουν τα άμφια και τους ιερατικούς τους σταυρούς.

Στις 08:30 προσγειώθηκε η ειδικά ναυλωμένη πτήση τσάρτερ από τη Θεσσαλονίκη, μεταφέροντας το Συντονιστή της Ε΄Περιφέρειας κ. Ιβάν Σαββίδη, μέλη της οικογένειας του, πολιτικούς και δημοσιογράφους από την Ελλάδα.

Κατά την άφιξη της αποστολής ο κ. Σαββίδης ενημερώθηκε για τη στάση των Τοπικών αρχών, για την απαγόρευση εισόδου της αποστολής στην πόλη της Τραπεζούντας, καθώς και για την απαγόρευση τέλεσης ειδικά προγραμματισμένης καλλιτεχνικής εκδήλωσης, και κατά την έξοδό του προέβη σε δηλώσεις καταδίκης της συγκεκριμένης πρακτικής των τοπικών Τουρκικών Αρχών.

«Η αφαίρεση των Αμφίων και των Ιερατικών Σταυρών αποτελεί πράξη προσβολής της αξιοπρέπειας όλων των Ορθόδοξων ανά τον κόσμο Χριστιανών, ενώ παράλληλα συνιστά κατάφορη παραβίαση των Ατομικών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου».


Στις 12:00 στους πρόποδες του όρους Μελά συγκροτήθηκε πομπή και με επικεφαλής το αντίγραφο της Εικόνας της Παναγίας Σουμελά ανέβασε την εικόνα στο Μοναστήρι για να τύχει θερμής υποδοχής και προσκύνησης από χιλιάδες κόσμου που είχε συρρεύσει γι αυτό το σκοπό.

Οι Τουρκικές αρχές σε αντίθεση με τις προηγούμενες χρονιές απαγόρευσαν να διαβαστεί παράκληση από Ιερέα εκπρόσωπο του Οικομενικού Πατριαρχείου, ενώ προκλήθηκε μικρή ένταση από παρέμβαση της Διευθύντριας του Μουσείου και Τούρκων Αστυνομικών.

Ο κ. Ιβάν Σαββίδης, απευθυνόμενος στους συγκεντρωμένους αναφέρθηκε στην τήρηση από πλευράς του ΣΑΕ όλων των συμφωνημένων με τις Τουρκικές αρχές. «Ερχόμαστε ειρηνικά να προσκυνήσουμε και να προσευχηθούμε. Σεβόμαστε τις παραδόσεις, τα έθιμα του Τουρκικού λαού και τους Νόμους του Τουρκικού κράτους. Έχουμε το δίκαιο με το μέρος μας και κανείς δεν μπορεί να μας εμποδίσει» «Διεκδικούμε την τέλεση τουλάχιστον μία φορά το χρόνο Λειτουργίας εντός της Μονής, αλλά και στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης. Του χρόνου θα έρθουμε ακόμη περισσότεροι».

Συνοδεία των Ιερέων και χιλιάδων πιστών των αντίγραφο της Εικόνας, τοποθετήθηκε σε κόγχη της Εκκλησίας εντός του Μοναστηριού και χιλιάδες πιστοί μέσα σε ένα συγκινησιακά φορτισμένο κλίμα, σιωπηλά και με απόλυτη τάξη την προσκύνησαν.

Την ίδια στιγμή οι αρχές εμπόδιζαν την αποβίβαση 500 προσκυνητών από πλοίο που προερχόταν από το Σότσι της Ρωσίας καθώς και την κίνηση προς τη Μονή άλλων οκτώ λεωφορείων που μετέφεραν 400 προσκυνητές από την Ελλάδα που κατάφεραν τελικά να προσκυνήσουν αργά το απόγευμα.
Στις 22:30 το βράδυ με την αναχώρηση του τελευταίου αεροπλάνου για την Ελλάδα, ολοκληρώθηκε με απόλυτη τάξη και χωρίς να δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα από πλευράς μας, η αναχώρηση όλων των προσκυνητών από την Τραπεζούντα.

Σε όλα τα ελεύθερα -όπου γης κράτη- η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη.
Θαυμάστε λοιπόν συμπεριφορά του Τουρκικού Κράτους , το οποίο ,είτε στην Κύπρο είτε στο Αιγαίο-Θράκη, συμπεριφέρεται με ανθελληνικό μίσος και στη συγκεκριμένη περίπτωση ,με τις απαράδεκτες απαγορεύσεις, επιτείνει αυτό το μίσος συμπεριφερόμενο ως απολίτιστος γκάκστερ.
Και εμείς ακόμη τους ανεχόμαστε....
Δημητρης Αλευρομάγειρος

http://deltio11.blogspot.com/2009/08/blog-post_9246.html

Ypoloipo

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Ypoloipo

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ ΑΣ ΤΟΥΣ ΦΩΤΙΣΕΙ...

