Ο Στάλιν εξόντωσε 38.000 Ελληνες. Πογκρόμ σε τρία κύματα, 1930 - 1949, στη Σιβηρία

 H περιοχή αυτή, που πρωτοκατοικήθηκε από τους κρατούμενους, και οι σημερινές πόλεις και χωριά είναι μετεξέλιξη των στρατοπέδων συγκέντρωσης, έχει ώς επίσημη τοπική ιστορία, την ιστορία των στρατοπέδων. Το μνημείο της φωτογραφίας δεσπόζει στην πόλη του Μαγκαντάν και είναι αφιερωμένο στα θύματα της σταλινικής καταπίεσης.

*Η Ιστορία Μας Είναι Γραμμένη με το Βαθύ Κόκκινο της Θυσίας και δεν Παραχαράσσεται.
Tην Ιστορία αυτοί οι πιότεροι δεν την γνωρίζουν ή εσκεμμένα την παραχαράσσουν και την αγνοούν.Ομως εάν λήθη είναι Αρετή η μνήμη είναι ΧΡΕΟΣ.



Πάνω από 38.000 Ελληνες εξοντώθηκαν στα γκούλαγκ της Σιβηρίας την εποχή του Στάλιν. Ελάχιστοι βγήκαν ζωντανοί από τα φοβερά κάτεργα. Μία από τις τελευταίες επιζήσασες, η 93χρονη σήμερα Κλεοπάτρα Μουφίδου, μιλά στην «Κ», φωτίζοντας το άγνωστο -σε όλες του τις πτυχές- πογκρόμ εναντίον χιλιάδων αθώων.Τρία κύματα διωγμών «σάρωσαν» τους Ελλήνες της Σοβιετικής Ενωσης, από το 1930 έως το 1949.

38.000 Ελληνες στα γκούλαγκ της Σιβηρίας
Οι τελευταίοι επιζήσαντες από τους διωγμούς του Στάλιν φωτίζουν με τις μαρτυρίες τους την «περίοδο του μεγάλου τρόμου»
Του Σταυρου Τζιμα
Το ζήτημα των διωγμών και της εξόντωσης χιλιάδων Ελλήνων της Σοβιετικής Ενωσης στα φοβερά γκούλαγκ της Σιβηρίας την εποχή του Στάλιν, φωτίζουν μαρτυρίες επιζώντων του μεγάλου –και εν πολλοίς άγνωστου, σε όλες του τις πτυχές– αυτού πογκρόμ, αφηγήσεις συγγενών ανθρώπων που πέθαναν στα κάτεργα και ιστορικών που ερευνούν την υπόθεση, στην «Κ».

Τουλάχιστον τριάντα οχτώ χιλιάδες Σοβιετικοί πολίτες ελληνικής καταγωγής μεταφέρθηκαν στα γκούλαγκ της Σιβηρίας, απ’ όπου ελάχιστοι επέζησαν των απάνθρωπων συνθηκών καταναγκαστικής εργασίας. Συνολικά, όπως προκύπτει από τα υπάρχοντα στοιχεία, υπήρξαν τρία κύματα διωγμών των Ελλήνων της πρώην Σοβιετικής Ενωσης κατά τη σταλινική περίοδο: οι εύποροι που συνελήφθησαν, εκτοπίστηκαν ή εκτελέστηκαν το ’30 ως «Κουλάκοι», μεγαλοαγρότες δηλαδή και άρα «εχθροί του λαού», εκείνοι –μερικές δεκάδες χιλιάδες– που διώχθηκαν το 1937 στην περιβόητη «επιχείρηση 13» με την κατηγορία της υπέρ της Ελλάδος κατασκοπείας (!) και όσοι εξορίστηκαν στη διάρκεια του πολέμου αλλά και το 1949 ως «συνεργάτες των Γερμανών» και «υπονομευτές» του σοβιετικού κράτους.

Τρία κύματα διωγμών σε 12 χρόνια
Στα τέλη του 1937, η Σοβιετική Ενωση ζούσε την κορύφωση της «περιόδου του μεγάλου τρόμου». Οι εκκαθαρίσεις αντιπάλων του σταλινικού καθεστώτος είχαν λάβει τη μορφή επιδημίας. Η δολοφονία του Κίρωφ, την 1η Δεκεμβρίου του 1934, προσχεδιασμένη από τις μυστικές υπηρεσίες του Στάλιν όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, ήταν το εναρκτήριο λάκτισμα για την εξόντωση των εσωκομματικών αντιπάλων του δικτάτορα, που εξελίχθηκε σε φοβερό πογκρόμ.

Πιστοί σύντροφοι του Λένιν, ηγέτες της μπολσεβίκικης επανάστασης, όπως ο Κάμενεφ, Ζινόβιεφ, Μπουχάριν κ.ά. κατηγορήθηκαν για τη δολοφονία και εκτελέστηκαν, ενώ ο Τρότσκι κατέφυγε στη Νορβηγία και αργότερα δολοφονήθηκε στο Μεξικό από πράκτορα της KGB. Οι ύποπτοι για «συνωμοσία» κατά του σοβιετικού κράτους οδηγούνταν κατά χιλιάδες, έπειτα από δίκη-παρωδία, στο εκτελεστικό απόσπασμα και στα περιβόητα γκούλαγκ της Σιβηρίας τα τρένα κατέφθαναν ξεφορτώνοντας «προδότες» και «εγκληματίες».

Επιχειρήσεις εκκκαθάρισης
Ο Στάλιν μαζί με τους εσωκομματικούς αντιπάλους και τους αντικαθεστωτικούς αποδείχθηκε ότι είχε θέσει στο στόχαστρό του και τις μικρότερες εθνότητες που ζούσαν στην αχανή σοβιετική επικράτεια. Πίστευε, πιθανότατα, κατά τους μετέπειτα μελετητές της περιόδου εκείνης, ότι σε μια ενδεχόμενη σύγκρουση με τη Γερμανία ή τις άλλες «ιμπεριαλιστικές δυνάμεις», Πολωνοί, Κορεάτες, Ιάπωνες, Γερμανοί, Ελληνες, Φινλανδοί, Ρουμάνοι κ.ά. θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως «πέμπτη φάλαγγα» συστρατευόμενοι με τον εχθρό. Η απαλλαγή, λοιπόν, από τους δυνάμει «υπονομευτές» ήταν ζήτημα εθνικής ασφάλειας.

Οπως προκύπτει από τα σοβιετικά αρχεία που άνοιξαν μετά την πτώση του καθεστώτος, οργανώθηκαν δεκατέσσερις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις, για ισάριθμες εθνότητες, σχεδιασμένες από τον αρχηγό της NKΒD (τη μετέπειτα KGB) και στενό συνεργάτη του Στάλιν, Νικολάι Γιεζόφ. Η «ελληνική επιχείρηση εκκαθάρισης» με την υπ’ αριθμ. 50215 ντιρεκτίβα της NKBD ξεκίνησε τη νύχτα της 15ης Δεκεμβρίου του 1937 και εξελίχθηκε σε Γεωργία, Κριμαία, Σταυρούπολη και όπου αλλού ζούσαν Ελληνες από τους 300.000 που είχαν εγκατασταθεί στη ρωσική και αργότερα σοβιετική αυτοκρατορία.

Σε στρατόπεδα εργασίας
Οπως λέει ο κ. Ιβάν Τζούχα, ομογενής από τη Ρωσία, που επί χρόνια ερευνά την ιστορία της δίωξης των Ελλήνων της Σοβιετικής Ενωσης, από τα στοιχεία που διαθέτει προκύπτει ότι 38.000 ελληνικής καταγωγής σοβιετικοί πολίτες εξαφανίστηκαν στη «μαύρη τρύπα» των γκούλαγκ του Στάλιν. Η ελληνική επιχείρηση ήταν η υπ’ αριθμόν 13 και το 50% των ομογενών συνελήφθησαν τις πρώτες τρεις μέρες με την κατηγορία της κατασκοπείας υπέρ της Ελλάδας! Πολλοί από τους συλληφθέντες εκτελέστηκαν αμέσως. Μόνο στην περιοχή του Ντονέτσκ, στην Κριμαία, από τις 20 Ιανουαρίου έως τις 5 Φεβρουαρίου του 1938 τουφεκίστηκαν χωρίς δίκη 3.140 Ελληνες.

Οι άλλοι μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, γνωστά ως γκούλαγκ της Σιβηρίας και κυρίως στην περιοχή Κολιμά, κοντά στη χερσόνησο της Καμτσάτκα, όπου κατά τη σταλινική παντοδυναμία εξορίστηκαν 2.500.000 σοβιετικοί πολίτες, από τους οποίους λίγοι επέζησαν. «Τους υποχρέωναν να εργάζονται επί 15-16 ώρες την ημέρα στα διαβόητα ορυχεία χρυσού. Ουδείς άντεξε εκεί περισσότερους από τρεις-τέσσερις μήνες. Η θερμοκρασία τον χειμώνα επέφτε στους -60 βαθμούς. Τους νεκρούς τους στοίβαζαν σαν ψόφια ζώα και όταν μαζεύονταν πολλοί τους έκαιγαν. Οσοι επέζησαν, γλίτωσαν από θαύμα», αναφέρει ο κ. Τζούχα.

«Τον πήραν»
Τα όργανα των μυστικών υπηρεσιών του καθεστώτος άρπαζαν μέσα στη νύχτα τους άνδρες, χωρίς να δίνουν εξηγήσεις στους ίδιους ή στους συγγενείς. Ουδείς βεβαίως τολμούσε να ρωτήσει για την τύχη των δικών του ανθρώπων, αλλά όλοι υποψιάζονταν τι τους περίμενε. Το μόνο που ψέλλιζαν αν κάποιος ρωτούσε ήταν: «τον πήραν». «Αυτό το ρήμα προκαλούσε φρίκη στην τότε Σοβιετική Ενωση, γιατί σήμαινε φοβερά πράγματα», συνεχίζει ο ομογενής ερευνητής και προσθέτει ότι μόνο μετά το 20ό συνέδριο του ΚΚΣΕ το 1956, οπότε άρχισε η αποσταλινοποίηση, άρχισαν να βγαίνουν τα όσα έγιναν εις βάρος και των Ελλήνων.

Με το ξέσπασμα του πολέμου και την επέλαση των Γερμανών στο σοβιετικό έδαφος ακολούθησαν νέοι διωγμοί εναντίον των μικρών εθνοτήτων. Το σταλινικό καθεστώς εξόρισε το 1942 στη Σιβηρία και το Καζακστάν 6.000 Ελληνες ως ύποπτους συνεργασίας με το εχθρό και όταν εκδιώχθηκαν τα γερμανικά στρατεύματα, το 1944, άλλα 15.040 άτομα ελληνικής καταγωγής εκτοπίστηκαν στη σιβηρική στέπα με την κατηγορία της συνεργασίας με τις κατοχικές δυνάμεις. «Βεβαίως όλα αυτά ήταν χαλκευμένα, οι Ελληνες όχι μόνο δεν συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς, αλλά υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν την παρτιζάνικη δράση τους και συμμετοχή στον Κόκκινο Στρατό», λέει ο κ. Τζούχα.

Το 1949 σημειώθηκε το τρίτο και τελευταίο κύμα εκκαθαρίσεων Ελλήνων από τα παράλια της Αζοφικής και της Μαύρης Θάλασσας. Σε μια νύχτα «πήραν» 37.000 Ελληνες από την Κριμαία και το Βατούμι και τους εκτόπισαν στο Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν. «Το καθεστώς ήθελε να αδειάσει τα παράλια από τους αλλοεθνείς», εξηγεί ο κ. Τζούχα, ο οποίος ταξιδεύει ανά τη ρωσική επικράτεια, συλλέγοντας στοιχεία προκειμένου να συντάξει το «Μαρτυρολόγιο των Ελλήνων θυμάτων των σταλινικών διώξεων».

Επτασφράγιστα αρχεία
Δεν είναι εύκολο το έργο του καθώς τα περισσότερα αρχεία της KGB και των άλλων μυστικών υπηρεσιών παραμένουν επτασφράγιστα. Οι διωχθέντες την περίοδο του «μεγάλου τρόμου» αποκαταστάθηκαν μαζί με εκατομμύρια άλλους σοβιετικούς πολίτες που διώχθηκαν, όχι όμως και οι Ελληνες που δολοφονήθηκαν και εξορίστηκαν κατά το τρίτο κύμα των διωγμών.

Οι προσπάθειες κάποιων παραγόντων της εκεί ελληνικής ομογένειας σκοντάφτουν στο Κρεμλίνο, που με διάφορα προσχήματα δεν ανοίγει τους φακέλους. Επί εποχής Γέλτσιν και έπειτα από παρεμβάσεις ελληνικής καταγωγής μελών της Δούμα, το ντοσιέ με τα στοιχεία για τις διώξεις των Ελλήνων έφτασε στα χέρια του παντοδύναμου τότε Ρώσου προέδρου μαζί με εκείνα των Πολωνών. Μόλις ο Γέλτσιν είδε τα έγγραφα για τους Πολωνούς, για τους οποίους δεν ήθελε ν’ ακούσει, πέταξε και τους δύο φακέλους στο καλάθι των αχρήστων, διαψεύδοντας τις προσδοκίες όσων ανέμεναν δικαίωση.

«Κατηγόρησαν τον πατέρα μου για κατάσκοπο και τον εκτέλεσαν»
Συνάντησα την Κλεοπάτρα Μαρουφίδου στα μέσα Ιουνίου στον Ελληνορωσικό Οίκο Υπερηλίκων, ένα γηροκομείο της Ρωσικής Εκκλησίας στην οδό Ηλεκτρουπόλεως στην Αργυρούπολη. Παρά τα ενενήντα τρία της χρόνια, τα ’χει τετρακόσια. Διαβάζει με τις ώρες, βοηθάει στην ταξινόμηση της βιβλιοθήκης του ιδρύματος, παρακολουθεί την αλληλογραφία του γηροκομείου, συζητάει επί παντός επιστητού με τις νεαρές νοσηλεύτριες. Στα ράφια του πεντακάθαρου μικρού δωματίου, πολλά βιβλία Ρώσων συγγραφέων και ποιητών –Πούσκιν, Τολστόι, Αχμάτοβα, κ.ά.–, στους τοίχους φωτογραφίες σοβιετικών ηθοποιών, του Πατριάρχη Μόσχας κ. Αλέξιου, του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και ένα πορτρέτο του ντράμερ των Μπιτλς, Ρίνγκο Στάρ!

Η Κλεοπάτρα Μαρουφίδου ήρθε στην Ελλάδα από τη Ρωσία το 1999, κουβαλώντας, όπως λέει, χίλιους πεντακόσιους τόμους λογοτεχνικών βιβλίων και μια συναρπαστική προσωπική ιστορία: είναι από τους ελάχιστους εν ζωή Ελληνες της Σοβιετικής Ενωσης που επέζησαν της σταλινικής τρομοκρατίας. Συνελήφθη με την κατηγορία της κατασκοπείας, φυλακίστηκε, εκτοπίστηκε στις στέπες του Καζακστάν, αλλά, όπως λέει, «στάθηκα τυχερή, γιατί αν με είχαν στείλει στα γκούλαγκ, το πιο πιθανό ήταν να είχα πεθάνει όπως τόσοι άλλοι». Σε ένα από αυτά τα γκούλαγκ εκτελέστηκε ο πατέρας της ως κατάσκοπος των Ελλήνων.

Από το Ιρκούτσκ στη Μόσχα
Η Κλεοπάτρα Μαρουφίδου γεννήθηκε στο Ιρκούτσκ, στην ανατολική Σιβηρία, όπου στα τέλη του 19ου αιώνα είχαν συρρεύσει πολλοί Ελληνες από τη νότια Ρωσία για να εργαστούν στο υπό κατασκευήν σιδηροδρομικό δίκτυο και στην ανοικοδόμηση της περιοχής. Εκεί, στην αφιλόξενη σιβηρική γη, οι Ελληνες πρόκοψαν ως τεχνίτες, μαστόροι και μικρέμποροι και γρήγορα κατέκτησαν περίοπτη θέση στην κοινωνία, όπου μάλιστα οι τοπικές αρχές έδωσαν το όνομά τους σε κεντρικό δρόμο του Ιρκούτσκ. Οταν το 1930 ο Στάλιν ξεκίνησε τις εκκαθαρίσεις εναντίον των κουλάκων (σ.σ. μεγαλοαγροτών) η μπάλα πήρε και τους ευκατάστατους Ελληνες, που εγκατέλειψαν την ύπαιθρο και κατέφυγαν στη Μόσχα και τις άλλες μεγάλες πόλεις, μήπως χαθούν και γλιτώσουν.

Το ίδιο έκανε και ο πατέρας της Κλεοπάτρας, ο Αδάμ, που όμως το 1935 πιάστηκε για παράνομη κατοχή συναλλάγματος και εστάλη σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα βόρεια της Μόσχας. «Εγραψα στον Στάλιν για να μου επιτρέψουν να δω τον πατέρα μου ενώ πήγα και είδα τον ίδιο τον Καλίνιν (σ.σ. πρόεδρος του Ανώτατου Σοβιέτ), ο οποιος μου έδωσε άδεια. Ηταν αρχές του 1937 όταν έφτασα στο γκούλαγκ, όπου με άφησαν να μείνω κοντά στον πατέρα μου τρεις μέρες. Ο υπεύθυνος με διαβεβαίωσε πως σε λίγους μήνες θα βγει. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου όμως, όπως έμαθα αργότερα, τρεις μέρες μετά την εφαρμογή της ντιρεκτίβας εναντίον των Ελλήνων, τον εκτέλεσαν ως κατάσκοπο των Ελλήνων».

Δέκα μήνες στη φυλακή
Επιστρέφοντας στο Μουρμάνσκ, στην παραθαλάσσια αυτή πόλη του παγωμένου ρωσικού βορρά, όπου εν τω μεταξύ είχε τοποθετηθεί ως λογίστρια σε ανώτερη κρατική υπηρεσία, δεν μπορούσε να φανταστεί τι την περίμενε. «Μια μέρα μετά τη ντιρεκτίβα, είχαμε εκλογές θυμάμαι, ξύπνησα νωρίς για να τακτοποιήσω στο γραφείο κάποιες εκρεμμότητες και μετά να πάω να ψηφίσω. Κάποιος χτύπησε την πόρτα του σπιτιού μου και υπέθεσα ότι με ψάχνουν από το γραφείο γιατί είχα αργήσει. Ηταν δυο άντρες της NKVD, που με συνέλαβαν και με οδήγησαν στη φυλακή. Δεν είχα ιδέα γιατί μ’ έπιασαν και πού με πήγαιναν. Με ρωτούσαν διαρκώς πού είναι το λιμάνι, αλλά εγώ δεν κυκλοφορούσα στην πόλη και δεν ήξερα. Οταν ύστερα από αφόρητες πιέσεις υπέδειξα μια κατεύθυνση, είπαν ότι αυτό είναι απόδειξη ότι είμαι κατάσκοπος.

Με μετέφεραν στις γυναικείες φυλακές του Λένινγκραντ, όπου έμεινα δέκα μήνες χωρίς δίκη, γιατί είχε χαθεί στη διαδρομή ο φάκελός μου. Στο διάστημα αυτό απομακρύνθηκε ο τότε επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών Εζόφ και ανέλαβε ο Μπέρια, ο οποίος για να δείξει ότι ο προκάτοχός του δεν έκανε καλά τη δουλειά του απελευθέρωσε χιλιάδες κρατούμενους, μεταξύ των οποίων και εμένα.»

Εξορία στο Καζακστάν
«Ενα χρόνο μετά με συνέλαβαν και πάλι. Με δίκασαν για κατασκοπεία και με εξόρισαν στο Καζακστάν. Η ποινή ήταν τρία χρόνια, αλλά μεσολάβησε ο πόλεμος και έμεινα συνολικά πέντε χρόνια εκεί».Μετά τον πόλεμο η Κλεοπάτρα Μουφίδου ενεργοποίησε, όπως λέει, «κάποιες παλιές και υψηλές γνωριμίες» και επέστρεψε στη δουλειά της, αυτή τη φορά ως υπάλληλος του υπουργείου που παρακολουθούσε τα δημόσια έργα στην Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν. Ουδέποτε έγινε μέλος του κόμματος, μολονότι πιέστηκε να ενταχθεί στο ΚΚΣΕ. Για την ίδια, όπως και για τη μεγάλη πλειονότητα των πολιτών της τότε Σοβιετικής Ενωσης, πάντως, ο Στάλιν ήταν ο μόνος αθώος για τις διώξεις και θανατώσεις εκατομυρίων αντιφρονούντων ή κατασκευασμένων «εχθρών του λαού». «Αυτά τα πράγματα συζητούνταν στον κόσμο και όλοι έλεγαν πως είναι ένα λάθος που θα διορθωθεί. Ο κόσμος αγαπούσε τον Στάλιν, πιστεύαμε ότι δεν ήξερε πως γίνονταν τέτοια πράγματα. Ημασταν πεπεισμένοι ότι τα έκαναν οι κάτω από αυτόν, αλλά εν αγνοία του».

Ακόμα και τώρα, πάντως, η υπέργηρη Κλεοπάτρα υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι ζούσαν τότε καλύτερα στη Ρωσία απ’ ό,τι σήμερα. «Οι άνθρωποι είχαν δουλειές. Σήμερα αναγκάζονται να φύγουν στο εξωτερικό, χωρίζουν οικογένειες, ξετυλίγονται δράματα», λέει.

«Ο θείον ο Δημητρόν απέθανεν...»
Η Βάλια Μουρατίδου ήταν 15 χρονών όταν η αστυνομία συνέλαβε τον πατέρα της, Δημήτρη –έναν σχετικά εύπορο Ελληνα, σιδηρουργό στο επάγγελμα–, στο Βατούμι.«Ηταν Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου του 1937, και το πρωί κατεβήκαμε από το χωριό με τον πατέρα μου στο Βατούμι, αυτός για να πάει στη δουλειά του και εγώ στο σχολείο. Δύο ώρες μετά ήρθε ένας θείος μου και μου είπε ότι τον “πήραν” από το σιδηρουργείο. Από εκείνη την ώρα άρχισε ο γολγοθάς μας», λέει σήμερα η 84χρονη κ. Μουρατίδου, που ζει στη Θεσσαλονίκη και έχει συγγράψει βιβλίο για την περιπέτεια των Ελλήνων της Σοβιετικής Ενωσης υπό τον τίτλο «Εκατό χρόνια Οδύσσεια». «Τον κράτησαν ένα χρόνο στις φυλακές στο Βατούμι με άλλους Ελληνες. Ολοι τους πιάστηκαν με την ψεύτικη κατηγορία της υπονόμευσης του κράτους και της κατασκοπείας. Οι συνθήκες ήταν απάνθρωπες στη φυλακή, τα βασανιστήρια καθημερινό φαινόμενο. Πολλοί δεν άντεξαν και υπέγραψαν ότι αποδέχονται τις κατηγορίες και τους έστειλαν στα στρατόπεδα εργασίας. Ο πατέρας μου δεν υπέγραψε, αλλα στο τέλος τον εκτόπισαν και αυτόν. Τον είδα τελευταία φορά όταν τους φόρτωσαν στην Τιφλίδα στο τρένο για τη Σιβηρία. Εκτοτε δεν είχαμε νέα του. Λόγω των συνθηκών, αναγκαστήκαμε να φύγουμε στην Ελλάδα και αρχές του 1947 ένας εξάδελφος μας έγραψε ότι έμαθε από κάποιον που επέζησε πως “ο θείον ο Δημητρόν απέθανεν από αιμορραγίαν εντέρου”».