Πόλεμος Ποντίων για την Παναγία Σουμελά

Με εκδηλώσεις διαμαρτυρίας θα πραγματοποιηθεί το εφετινό προσκύνημα στην Παναγία Σουμελά στο Βέρμιο. Ο λόγος είναι η διαμάχη που έχει ξεσπάσει μεταξύ της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΠΟΕ), που εκπροσωπεί 367 ποντιακά σωματεία της χώρας, και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων (ΠΟΠΣ).
Η ΠΟΕ διά στόματος του πρόεδρου του διοικητικού συμβουλίου της καθηγητή της Ιατρικής του ΠΑΘ κ. καταγγέλλει ότι το Ιερό Ιδρυμα Γ. Παρχαρίδη,"Παναγία Σουμελά", που είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, διοικείται με ιδρυτικό βασιλικό διάταγμα του 1966 και με κανονιστική διάταξη της Εκκλησίας του 1973, κάτι που "έχει ως συνέπεια να δημιουργηθεί ένας κλειστός κύκλος διοίκησης και διαχείρισης των υποθέσεων του ιερού ιδρύματος, με πρόεδρο προερχόμενο συνεχώς επί 46 χρόνια από μία οικογένεια και την πλειοψηφία του ΔΣ να διορίζεται από ένα σωματείο".
Ακόμη, όπως καταγγέλλεται, "εκλογές προβλέπονται μόνο για τη μειοψηφία, δηλαδή για τα τρία από τα 11 μέλη του ΔΣ".
"...Το Ιερό Ιδρυμα, ενώ είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, διοικείται κατ΄ αποκλειστικότητα από έναν φορέα ιδιωτικού δικαίου, δηλαδή από το ομώνυμο Σωματείο Παναγία Σουμελά..." σημειώνεται στην ανακοίνωση της ΠΟΕ, η οποία καλεί τον υπουργό Παιδείας κ. Α. Σπηλιωτόπουλο να κινήσει άμεσα τις διαδικασίες για την έκδοση προεδρικού διατάγματος που να τροποποιεί το ισχύον ιδρυτικό βασιλικό διάταγμα.
"...Ζητούμε να εφαρμοστεί η δημοκρατία και να αποδοθεί το Ιερό Ιδρυμα στον ποντιακό ελληνισμό»..." σημειώνεται χαρακτηριστικά.
"...Στις 15 Αυγούστου θα είμαστε παρόντες στον χώρο του Ιερού Ιδρύματος, όπως αρμόζει ως προσκυνητές της ιεράς εικόνας της Παναγίας. Ταυτόχρονα όμως θα εκπληρώσουμε κι ένα χρέος. Θα εκφράσουμε ειρηνικά την αντίθεσή μας προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς διοίκησης και θα ζητήσουμε την άμεση νομοθετική παρέμβαση για την αλλαγή του..." καταλήγει η ανακοίνωση.
Απαντώντας στις συγκεκριμένες καταγγελίες, η ΠΟΠΣ καταδικάζει απερίφραστα τις ενέργειες της Παμποντιακής, η οποία προσπαθεί να μεταφέρει τις ενδοποντιακές διαμάχες στον ιερό χώρο και στο σύμβολο του ποντιακού ελληνισμού της Παναγίας Σουμελά, γεγονός που καθ΄ ημάς αποτελεί ύβρι, κυρίως όταν αυτή εκφράζεται τη 15η Αυγούστου.
"...Δεν θα ακολουθήσουμε τον ολισθηρό και επικίνδυνο δρόμο της Παμποντιακής και καλούμε όλους τους αδελφούς ποντίους να απόσχουν από κάθε είδους ασχήμιες στον ιερό χώρο..." αναφέρεται στην ανακοίνωση της ΠΟΠΣ, ενώ σημειώνεται ότι η εικόνα της Παναγίας Σουμελά παραχωρήθηκε στο ομώνυμο σωματείο από το υπουργείο Παιδείας και ότι το προσκύνημα δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950 σε ιδιόκτητο χώρο του.
Σ το μεταξύ περισσότεροι από 2.000 πιστοί από τις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ και την Ελλάδα αναμένεται να συμμετάσχουν στο προσκύνημα στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά στον Πόντο, κοντά στην Τραπεζούντα. Το προσκύνημα πραγματοποιείται για τρίτη συνεχή χρονιά με πρωτοβουλία και χρηματοδότηση του Συντονιστή της Ε΄ Περιφέρειας του ΣΑΕ και βουλευτή της κρατικής Δούμας της Ρωσικής Ομοσπονδίας κ. Ιβάν Σαββίδη . Οι προσκυνητές θα μεταβούν οδικώς την ημέρα της εορτής στους πρόποδες του όρους Μελά, όπου θα σχηματιστεί πομπή και με επικεφαλής την εικόνα της Παναγίας θα πραγματοποιηθεί προσκύνημα στα άγια των αγίων του ποντιακού ελληνισμού.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Ypoloipo