Το στίγμα της προδοσίας
Η κ. Παρθένα Αποστολιάδη από το χωριό Βιτέζοβο του Κρασνοντάρ, που ζει σήμερα στη Θεσσαλονίκη, δεν γνώρισε τον πατέρα της, αφού εστάλη στις αρχές του 1938 εξορία στη Σιβηρία, όταν η ίδια ήταν ενός μηνός. Θυμάται ωστόσο τον στιγματισμό που υπέστη η οικογένειά της, αφού ο πατέρας της είχε χαρακτηριστεί προδότης. «Από μικρό παιδάκι άρχισα να ψάχνω τον τάφο του για να αποθέσω λίγα λουλούδια, αλλά κανείς από τους εκπροσώπους των αρχών δεν μου έλεγε. Μόλις το 1956 έμαθα ότι είχε πεθάνει στη Σιβηρία, χωρίς να μου δοθούν περισσότερες λεπτομέρειες».

Το άγνωστο πογκρόμ κατά των Ελλήνων της ΕΣΣΔ / του Στέλιου Βραδέλη
Το πρωί της 15/12/1937 μπήκε στην ΕΣΣΔ σε εφαρμογή το σχέδιο «ελληνική επιχείρηση». Όταν ολοκληρώθηκε, τον Σεπτέμβριο του 1938, υπήρχαν περισσότεροι από 21,000 Έλληνες εκτελεσμένοι και περίπου 30,000 φυλακισμένοι στα σοβιετικά γκουλάγκ στη Σιβηρία.
Κρατικά αρχεία της ΕΣΣΔ που πρόσφατα αποχαρακτηρίστηκαν αποκαλύπτουν για ποιον λόγο η σοβιετική ηγεσία προχώρησε στην εκκαθάριση του ελληνικού πληθυσμού, ενώ νέα αρχεία της μυστικής αστυνομίας αποκαλύπτουν πως η «ελληνική επιχείρηση» οργανώθηκε ύστερα από ψευδείς πληροφορίες που έδωσαν Έλληνες εναντίον συμπατριωτών τους.

Στις 11 Δεκεμβρίου 1937, στα κεντρικά γραφεία της ΝΚVD, της μυστικής υπηρεσίας της Σοβιετικής Ένωσης, που αργότερα εξελίχθηκε στην περιβόητη ΚGΒ, ο υπουργός εθνικής ασφάλειας και διευθυντής της Νικολάι Γεζόφ (Nikolai Yezov) υπέγραψε την ντιρεκτίβα με κωδικό αριθμό 50215. Η διαταγή ζητούσε να συλληφθούν όλοι οι Έλληνες ύποπτοι για κατασκοπεία, σαμποτάζ, επαναστατική και εθνικιστική αντισοβιετική δραστηριότητα, ιδιαίτερα όσοι είχαν αρνηθεί να λάβουν τη σοβιετική υπηκοότητα και όσοι εργάζονταν στις επιχειρήσεις και στα τμήματα μονάδων αμυντικού χαρακτήρα, στα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, και ηλεκτρικών εγκαταστάσεων, σε όλα τα μεταφορικά μέσα, ιδιαίτερα στα λιμάνια, στον στρατό και στο ναυτικό.

«Λίγο προτού αρχίσει η "ελληνική επιχείρηση" είχε δολοφονηθεί ο Κίροφ (Kirov), που ήταν μέλος του Πολίτ-μπιρό (πολιτικό γραφείο) και εκπρόσωπος της παλιάς φρουράς των μπολσεβίκων. Οι εφημερίδες και το ραδιόφωνο διέδωσαν ότι υπαίτιοι της δολοφονίας του ήταν οι "εχθροί» του λαού" και ως τέτοιοι ορίζονταν οι ξένοι. Όσοι δηλαδή έμεναν στην ΕΣΣΔ αλλά είχαν αρνηθεί να λάβουν την υπηκοότητα», λέει ο ερευνητής Ιβάν Τζούχα, που αποκάλυψε μεγάλο μέρος των εγγράφων της «ελληνικής επιχείρησης».

Οι Έλληνες που έμεναν τότε στη Σοβιετική Ένωση ξεπερνούσαν τις 400,000, όπως προκύπτει από τις καταγραφές των τοπικών κοινοτήτων. «Οι περισσότεροι από τους Έλληνες δεν ήθελαν να πάρουν τη σοβιετική υπηκοότητα διότι ήλπιζαν πως κάποια στιγμή θα γύριζαν στην Ελλάδα. Μόνο που αν είχαν σοβιετικό διαβατήριο, τότε ενδεχομένως το φασιστικό καθεστώς του Μεταξά να τους αντιμετώπιζε ως κομμουνιστές», λέει ο κ. Τζούχα.

Οι ελληνικές προξενικές αρχές όταν πληροφορήθηκαν τις διώξεις εναντίον των Ελλήνων ζήτησαν από τη κυβέρνηση Μεταξά να επιτρέψει τον επαναπατρισμό όσων το επιθυμούσαν προκειμένου να αποφύγουν τις εκτελέσεις και τις διώξεις. Παρόμοιες εκκλήσεις έγιναν και από τις τουρκικές, ιταλικές, γερμανικές και πολωνικές αρχές, καθώς, όπως αποκαλύπτουν τα αρχεία της ΝΚVD, παρόμοια εντολή με την «ελληνική επιχείρηση» είχε δοθεί για τους κατοίκους 13 μειονοτικών ομάδων που ζούσαν στην ΕΣΣΔ.

«Οι περισσότερες χώρες δέχτηκαν να επαναπατριστούν οι υπήκοοί τους. Ο Μεταξάς όμως φάνηκε να φοβάται πως θα γέμιζε η Ελλάδα με κομμουνιστές και για τον λόγο αυτό επέτρεψε την επιστροφή πολύ λίγων Ελλήνων. Αργότερα έγινε γνωστό πως η ελληνική κυβέρνηση προσπάθησε να κλείσει συμφωνία με τις ΗΠΑ και το Μεξικό προκειμένου να δεχθούν Έλληνες από τη Σοβιετική Ένωση με αρνητική όμως απάντηση», αναφέρει ο κ. Τζούχα.

Τελικά η Ελλάδα επικαλούμενη την αδυναμία των ντόπιων διπλωματικών αρχών να εκδώσουν διαβατήρια αποφασίζει να δεχτεί 10,000 ανθρώπους, κυρίως γυναίκες και παιδιά των συλληφθέντων Ελλήνων.Ένα από τα «ελληνικά πλοία», το «Σβανέτια», έφυγε στις 28/7/1939 από το Βατούμ, μεταφέροντας στη Θεσσαλονίκη τούς περισσότερους πρόσφυγες.

Οι Εφιάλτες
Τρεις βουλευτές ελληνικής καταγωγής, οι αδελφοί Κοκκινάκη και η Πάσα Αγκίλενα δεν διατυπώνουν την παραμικρή διαμαρτυρία για τα όσα συμβαίνουν στους συμπατριώτες τους.


Αμέτοχη παρακολουθεί τις εκκαθαρίσεις και η Αθήνα.
Μόνο ο τότε Έλληνας πρεσβευτής στη Μόσχα Δημήτρης Νικολόπουλος με διαβήματά του στη σοβιετική ηγεσία ζήτησε εξηγήσεις για τις επιχειρήσεις εναντίον των Ελλήνων.
Λίγους μήνες αφότου άρχισε η «ελληνική επιχείρηση», στις 8 Μαρτίου 1938, σύμφωνα με το σοβιετικό ειδησεογραφικό πρακτορείο ΤΑΣΣ, ο Νικολόπουλος αυτοκτόνησε «διότι δεν μπορούσε να αντέξει τους πόνους της ανίατης ασθένειας από την οποία έπασχε και η οποία προσδιορίστηκε από τους γιατρούς ως καρκίνος του στομάχου».

Από τις 15 Δεκεμβρίου 1937 άρχισαν οι συλλήψεις των Ελλήνων με την κατηγορία του «κατασκόπου» και τη «συμμετοχή σε ελληνικές αντεπαναστατικές οργανώσεις». «Η ΝΚVD ζητούσε μάλιστα από όσους Έλληνες συλλάμβανε να υπογράψουν μια δήλωση με την οποία δέχονταν ότι ήταν μέλη μιας εθνικιστικής αντάρτικης οργάνωσης, που είχε στόχο την ίδρυση ανεξάρτητου κράτους στο νότιο τμήμα της χώρας σε συνεργασία με εχθρούς του κράτους», αποκαλύπτει ο κ. Τζούχα.

Όπως προκύπτει από αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της ΝΚVD αυτή η πληροφορία είχε έρθει στη Μόσχα από την Αθήνα! Έλληνες ήταν, επίσης, αυτοί που ανέλαβαν να συντάξουν τις λίστες του θανάτου σε κάθε χωριό ή πόλη.«Ώσπου να αρθεί το απόρρητο από όλα τα αρχεία, και από όσα έχει καταργηθεί, όταν επιτραπεί η πρόσβαση στους ερευνητές, ο ακριβής αριθμός των θυμάτων θα παραμένει μυστήριο», υποστηρίζει ο κ. Τζούχα που συγκέντρωσε στοιχεία για τη θανάτωση περίπου 22,000 Ελλήνων

Τους εξόντωναν στην παγωμένη κόλαση της Σιβηρίας
Στην Κολιμά της Σιβηρίας οι περισσότεροι κρατούμενοι πέθαιναν από το ψύχος και την πείνα. Οι πιο ανθεκτικοί επιζούσαν το πολύ τέσσερις μήνες.Στην περιοχή Κολιμά της Σιβηρίας τα χιόνια δεν λειώνουν ποτέ. Τον χειμώνα η θερμοκρασία κυμαίνεται μεταξύ-50 και-60 βαθμών Κελσίου. Το καλοκαίρι η ανώτερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί στην περιοχή είναι μόλις 5 βαθμοί πάνω από το μηδέν.«Στην περιοχή αυτή μεταφέρθηκαν οι περισσότεροι Έλληνες προκειμένου να εργαστούν στα ορυχεία χρυσού μαζί με όσους ο Στάλιν (Stalin) θεωρούσε αντιφρονούντες», λέει ο κ. Τζούχα.«Κολιμά σημαίνει σίγουρος θάνατος» κατάφερε και έγραψε ένας από τους Έλληνες που μεταφέρθηκαν εκεί λίγο προτού πεθάνει. Σχεδόν κανείς δεν γύρισε από την «περιοχή του διαβόλου», όπως την αποκάλεσαν. Οι πιο γεροδεμένοι άντεχαν το πολύ 4 μήνες. Οι περισσότεροι πέθαιναν πολύ γρήγορα.

Ο εκτοπισμός στη Σιβηρία ισοδυναμούσε με βέβαιο θάνατο
«Αυτοί που κατάφεραν να επιβιώσουν, όπως για παράδειγμα ο αδελφός του παππού μου, ήταν όσοι δούλευαν στα μαγειρεία. Οι υπόλοιποι πέθαιναν από το αφόρητο κρύο και την πείνα», αφηγείται ο κ. Τζούχα, ο οποίος άρχισε την έρευνα για την «ελληνική επιχείρηση» από τις αφηγήσεις του Αλέξη Τζούχα, του αδελφού του παππού του και του μοναδικού μέλους της οικογένειας που κατάφερε να επιστρέψει ζωντανός, αλλά τυφλός, ύστερα από 17 χρόνια καταναγκαστικής εργασίας σε στρατόπεδα της Σιβηρίας. «Θέλησα να μάθω για ποιον λόγο ο παππούς μου πέθανε με την κατηγορία του προδότη».

Το καθημερινό πρόγραμμα των κρατουμένων τούς υποχρέωνε να μαζεύουν συγκεκριμένα κιλά ορυκτών ή να κόβουν έναν ορισμένο αριθμό δέντρων.Όσοι τα κατάφερναν, έπαιρναν ως ανταμοιβή 600 γραμμάρια ψωμί, μισό παστό ψάρι, 10 γραμμάρια ζάχαρη και 1 φακελάκι τσάι.«Τους νεκρούς μας δεν μπορούσαμε ούτε να τους θάψουμε στην Κολιμά. Το χώμα ήταν τόσο σκληρό που δεν μπορούσαμε να ανοίξουμε λάκους. Όταν μαζεύονταν πολλοί νεκροί τούς τοποθετούσαν τον έναν πάνω στον άλλον και στο τέλος έφτιαχναν έναν λόφο από πτώματα. Τότε τους περιέλουζαν με βενζίνη και τους έκαιγαν», διηγούνταν ο Αλέξης Τζούχα.«Όσοι επέζησαν από ένα άλλο στρατόπεδο-εφιάλτη, στην περιοχή της Βορκοτά, έλεγαν πως κάτω από κάθε ράγα του σιδηροδρόμου που ενώνει την πόλη με τη Μόσχα βρίσκονται θαμμένοι 10,000 νεκροί. Τόσο πολλοί πέθαναν εκεί στα καταναγκαστικά έργα», προσθέτει ο κ. Τζούχα.

Η διαταγή για γενοκτονία
Τι λέει η ντιρεκτίβα 50215 της ΝΚVD (το έγγραφο αποχαρακτηρίστηκε από απόρρητο το 2006).«Με στόχο την καταστολή δράσης της ελληνικής κατασκοπείας στη ΕΣΣΔ διατάζω:

1. Τη 15η Δεκεμβρίου του παρόντος έτους, ταυτόχρονα σε όλες τις δημοκρατίες, περιοχές και περιφέρειες, να συλληφθούν όλοι οι Έλληνες, ύποπτοι για κατασκοπεία, σαμποτάζ, επαναστατική και εθνικιστική αντισοβιετική δραστηριότητα.

2. Να συλληφθούν όλοι οι Έλληνες (ελληνικής υπηκοότητας και πολίτες της ΕΣΣΔ) των ακόλουθων κατηγοριών:

(α) Όσοι βρίσκονται υπό επιτήρηση και παρακολουθούνται.

(β) Οι πρώην μεγαλέμποροι, κερδοσκόποι, λαθρέμποροι και λαθρέμποροι συναλλάγματος.

(γ) Οι Έλληνες που ασχολούνται με δραστήρια υπονομευτική δουλειά και ιδίως όσοι προέρχονται από τα στρώματα των απο-κουλακοποιημένων καθώς και όσοι απόφυγαν την αποκουλακοποίηση.

(δ) Οι πολιτικοί πρόσφυγες από την Ελλάδα και όλοι οι Έλληνες που ήρθαν παράνομα στην ΕΣΣΔ, ανεξάρτητα από τη χώρα προέλευσης.

3. Κατά την εκτέλεση της επιχείρησης να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή για εξονυχιστική εκκαθάριση από τα παραπάνω άτομα, που εργάζονται:

*στις επιχειρήσεις και στα τμήματα μονάδων αμυντικού χαρακτήρα,
*στα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και ηλεκτρικών εγκαταστάσεων,
*σε όλα τα μεταφορικά μέσα, ιδιαίτερα στα λιμάνια,
* στον στρατό, στο ναυτικό...».

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ,PPOL.GR

infognomonpolitics

Ypoloipo

Μπράβο στους Αρμένιους. Εμείς γιατί είμαστε τόσο άχρηστοι;

Κυριακή πρωί παρακολουθώ τις επικεφαλίδες του CNN στην Αμερική. Όλη η χώρα ενημερώνεται για την επαίτειο της σφαγής 1.5 εκατ. Αρμενίων από την Οθωμανούς Τουρκους στις αρχές του αιώνα, την οποία το Κονγκρέσο την αναγνώρισε χάρη στο πανίσχυρο Αρμένικο λόμπυ, απλά κολλάνε ακόμα στον ορισμό της γενοκτονίας.

Ο Πρόεδρος Ομπάμα βγάζει λόγο σήμερα και αποκαλει τη σφαγή ως ...

μια από τις πιο αποτρόπαιες πράξεις του αιώνα μας παραλληρίζοντάς την με το ολοκαύτωμα.

Το μυαλό μου ταξιδεύει...ταξιδεύει στους αδερφούς Αρμένηδες, μια χούφτα ενωμένους ανθρώπους, που με την εντιμότητά τους και την σοβαρή επιμονή τους έφεραν τον πλανητάρχη αντιμέτωπο με την μεγάλη Τουρκία να απειλεί με διπλωματικές κυρώσεις (...κατουρήθηκε επάνω του ο Ομπάμα βέβαια).

Το μυαλό μου ταξιδεύει ξανά....σε μας, στην σπαρασσόμενη πατρίδα μας που δεν μπορεί να διαπραγματευτεί μια ταξιδιωτική βίζα με τον Πλανητάρχη εδώ και δεκαετίες... το μυαλό μου ταξιδεύει στην αγωνίστρια Νίνα Γκατζούλη να επιπλήτεται δημοσίως από την κυρία Ντόρα Μπακογιάννη ως "αχάριστη" γιατί δεν δέχεται το Βόρεια Μακεδονία ώς σοβαρή λύση του προβλήματος.

Τι γεωπολιτικά συμφέροντα μπορεί να έχει η μικρή Αρμενία που γίνεται πρωτοσέλιδο στο CNN, σε ποιές θεωρίες συνωμοσίας να καταφύγω για να παρηγορηθώ ? Ποιός να μου φταίει πάλι γαμώτο ?

Τασος, (αναγνωστης)

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΣΧΟΛΙΟ
ΓΙΑΤΙ ΑΓΑΠΗΤΕ ΤΑΣΟ, ΣΤΗΝ ΑΡΜΕΝΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΑΡΜΕΝΙΟΙ...
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΠΑΤΡΙΔΑ (ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΑ... ΠΩΣ ΚΙ ΟΚΝΙΖ)
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ ΔΕΝ ΙΚΑΝΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΧΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥΣ...
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ, ΟΣΟΥΣ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΜΕΝΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΙΜΟΥΝ...
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ ΔΕ ΘΑ ΕΠΑΙΡΝΑΝ ΠΟΤΕ ΒΙΖΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΤΟΥΡΙΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ...
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ, ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΙ ΚΑΝΕΝΟΣ...
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ...
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΝΤΟΥΣΑΝ ΠΟΤΕ ΝΑ ΠΟΥΝΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ...
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΞΕΧΝΟΥΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΕ 88 ΧΡΟΝΙΑ...
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ  ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΤΑΜΑ ΝΑ ΔΙΚΑΙΩΣΟΥΝ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΕΝΑΜΙΣΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΩΝ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΦΑΓΙΑΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΕΜΑΛΙΚΟ ΦΑΣΙΣΜΟ...
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΘΕΤΟΥΝ ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥ ΤΟΥΣ...
ΓΙΑΤΙ… ΓΙΑΤΙ… ΓΙΑΤΙ…

Ypoloipo

«ΤΑ ΤΑΦΙΑ» ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ

  O Βασίλης Τριανταφυλλίδης με τον Δήμαρχο Καλαμαριά Θ. Μποακογλίδη και τους Δημοτικούς Συμβούλους Χ. Αμπατζίδη και Στ. Ζαμπέτογλου

Στο «Πανποντιακό Πανοΰρ», για τους νεκρούς δεν κλαίνε, γλεντάνε αψάφωνα, Ποντιακά.
Xαρούμενη και πανηγυριώτικη μέρα για τους Πόντιους η Κυριακή, αφιερωμένη στον άπιστο Θωμά και στους αγαπημένους τους νεκρούς, που η παρουσία τους είναι ζωντανή ανάμεσά τους…
Ξαναζωντανεύουνε με την Άνοιξη, γι' αυτό γλεντάνε, τρώνε, πίνουνε, τραγουδάνε και χορεύουνε γύρω στα μνήματα, κι ο Πόντιος λυράρης: «Παίξον ρίζα μ’  παίξον».
Ούτε ένα δάκρυ δε στάζει τούτη τη μέρα, γιατί είναι αναστάσιμη κι όχι πονεμένη θύμηση. «Σο Πανποντιακό το Πανοΰρ ντο ίνεται σην Καλαμαρίαν, το Ποντιακόν τη χαράν με το τσιμπούσ’, τα τραγοδίας και τα χαρόντας, με το συνήθιον "Του Θωμά σα Ταφία". Και ν’ αϊλί σε ‘κείνον που κι θα έρται»
«Ελάτεν ας γιορτάζουμε
άμον ντ εποίναμ’ πρώτα
χαρεμέν’ κι αδελφωμέν’»
Το ποντιακό ταφικό «δρώμενο» γίνεται την Κυριακή στο Θωμά από την Αδελφότητα Κρωμναίων Καλαμαριάς στα Δημοτικά κοιμητήρια Καλαμαριάς. Πιστοί στις ρίζες, την παράδοση στις αλησμόνητες  πατρίδες, οι Πόντιοι της Καλαμαριάς ξαναζωντανεύουνε τα παλιά ήθη και έθιμά τους.
Το «δρώμενο» ξεκίνησε από τους πολύ αρχαίους χρόνους, συνεχίστηκε στον Πόντο, κουβαλήθηκε στην Ελλάδα με τον ξεριζωμό. Την Κυριακή πρωί, μετά τη λειτουργία στο εκκλησάκι, στο Κοιμητήρι, γίνεται το δρώμενο «τα ταφία», γιορτή για νεκρούς, που ξεκινά από τη βαθιά αρχαιότητα κι είναι φλόγα στις ποντιακές ψυχές που η παράδοση δεν τη σβήνει.

Το ποντιακό ταφικό έθιμο βρίσκουμε σε αττική λευκή λήκυθο, στα 440 περίπου π.Χ. Ξεχώθηκε σε αρχαιολογικές ανασκαφές στην Ερέτρια. Εικονίζεται επίσκεψη σε τάφο, μια από τις πιο αγαπημένες σκηνές για λευκές ληκύθους που κείνη την εποχή η χρήση τους ήταν αποκλειστικά ταφική. Η ανδρική μορφή είναι νέος που χάθηκε πρόωρα κι η γυναίκα καταθέτει στον τάφο του κάνιστρο με προσφορές.
Με λάβαρα, σημαίες, πανέρια με κόκκινα αβγά, τσουρέκια, η πομπή στο Κοιμητήρι, όπου πάνω στην ταφόπετρα απλώνεται καθαρό άσπρο τραπεζομάντιλο με διάφορους μεζέδες, αβγά, τσουρέκια, ούζο. Ο παπάς κάνει τρισάγιο, πίνει ούζο κι εύχεται «ο Θεός να σχωρά τον». Καθώς απαντέχουνε τον παπά «Επαρ τα’ οβό σ’ και έλα ας τσουκρίζομε ους να έρται ο παπάς...».
Παινεύουνε το νεκρό, τρωγοπίνουνε και με λύρες τραγουδάνε. Ξεφάντωμα με ποντιακούς χορούς, τραγούδια, που συνοδεύει κεμεντζές. «Χάϊντε κεμεντζετσή, Λελέβω τη χερία σ’ το τσάκωμα, παίξον κεμεντζέ κι ας ξύουμεσ σον χορόν».


Στην αρχαιότητα, που οι νεκροί θάβονταν ή καίγονταν, είχανε την εθιμολατρεία που λεγότανε περίδειπνο ή επικήδεια εστίαση. Στο νιοσκαμένο ταφικό χώμα συνηθίζουνε να σπέρνουνε στάρι. Οταν αυτό φύτρωνε και μεγάλωνε, μετά οχτώ μήνες, ξέσπαγε ο πόνος και τότε πηγαίνανε στον τάφο, κάνανε την επικήδεια εστίαση, όπου παινεύανε το νεκρό με εγκώμια. Φίλοι και συγγενείς που είχε ο νεκρός, οι «συνδειπνούντες», μνημονεύανε τον αποθαμένο και τον εγκωμιάζανε.
Για όσα δε θα ξεχάσουμε ποτέ...


«Του Θωμά σα Ταφία» στην Καλαμαριά  οι Πόντιοι γιορτάζουνε, καθώς θυμούνται τις «αλησμόνητες» πατρίδες και τους αγαπημένους νεκρούς τους. Αλησμόνητες πατρίδες στον Πόντο είναι: Τραπεζούντα, Σούρμενα, Κερασούντα, Σινώπη, Αμισός, Σάντα Κωτύωρα, Τρίπολη, Ριζούντα, Αργυρούπολη, Πουλαντσάκη, Οινόη, Νικόπολη, Ινέπολη, Σεβάστεια, Οφις, Αμάσεια, Ματσούκα. Κι ο Ελληνικός Πόντος θα ζει πάντα σα θρύλος στις ελληνικές γενιές που έρχονται.

Στον πεζόδρομο του θεάτρου "Μελίνα Μερκούρη" με τα Ποντιάκια του Ποντιακού Ομίλου Καλαμαριάς

Ο Τραπεζούς Χρύσανθος γράφει στο «Αρχείον του Πόντου» (τόμος 4ος-5ος): «Υπό την ένοχον αδιαφορίαν της χριστανικής Δύσεως εν έτει 1453 έπεσεν η Κωνσταντινούπολις και εν έτει 1461 η Τραπεζούς και κατεστράφη ολόκληρος ακμαίος πολιτισμός. Τη ενόχω συνεργία δυο μεγάλων χριστιανικών Δυνάμεων της Δύσεως της Γερμανίας και της Αυστρίας κατά τα έτη 1914-1918 εσφάγη υπό των Νεότουρκων ολόκληρον το έθνος το Αρμενικόν και εκατοντάδες χιλιάδων Ελλήνων βιαίως απεσπάσθησαν από των εστιών αυτών και απέθανον εν τη εξορία. Τη ενόχω συνεργία των συμμάχων χριστιανικών Δυνάμεων της Δύσεως, κατά τα έτη 1919-1922 το εθνικόν κίνημα των Τούρκων του Μουσταφά Κεμάλ πασά συνεπλήρωσε το έργον των Νεότουρκων κατά εκατοντάδες απηγχονίζοντο Έλληνες κληρικοί και πρόκριτοι του Πόντου...».


|

Η δεύτερη και η τέταρτη γενιά "μακρά ασήν Πατρίδαν"

Ενάμισι εκατομμύριο ξεριζωμένους ρίξανε στη θάλασσα  στην τελευταία τραγωδία και oι πρόσφυγες, ματωμένοι, κυνηγημένοι, με πόνο στην ψυχή και φρίκη από τη σφαγή στα μάτια, μετρούσανε τις ρίζες και τα βλαστάρια που χάσανε, ήρθανε να ριζώσουνε σε καινούρια χώματα με τον Πόντο πάντα, όμως, ολοζώντανο στο μυαλό και στην καρδιά τους.

Ypoloipo

ΑΠΟΛΥΜΑΝΤΗΡΙΟ

 Πρόσφυγες σε παράγκα της Καλαμαριάς

 

Μυρμηγκιές κατεβαίνουν από τα κατάφορτα καράβια οι πρόσφυγες στο Καραμπουρνάκι - Αρετσού. Τα καράβια ασταμάτητα κουβαλούν. Από το καράβι, με τους μποχτσάδες στο χέρι, ίσια στο Λοιμοκαθαρτήριο.

Αντρες, γυναίκες, παιδιά. Γέροι κι άρρωστοι. Μαζί και τα λιγοστά υπάρχοντα, όσα κατόρθωσαν να περισώσουν από τη λαίλα­πα της καταστροφής.

Όλοι στον κλίβανο. Στριμωγμένοι κάτω από το ντους, με μια πλάκα πράσινο σαπούνι με ποτάσα, να λούζουν κε­φάλι και σώμα.

Έξω, έρχεται κιόλας η δεύτερη μπαταριά. Τους πρώτους, έτσι βρεγμένους, αχνιστούς ακόμη, τους βάζουν σε ολάνοιχτους θαλάμους. Ο βαρδάρης μπουκάρει μανιασμένος. Τσίτσιδοι, ώσπου νάρθουν τα ρούχα από την απολύμανση. Μπιμπικιάζει το πετσί. Το ρίγος τους διατρέχει σύγκορμα. Τα χείλη στεγνώνουν. Η απόγνωση στα μάτια. Κινούνται σαν νευρόσπαστα για ν' αντισταθούν στο κρύο.

Μόλις αντικρύζουν τα μπογαλάκια τους από τον κλίβανο, ορμάνε να πάρουν τα ρούχα τους να ντυθούν. Τι είναι τούτο πάλι, Θεέ μου! Όλα κουβάρια, στριμμένα άντερα. Τα πιο πολλά έχουν μαζέψει κι έχουν μείνει μισά.

Ωστόσο, το κρύο σχίζει τη σάρκα. Ο βαρδάρης δίνει βιτσιές στα μελανιασμέ­να κορμιά. Φοράνε ό,τι βρεθεί και τους γίνεται. Τα δόντια χτυπούν. Το στήθος πονεί. Η πούντα και η πνευμονία σε πολλούς γρήγορα θα ακολουθήσει. Φάγανε 50 χιλιάδες πρό­σφυγες στην Καλαμαριά από την καραντίνα, γράφουν επί­σημα έγγραφα του ΚΚΕ.

Και από το Λοιμοκαθαρτήριο, ίσια στην Καλαμαριά, στους θαλάμους. Εξήντα οι θάλαμοι. Χίλια μέτρα απόσταση από τη θάλασσα. Ένα εξαθλιωμένο μπουλούκι, τσακισμένο ως το μεδούλι, φορτωμένο τ' απομεινάρια της απολύμανσης, με άδεια ψυχή, ανη­φορίζει, κρατώντας από τα χέρια παιδιά και καμιά κουβέρτα στη μασχάλη.

Άλλοι ξυπόλυτοι, άλλοι μισόγυμνοι. Κι άλλοι μπίνα στην πλάτη των πιο δυνατών, γιατί δεν αντέχουν άλλο!

Καταπιτσιλισμένες οι σελίδες της προσφυγικής ιστορίας στην Καλαμαριά, τις πρώτες αυτές ώρες, από κατάμαυρες κηλίδες για τα κυνηγημένα παιδιά του ελληνισμού, που μι­λούν ακόμη τη γλώσσα του Ομήρου. Αυτοί οι θεματοφύλα­κες, που φρουρούσαν με τα μάνλιχερ στο χέρι, ολονυκτίς, τις πανάρχαιες ελληνικές ρίζες. Που στο όνομα της Ελλάδας, λιώνουν από συγκίνηση και τους διατρέχει ρίγος.

Οι γυναίκες χάνουν και τα μακριά τους μαλλιά. Τις κου­ρεύουν για τον φόβο της ψείρας. Αφαιρούν από αυτές τη χάρη εκείνων των καιρών, τότε που τα μαλλιά έπεφταν χεί­μαρρος ή πλεξούδες ώς τη μέση.

Πεθαίνουν αράδα οι πρόσφυγες εδώ, κι ένας θρήνος απέ­ραντος σκορπίζει στον αέρα και γίνεται θρήνος, μοιρολόι.

Και σεράντα μέρες πρόσφυγοι - εκ'είχαν καραντίναν
τα λείψανα ας σο παπόρ - σην θάλασσαν εσύρναν.

Ο Πόντος, που πλήρωσε ακριβά το εθνικό του πάθος και κατέκτησε τα υψίπεδα της ελληνικής ιστορίας, αυτήν την ώρα αισθάνεται πληγωμένος, προδομένος, κι ας κράτησε με το σπαθί το ατίμητο δώρο της εθνικής αρετής και αξιοπρέ­πειας


Αγγελική Στεργίου
δημοσιογράφος και συγγραφέας

ΥΓ
Είναι τραγικό και μόνο να το σκεφτεί κανείς ότι στην Καλαμαριά δεν υπάρχει μνημείο αφιερωμένο στην ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ και στην πρώτη γενιά της Προσφυγιάς!!!
Άμεσο μέλημα, υποχρέωση όρκου και λόγος τιμής , εφόσον η παράταξή μας εκλεγεί στις δημοτικές εκλογές του 2010, θα είναι η ανέγερση μνημείου της Ποντιακής Γενοκτονίας στο σημείο του «απολυμαντήριου» στην Αρετσού απ’ όπου πέρασαν το 1922 και οι δικοί μου γονείς και οι παππούδες μου…

Βασίλης Ν, Τριανταφυλλίδης
(Χάρρυ Κλυνν)
Ιδρυτής του «ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ»
Υποψήφιος Δήμαρχος Καλαμαριάς

Ypoloipo

ΓΙΝΕ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ/ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ/Ο ΠΟΝΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ

ΟΣΟΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣΤΕ ΤΟ "ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΛΛΑΔΟΣ" ΜΗΝ ΑΡΚΕΙΣΘΕ ΣΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑΤΟΥ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗ...

ΓΙΝΑΤΕ ΜΕΛΗ
BECOME A FAN

ΣΤΟΧΟΣ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟΤΗΣ ΜΑΣΣΑΛΙΑΣ ΤΑ 30.000 ΜΕΛΗ...

Το "Ποντιακόζήτημα" δεν είναι ένα θέμα της ιστορίας ή των μουσείων. Είναι ένα ζωντανό ζήτημα με εθνικές και διεθνείς διαστάσεις του οποίου οι εξελίξεις στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, του
παρευξείνιου χώρου και ολόκληρης της Ευρώπης το καθιστούν επίκαιρο ως θέμα δημοκρατίας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ελευθερίας, αξιοπρέπειας

Μένει λοιπόν στα ζωντανά κινήματα και στις δυνάμεις των Ποντίων να το επαναφέρουν στο προσκήνιο

ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ 11.866 ΠΟΝΤΙΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ Facebook! 20.000 ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΕΧΟΥΝ ΕΓΓΡΑΦΕΙ ΜΕΛΗ ΣΤΟ «ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΚΙΝΗΜΑ»
http://www.el-pontos.blogspot.com Η ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ.
http://e-kalamaria.gr/el-pontos ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΜΕΛΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΦΟΡΜΑ ΕΓΓΡΑΦΗΣ


ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ 30.000 Σ΄ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ… ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΔΥΝΑΜΗ… ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΚΟΥΡΑΓΙΟ…

ΜΑΣ ΑΓΝΟΕΙ ΕΠΙΔΕΙΚΤΙΚΑ ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΜΑΣ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥΣ ΟΙ «ΠΟΝΤΙΟΙ» ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ, ΠΛΗΝ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ ΤΑ ΜΜΕ, ΜΑΣ ΚΟΙΤΑΖΟΥΝ ΜΕ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΦΥΛΑΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΑ ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΧΟΡΟΥΣ, ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΕΙΣ ΚΑΙ «ΤΣΑΝΤΖΑΛΑ-ΜΑΝΤΖΑΛΑ» ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΤΙΜΗΜΕΝΑ ΠΑΤΡΙΑ ΕΔΑΦΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ…

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ «ΚΕΜΑΛΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ» ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟ. ΝΕΑ ΚΡΑΤΗ ΘΑ ΞΕΠΗΔΗΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΚΕΜΑΛΙΚΟΥ ΜΟΡΦΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΘΑ ΕΙΝΑΟ Ο «ΠΟΝΤΟΣ»¨

ΑΝΑ ΠΑΣΑ ΣΤΙΓΜΗ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ»

ΕΛΑΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ… ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΥΧΗΣ Ο ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ…
«ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ» ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΜΑΣ


ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ Ε-MAIL ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΤΑ ΜΕΛΗ ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΣΟΥΗΔΙΚΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΣΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΣΟΥΗΔΙΑΣ, ΣΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ , ΠΡΟΩΘΩΝΤΑΣ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ.

ΑΡΧΙΣΕ ΗΔΗ ΚΑΙ ΘΑ ΚΟΡΥΦΩΘΕΙ ΜΕ ΤΟ «ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΜΑΣΑΛΙΑΣ» Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΡΑΤΩΝ.

ΣΤΟΧΟΣ ΜΑΣ ΤΑ 30.000 ΜΕΛΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΜΑΣΣΑΛΙΑΣ ΠΟΥ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΟΥ ΒΑΤΟΥΜ 1919… ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΔΕΝ ΤΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΤΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΑΥΤΑ ΝΑ ΥΠΗΡΞΑΝ Η ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΣ ΚΑΚΟΔΑΙΜΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.

Τα σημαντικότερα Συνέδρια των Ποντίων
1918, 21 Ιανουαρίου έως 4 Φεβρουαρίου. Συνέδριο στη Μασσαλία με πρωτοβουλία του Κωνσταντίνου Κωνσταντινίδη, γιου του ισόβιου Δημάρχου Κερασούντας, καπετάν Γιώργη Κωνσταντινίδη. Στο Συνέδριο αυτό γίνεται για πρώτη φορά λόγος για την ίδρυση ανεξάρτητου κράτους με την ονομασία «Δημοκρατία του Πόντου».

1918, Ιούλιος. Συνέδριο στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν για την ανεξαρτησία του Πόντου και τον επαναπατρισμό των προσφύγων που κατέφυγαν στη Ρωσία με την αποχώρηση των Ρωσικών στρατευμάτων από τον Πόντο.

1918, Οκτώβριος. Συνέδριο στο Κρασνοντάρ. Συγκρότηση Κεντρικής Ένωσης Ποντίων Ελλήνων για την ανεξαρτησία του Πόντου.

1918, Νοέμβριος. Συνέδριο στη Μασσαλία. Για την προώθηση της Ανεξαρτησίας του Πόντου.

1918, Νοέμβριος. Παμμικρασιατικόν Συνέδριον στην Αθήνα με τη συμμετοχή Ποντίων.

1919, Φεβρουάριος. Συνέδριο στην Κωνσταντινούπολη. Για το δικαίωμα αυτοδιάθεσης, ανεξαρτησίας και ενσωμάτωσης του Πόντου στην Ελλάδα.

1919, Μάρτιος. Συνέδριο στο Βατούμ. Συγκρότηση Εθνικού Συμβουλίου με σκοπό την Απελευθέρωση του Πόντου και την ίδρυση Δημοκρατίας του Πόντου.

1961, Μάϊος. Α΄ Παμποντιακό Συνέδριο στη Θεσσαλονίκη. Έλαβαν μέρος αντιπρόσωποι από 26 Ποντιακές Οργανώσεις απ’ όλη την Ελλάδα καθώς και πολλές ποντιακές προσωπικότητες. Η κυριότερη εισήγηση ήταν η Ίδρυση Κορυφαίας Ποντιακής Οργάνωσης. Εισήγηση που έγινε απόφαση, για να υλοποιηθεί όμως έντεκα χρόνια αργότερα, το 1972 με την ίδρυση της Πανελλήνιας Ένωσης Ποντιακών Σωματείων (Π.Ε.Π.Σ.) η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Π.Ο.Π.Σ. (Πανελλήνια Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων).

1985, 7-14 Ιουλίου. Α΄ Παγκόσμιο Συνέδριο Ποντιακού Ελληνισμού στη Θεσσαλονίκη. Πρόεδρος: Γεώργιος Ε. Παρχαρίδης. Γ. Γραμματέας: Μαίρη Κ. Στεργιάδου. Την έναρξη των εργασιών κήρυξε ο πρωθυπουργός Ανδρέας Γ. Παπανδρέου.

1988, 31 Ιουλίου – 7 Αυγούστου. Β΄ Παγκόσμιο Συνέδριο Ποντιακού Ελληνισμού στη Θεσσαλονίκη. Πρόεδρος: Παναγιώτης Τανιμανίδης. Γ. Γραμματέας: Μιχάλης Καραβέλας. Το καλλίτερο απ’ όλα τα συνέδρια. Μεταξύ άλλων διατυπώνεται το αίτημα για καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας.

1992, 14-24 Μαΐου. Γ΄ Παγκόσμιο Συνέδριο Ποντιακού Ελληνισμού στη Θεσσαλονίκη. Πρόεδρος: Βασίλειος Ιντζές. Γ. Γραμματέας: Γεώργιος Παπαδόπουλος.

1997, 13-16 Ιουνίου. Δ΄ Παγκόσμιο Συνέδριο Ποντιακού Ελληνισμού στη Θεσσαλονίκη. Πρόεδρος: Θρασύβουλος Λαζαρίδης. Γ. Γραμματέας: Χαράλαμπος Τσακιρίδης.

2002, 25-28 Οκτωβρίου. Ε΄ Παγκόσμιο Συνέδριο Ποντιακού Ελληνισμού στη Θεσσαλονίκη. Πρόεδρος: Γεώργιος Τανιμανίδης (στη θέση του παραιτηθέντος Μιχάλη Παπαδόπουλου). Το συνέδριο αυτό πραγματοποιήθηκε μέσα σε ένα κλίμα διάσπασης του Ποντιακού χώρου, με τα μισά σχεδόν μέλη της οργανωτικής επιτροπής να έχουν παραιτηθεί και με την αποχή πολλών κορυφαίων οργανώσεων. Η κατάσταση αυτή απετέλεσε την αφετηρία πρωτοβουλιών που οδήγησαν στο οργανωτικό συνέδριο τον Ιούνιο του 2003.

2003, 28,29 Ιουνίου. Α΄ Πανελλαδικό Οργανωτικό Συνέδριο στη Θεσσαλονίκη. Με την παρουσία αντιπροσώπων 340 πρωτοβάθμιων οργανώσεων αποφασίστηκε η ίδρυση της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος (Π.Ο.Ε.) Πρώτος πρόεδρος εκλέχτηκε ο καθηγητής ιατρικής του Α.Π.Θ. Γιώργος Παρχαρίδης και Γ. Γραμματέας ο δικηγόρος Κώστας Γαβρίδης.

2006, 6-9 Ιουλίου. ΣΤ΄ Παγκόσμιο Συνέδριο Ποντιακού Ελληνισμού στην Αθήνα παρουσία του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή. Πρόεδρος: Δημήτρης Τομπουλίδης. Γ. Γραμματέας: Απόστολος Αποστολίδης.

Θα προσέξατε ότι στο τελευταίο Συνέδριο που γίνεται μνεία Συγκρότησης Εθνικού Συμβουλίου με σκοπό την Απελευθέρωση του Πόντου και την ίδρυση Δημοκρατίας του Πόντου είναι το Συνέδριο του Βατούμ το 1919...

ΑΠΟ 'ΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΣΙΩΠΗ! ΓΙΑΤΙ;

ΤΟ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΠΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΟ "ΖΗΤΗΜΑ" ΤΩΝ 7 ΠΡΩΤΩΝ ΣΥΝΕΔΡΙΩΝ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΕΙ ΝΑ ΕΠΑΝΑΤΕΘΕΙ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΑΛΛΩΣ ΠΩΣ ΘΕΩΡΕΙ ΟΤΙ ΤΑ "ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ" ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΝΟΗΜΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΤΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΙΔΕΑΣ...



Ypoloipo

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΝΗΜΟΚΤΟΝΙΑ

Γράφει η Έφη Χ. Μαυροπούλου

Η απόφαση του σουηδικού Κοινοβουλίου υπέρ της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων αποτελεί μία επιτυχία, η οποία έρχεται σε μία δύσκολη περίοδο. Σε μία συγκυρία όπου το μόνο που ακούγεται είναι αριθμοί, έρχεται αυτή η απόφαση να δείξει ότι πέρα από τους αριθμούς υπάρχουν άνθρωποι, που έχουν συναισθήματα, όνειρα και μνήμες. Μια απόφαση που δείχνει ότι απέναντι στο ανθρώπινο δράμα δεν υπάρχουν σύνορα.

Δυστυχώς, αυτή την απόφαση ελάχιστοι από μας την έμαθαν. Τα κανάλια σιώπησαν πλην ελαχίστων εξαιρέσεων και αυτά με πολύ σύντομες αναφορές. Όσο για την ελληνική Κυβέρνηση, σιώπησε εκκωφαντικά. Μα πραγματικά για ένα τέτοιο θέμα δε βρήκε η ελληνική Κυβέρνηση να πει κάτι; Να κάνει μια επίσημη ανακοίνωση; Να πει ένα ευχαριστώ έστω, στη σουηδική ηγεσία; Δεν θεωρεί όμως, σημαντική την αναγνώριση γιατί ποτέ η επίσημη πολιτική ηγεσία δεν κατευθύνθηκε με συγκεκριμένες ενέργειες προς αυτό το σκοπό. Καμιά πολιτική ελληνική ηγεσία δεν ενδιαφέρθηκε, αντιθέτως, ενοχλούνταν ενώ, για τα όποια μικρά βήματα έκανε μάλλον σύρονταν από τα ποντιακά σωματεία.

Αρκεί να σκεφτούμε ότι μόλις το 1994 αναγνώρισε η ελληνική ηγεσία την ποντιακή γενοκτονία τότε καταλαβαίνουμε, ότι η στάση αυτή ήταν λίγο-πολύ αναμενόμενη.

Με στόχο την επίτευξη ελληνοτουρκικής φιλίας διαγράφουμε, ξεχνάμε και υποκρινόμαστε. Ποτέ όμως καμιά φιλία δε στηρίχτηκε και δεν μακροημέρευσε πάνω σε σαθρά θεμέλια.

Δε σκέφτηκε ποτέ καμιά ελληνική Κυβέρνηση, ότι αν η Ελλάδα έστεκε με αποφασιστικότητα και στήλωνε τα πόδια της, απέναντι στον τουρκικό ιμπεριαλισμό μετά τη ποντιακή γενοκτονία, και τη μικρασιατική καταστροφή, ίσως και να μη ζούσαμε τα δραματικά γεγονότα κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης το 1955. Αν ήταν διαφορετική η στάση της Ελλάδας απέναντι στη Τουρκία ίσως και να μη ζούσαμε την τούρκικη εισβολή στην Κύπρο του 1974, ίσως να μη ζούσαμε το φιάσκο των Ιμίων, που μέχρι πριν από είκοσι χρόνια οι Έλληνες ψαράδες μπορούσαν να ψαρεύουν ενώ σήμερα, μια τέτοια ενέργεια θα αποτελούσε αιτία πολέμου.

Μνημοκτόνοι μιας ιστορίας, μιας γενοκτονίας, μιας αδικίας.

Ίσως κάτι έχει αρχίζει να αλλάζει αφού πριν κάποιες μέρες, η Επιτροπή Εξωτερικών της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Αρμενίων και αναμένουμε την εξέλιξη.

Ωστόσο, έχουμε πολύ δρόμο ακόμη. Σε μια εποχή που η Μεγάλη Βρετανία αφαίρεσε το ολοκαύτωμα των Εβραίων από τη διδακτέα ύλη γιατί πρόσβαλε τα πιστεύω του μουσουλμανικού πληθυσμού, σαν να μην συνέβη ποτέ, σε μια εποχή που η γενοκτονία στο Νταρφούρ, το Τσαντ, το Κονγκό, τη Ζιμπάμπουε, συνεχίζεται δείχνει ότι όσο θα μένουμε απαθείς το έγκλημα θα επιστρέφει. Αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι οφείλουμε να σταθούμε με δυναμισμό απέναντι σε κάθε γενοκτονία από όπου και αν προέρχεται κατά οποιουδήποτε και αν στρέφεται.

«Το μόνο που χρειάζεται το «κακό» για να επιτύχει είναι οι ευπρεπείς να μείνουν αδρανείς» Edmund Burke (Αγγλο-Ιρλανδός Πολιτικός και Φιλόσοφος).

effiemavropoulou@hotmail.com

Ypoloipo

Περί της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από το κοινοβούλιο της Σουηδίας

O καθηγητής Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού του
Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονία Κωνσταντίνος Φωτιάδης
με τον ιδρυτή του ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Βασίλη Ν. Τριανταφυλλίδη (Χάρρυ Κλυνν)

Του Κωνσταντίνου Φωτιάδη

« Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία » Α. Κάλβος

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων από τo Σουηδικό Κοινοβούλιο αποτελεί σταθμό για την έκβαση της δικαίωσης όσων συντελέστηκαν μέσα στη ροή του χρόνου από την Κυβέρνηση των Νεοτούρκων. Πρόκειται για μια δικαίωση που καταλύει τους φραγμούς του χρόνου και αγγίζει ευθέως και καταλυτικά την παρούσα ηγεσία του τουρκικού κράτους, κυρίως επειδή εμφορούμενη από έναν άκριτο σωβινισμό και από μια μισερή μισαλλοδοξία αρνείται να αποκηρύξει ένα αιμοσταγές παρελθόν και να συνδράμει στην οικοδόμηση ενός ελπιδοφόρου μέλλοντος ανάμεσα στους δύο λαούς. Οι σπασμωδικές ενέργειες της κυβέρνησης Ερντογάν, οι ενοχικές στρατηγικές της, η αμηχανία της και οι εμμονές της στην άρνηση των ιστορικών της ευθυνών αποτελούν αξιόμεμπτα κακουργήματα που δεν επιτρέπουν την συμπόρευσή μας σε ένα τοπίο αγαστής γειτονίας.

Πέρα όμως από την επίσημη απόδοση ευθυνών στην σύγχρονη Τουρκία η απόφαση του Σουηδικού Κοινοβουλίου συνιστά υπέρβαση στο επίπεδο των άτεγκτων επιταγών της παγκοσμιοποίησης. Έξω και πέρα από τις νόρμες της ισοπέδωσης των αξιών, πέρα από τη διάσταση της προοδοπληξίας αλλά και ξεπερνώντας τις ανάγκες της ντόπιας τους βιομηχανίας που έχει αναλάβει να εξοπλίσει με σύγχρονη τεχνογνωσία την Τουρκία, οι Σουηδοί απέδειξαν ότι δεν ορρωδούν προ ουδενός και ότι υπηρετούν την ηθική και το δίκαιο. Πραγματικά η ενέργεια των Σουηδών βουλευτών συνιστά μια πράξη ευθύνης απέναντι στην ιστορία, μια νίκη του φωτός έναντι των σκοτεινών δυνάμεων που απεργάζονται την οικοδόμηση ενός κόσμου χωρίς προσδοκία, ελπίδα και φως για τους λαούς του. Και μάλιστα παραφράζοντας την αρχαία μας κληρονομιά θα λέγαμε ότι η αναγνώριση που ήρθε από το Σουηδικό κοινοβούλιο αποτελεί νίκη της Αντιγόνης έναντι του Κρέοντα, νίκη που δεν είχαν προβλέψει οι Κασσάνδρες του εφησυχασμού, του ωχαδερφισμού και της δουλικής προσαρμογής στην εθνική μας μιζέρια.

Μέσα σε αυτό το φως ήχησε πολύ μικρόψυχη η δήλωση του Τούρκου Προέδρου που αδύναμος να ανταποκριθεί στις προκλήσεις των καιρών μίλησε για ζητήματα που αφορούν μόνο τους ιστορικούς. Κύριε Πρόεδρε, το κυνήγι της αλήθειας είναι υπόθεση όλων μας όπως και η ίδια η ιστορία που συνιστά αναπαλλοτρίωτο κομμάτι της πανανθρώπινης επιστήμης. Και αν τα κράτη εγκλωβισμένα μέσα σε αδιέξοδα επιβίωσης δεν μπορούν να αναμετρηθούν με την ιστορία γνωρίζουν πολύ καλά ότι η ώρα της κρίσεως έρχεται και ότι η ιστορία τους εκδικείται μέσα στην εναλλαγή των συγκυριών που δεν μπορούν να τις προκαθορίσουν οι στημένες εισηγήσεις των προσκεκλημένων στα τούρκικα συνέδρια, οι λεονταρισμοί της τούρκικης ηγεσίας, η εγκάθετη νομενκλατούρα των αμερικανοεπιχορηγούμενων Πανεπιστημίων τους.

Επειδή όμως κάθε μεγάλη νίκη σαν αυτή έχει τους συντελεστές της αξίζει να επισημανθεί ότι πολλά οφείλουμε ως πόντιοι, ως πρόσφυγες και ως Έλληνες στους οικονομικούς παράγοντες που εκπροσώπησαν επάξια τον ελληνισμό στη Σουηδία, αυτούς που μόχθησαν με αγάπη για την Ελλάδα με πίστη στη δικαίωση του αγώνα και με πεποίθηση ότι η ελληνική ιστορία αξίζει να τιμηθεί από όλους μας . Μνημονεύω πρώτιστα τον αγώνα των ομογενών Παπαδόπουλου και Σταφυλίδη αν και γνωρίζω ότι προσκρούω στη σεμνότητά τους. Και εύχομαι ο αγώνας τους και η αγωνία τους να εμπνεύσουν και άλλες μη αφυπνισμένες δυνάμεις του Ελληνισμού ανά τον κόσμο. Γιατί είμαστε πολλοί και δυνατοί όταν μας συνδέει ο πόθος της αλήθειας.

Σε αυτό το σημείο είναι ανγκαίο να επισημανθεί ότι επιβάλλεται να απομονώσουμε όλους εκείνους που δεν πήραν μέρος στον αγώνα, έσπευσαν όμως με αρκετή δόση χυδαίου αρριβισμού να δρέψουν τους καρπούς μιας νίκης που δεν τους ανήκε. Πρόκειται για τους συνήθεις ύποπτους που βλάπτουν με τον ατέρμονο εγωκεντρισμό τους, με την ασύδοτη ρητορική τους και με την ιδιοτελή προβολή ως δικών τους εκείνων των επιτευγμάτων για τα οποία μόχθησαν άλλοι. Δεν θα ασχοληθούμε μαζί τους. Θα τους παραδώσουμε στην μήνιν της ιστορίας. Εξάλλου η τιμωρία τους έρχεται: ο καθένας τους είναι εγκλωβισμένος σε ένα αξίωμα. Όπως το πουλί στο κλουβί του. Ένα αξίωμα που δεν τους αξίζει..

Και έρχομαι στα θλιβερά φαινόμενα της νεοελληνικής μας μιζέριας. Μιας μιζέριας που μας καθιστά άξιους μιας αρνητικής τύχης, ανίκανους να εκμαιεύσουμε τον σεβασμό των λοιπών ευρωπαίων, αδύναμους μπροστά στην επελαύνουσα συγκυρία. Πρώτα από όλα τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης αντί να βρίθουν αναφορών σχετικών με την αναγνώριση της φίλης Σουηδίας αρκέστηκαν στην καλύτερη περίπτωση σε σκόρπιες άνευρες επισημάνσεις αποστασιοποιημένες από αυτή καθευατή την ουσία της απόφασης. Ένιωθες ακούγοντας τα ελληνικά κανάλια πως απευθύνονταν σε ένα κοινό που η ταυτότητά του είχε ανεπίστρεπτα αλλοιωθεί.

Και οι χειρότερες των περιπτώσεων μας επιφύλαξαν και άλλες εκπλήξεις. Έτσι για το MEGA η αναγνώριση του Σουηδικού Κοινοβουλίου αφορούσε τους Αρμενίους κατά το νου και την ψυχή μας.. Ένα μεγάλο τίποτα και το Ελληνικό Κοινοβούλιο συλλήβδην. Η αλήθεια δεν τους αγγίζει, την γενναιότητα την προσπερνούν, την πατρίδα την υποτάσσουν σε σκοπιμότητες, την χλεύη των αξιών μας την βαφτίζουν στοχαστική προσαρμογή. Δεν έχω να πω τίποτα καλό και για τους ποντιακής και προσφυγικής καταγωγής βουλευτές. Δεν όρθωσαν το ανάστημά τους στην καπηλεία της ιστορίας μας, δεν ανταποκρίθηκαν στην ωριμότητα των συγκυριών, δεν έχουν μέσα στην ψυχη τους την Ελλάδα. Μοιραίοι και άβουλοι αντάμα πορεύονται μέσα στις απρόσωπες βιοτικές τους μέριμνες και τις μικροκομματικές τους σκοπιμότητες που τις βάφτισαν ισορροπίες. Και δεν διαπίστωσαν ότι δεν υπάρχει πιο μεγάλη ανισορροπία από την πατροκτονία που διαπράττουν. Η σιωπή είναι ενοχή.. Αλλά και χωρίς εσάς η αλήθεια θα λάμψει. Είναι ο καιρός του θερισμού..

O Κωνσταντίνος Φωτιάδης είναι καθηγητής Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας

Ypoloipo

Η Βουλή της Σουηδίας αναγνώρισε τη Γενοκτονία. Μία σπουδαία ημέρα για τον Ελληνισμό

Tου Φάνη Μαλκίδη

Η 11η Μαρτίου αποτελεί μία σημαντική ημέρα για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες σε όλο τον κόσμο, αποτελεί μία σπουδαία ημερομηνία για τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα της...

Γενοκτονίας των Ελλήνων. Η απόφαση της ολομέλειας του Σουηδικού Κοινοβουλίου να αναγνωρίσει με ψήφους 131 υπέρ και 130 κατά, την Γενοκτονία των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων αποτελεί μία επιτυχία, η οποία έρχεται σε μία δύσκολη περίοδο. Σε μία συγκυρία όπου το μόνο που ακούγεται είναι αριθμοί. Στην ελληνική όμως παράδοση, υπάρχουν και οι λέξεις, που γίνονται σύμβολα, αγώνες, ταυτότητα. Αυτή όπου όπως λέει ο Νίκος Καζαντζάκης που κατέγραψε το δράμα των ξεριζωμένων Ελλήνων μετά τη Γενοκτονία, δίνει νόημα και μορφή σε μία άμορφη και άμυαλη απεραντοσύνη.



Η απόφαση της Σουηδικής Βουλής την 11 Μαρτίου 2010 ήρθε μετά την κοινή απόφαση της περασμένης χρονιάς, ότι από κοινού Έλληνες, Αρμένιοι και Ασσύριοι θα προωθήσουν ψήφισμα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας στη Σουηδική Βουλή. Κάτι που έχει γίνει και στο πρόσφατο παρελθόν με πρωτοβουλία των βουλευτών του Αριστερού Κόμματος (Vänsterpartiet), Τάσου Σταφιλίδη και Hans Linde, ενώ στη συνέχεια υπήρξε πρωτοβουλία και του κόμματος των Πράσινων (Miljöpartiet), χωρίς όμως να περάσει από την Ολομέλεια. Επίσης το μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα της Σουηδίας, το Σοσιαλδημοκρατικό, κατά την ετήσια συνέλευση του, το Νοέμβριο του 2009 , είχε αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Ασσυρίων, των Ελλήνων και Αρμενίων.

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας πήγε προς ψήφιση στο Σουηδικό κοινοβούλιο και το αποτέλεσμα ήταν η επικράτηση της αλήθειας, έναντι της άρνησης και της προπαγάνδας και ήδη η Τουρκία ανακάλεσε τον Πρέσβη της από τη Στοκχόλμη.

Η αναγνώριση από τη Σουηδία έχει τεράστια αξία γνωρίζοντας τη θέση της χώρας τόσο παγκόσμια όσο και ευρωπαϊκά για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Η προσπάθεια για την αναγνώριση της Γενοκτονίας συνεχίζεται και από ότι φαίνεται έχει και αποτέλεσμα. Ειδικά όταν προέρχεται από την δυναμική και έξω από συμφέροντα και λογικές Ελληνική Διασπορά. Συγχαρητήρια σε όλους όσους εργάστηκαν για να έρθει αυτό το αποτέλεσμα, στους συμπατριώτες και συμπατριώτισσές μας στη Σουηδία που αγωνίστηκαν και πέτυχαν. Ο αγώνας συνεχίζεται και παρότι έχει πολλά εμπόδια στο εσωτερικό και το εξωτερικό, θα είναι νικηφόρος!

Ο Φάνης Μαλκίδης είναι μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (International Association of Genocide Scholars- IAGS).

ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ ΔΩΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ ΣΤΟΥΣ ΣΟΥΗΔΟΥΣ!

Η 17 Μαρτίου είναι μια πάρα πολύ σημαντική ημερομηνία για τους Πόντιους.

Για τους νεκρούς προγόνους μας. Για τα παιδιά μας.
Την ημέρα εκείνη το Σουηδικό Κοινοβούλιο θα αποφασίσει με ψηφοφορία αν θα ΔΕΧΤΕΙ ΩΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ τη βαρβαρότητα που υπέστησαν οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας απο το κοφτερό μαχαίρι των φασιστών του Κεμάλ.
Στείλτε όλοι ένα μήνυμα στην διεύθυνση που μας στέλνουν οι Πόντιοι της Στοκχόλμης.

The Swedish Parliament have a preliminary vote on March 17th 2010 if Sweden will recognise the Genocide in 1915 on Pontian Greeks, Armenians, Assyrians, Syrians and Caldeans in Ottoman Turkey during the First World War. The motion is 2008/09:U332.

By filling out your name, surname and city, you can send a message and remind the members of Parliament about the the thruth's worth and how important it is to stop denying a proven fact.

Click on the link and follow the instructions:
www.folkmordet1915.se/aktuellt_aktioner.html

Thank you for your support,
Evxinos Pontos Stockholm


taxalia

ΣΥΝΤΟΜΑ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

ΔΥΟ ΑΚΟΜΑ ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ
Δύο ακόμα επιφανείς ΠΟΝΤΙΟΙ στο πλευρό του Χάρρυ Κλυνν στη μεγάλη και συλλογική προσπάθεια ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ «ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ»
Ο αντινομάρχης Θεσσαλονίκης Γιώργος Τσαμασλής και ο επιχειρηματίας Αναστάσιος Κυριακίδης

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΜΑΜΟΥΘ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ
ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΜΑΜΟΥΘ ΣΤΟ «ΚΑΥΤΑΝΖΟΓΛΕΙΟ» ετοιμάζει από τώρα ο Χάρρυ Κλυνν στην οποία θα συμμετάσχουν αφιλοκερδώς τα μεγαλύτερα ονόματα του Ελληνικού τραγουδιού
Η ημερομηνία και οι χορηγοί της εκδήλωσης θα ανακοινωθούν σύντομα

ΘΕΛΟΥΜΕ KAI ΤΟΝ Δ. ΨΩΜΙΑΔΗ ΜΑΖΙ ΜΑΣ
Με τον αντινομάρχη Θεσσαλονίκης Διονύση Ψωμιάδη παλιό αθλητή της ομάδας και ένθερμο Απολλωνιστή θα έχει συνάντηση μέσα στο Σαββατοκύριακο ο Χάρρυ Κλυνν ο οποίος θεωρεί εξαιρετικά σημαντική τη συμμετοχή του κ. Δ. Ψωμιάδη στην προσπάθεια που γίνεται

ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ
Συνάντηση με παλιούς συνεργάτες του είχε χθες ο Χάρρυ Κλυνν που τους ενημέρωσε για τις εν γένει κινήσεις του στην όλη προσπάθεια αναγέννησης του ΑΠΟΛΛΩΝΑ

ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΩΝ ΖΥΜΩΣΕΩΝ
Στέκι συζητήσεων και ζυμώσεων γύρω από το θέμα ΑΠΟΛΛΩΝ & ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ το CAFÉ “freeKick” στην Πασαλίδη 3

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ «ΡΕΜΕΤΖΟ»
Στη συνέντευξη τύπου που θα γίνει στο «ΡΕΜΕΤΖΟ» και η ημερομηνία της οποίας θα ανακοινωθεί σύντομα, ο Χάρρυ Κλυνν θα αναφερθεί διεξοδικά στο γενικό πλάνο που έχει ήδη εκπονηθεί, στις τακτικές και στις μεθοδεύσεις που θα ακολουθηθούν για την ταχύτερη και ασφαλέστερη εφαρμογή του καθώς και στο χρονικό της δραματικής διαδρομής του ΑΠΟΛΛΩΝΑ που τον οδήγησε, ΠΕΡΑ ΓΙΑ ΠΕΡΑ ΑΔΙΚΑ, στην αγωνιστική ανυποληψία και στην περιπέτεια του περιφερειακού πρωταθλήματος. Εκτός από τους δημοσιογράφους, τους εκπροσώπους του ερασιτέχνη ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΑΠΟΛΛΩΝΑ και των οργανωμένων φιλάθλων, τον Δήμαρχο και το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Καλαμαριάς, τους παράγοντες του αθλητικού και επιχειρηματικού κόσμου θα κληθούν και οι βουλευτές Θεσσαλονίκης όλων των κομμάτων.

Ο ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ ΜΑΣ ΘΕΛΕΙ ΟΛΟΥΣ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ
«Η αναγέννηση του ΑΠΟΛΛΩΝΑ δεν πρέπει να έχει κομματικό και παραταξιακό χαρακτήρα. Όλοι ψηφίζουν κάποιο κόμμα και κάποια δημοτική παράταξη, τι ποιο φυσικό. Ο ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ όμως ανήκει σε όλους μας και όλοι μας έχουμε υποχρέωση να αγωνιστούμε γι αυτόν» δήλωσε προ ημερών ο Χάρρυ Κλυνν και με το πνεύμα αυτό θεώρησε απαραίτητο να απευθυνθεί για συνεργασία σε ΑΠΟΛΛΩΝΙΣΤΕΣ των οποίων η προσφορά και το ΚΑΛΑΜΑΡΙΩΤΙΚΟ ΦΡΟΝΗΜΑ δεν αμφισβητείται.
Η πρόταση έγινε στον κ. Γιάννη Ιωσηφίδη, πρόεδρο του Πολιτιστικού του Δήμου Καλαμαριάς και υπεύθυνο του τμήματος βόλεϊ του ΑΠΟΛΛΩΝΑ και στο κ. Γιάννη Αβραμίδη αντιδήμαρχο μικρών έργων του Δήμου Καλαμαριά γνωστό από τη συμμετοχή του σε παλιές διοικήσεις του ΑΠΟΛΛΩΝΑ.

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΠΟΡΟΥΝΕ ΞΑΝΑ ΜΑΖΙ
Λίγοι ίσως γνωρίζουν ότι ο Θεδόσης Μπακογλίδης που διαδέχτηκε τον αποχωρήσαντα δήμαρχο κ. Χριστόδουλο Οικονομίδη υπήρξε αθλητής (μπασκετμπολίστας) του Απόλλωνα επί προεδρίας Βασίλη Τριανταφυλλίδη.
Οι σχέσεις μεταξύ των δύο ανδρών είναι κάτι παραπάνω από άριστες γεγονός που επιβεβαιώνεται και από πρόσφατη δήλωση του Χάρρυ Κλυνν.
«Εύχομαι στον νέο Δήμαρχο Καλαμαριάς με τον οποίο συνυπηρετήσαμε την ιδέα του ΑΠΟΛΛΩΝΑ εγώ από τη θέση του προέδρου κι εκείνος από αυτήν του αθλητή, επιτυχία στην άσκηση των νέων του καθηκόντων. Είμαι βέβαιος ότι ο νέος Απολλωνιστής Δήμαρχος θα συμπαρασταθεί και θα πράξει από πλευράς διοίκησης του Δήμου ότι είναι δυνατόν για την αποκατάσταση της αθλητικής υπόστασης του ιστορικού ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ»

ΠΟΙΟΙ ΤΕΛΙΚΑ ΑΓΑΠΑΝΕ ΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ;
Με δική του πρωτοβουλία συνάντηση με τα προεδρεία των συνδέσμων των οργανωμένων φιλάθλων θα επιδιώξει να έχει την μέσα στην επόμενη εβδομάδα ο Χάρρυ Κλυνν. Χαρακτηριστική ήταν η απάντηση του Χάρρυ Κλυνν σε ερώτηση δημοσιογράφου για την μέχρι στιγμή αντίδραση των οργανωμένων φιλάθλων.
«Μου προξενεί εντύπωση η αδιάφορη και η μέχρι ενός σημείου εχθρική στάση των οργανωμένων φιλάθλων. Οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί και τα ειρωνικά σχόλια θα προτιμούσα λα λέγονται κατά πρόσωπο και όχι εν παρόδω. Θα ήθελα πάντως να επαναλάβω μια άλλη προ ημερών δήλωσή μου, {Ας μη θεωρηθεί δεδομένη και τελεσίδικη η προσπάθειά μας αυτή… Οποιαδήποτε διολίσθηση σε τακτικές του παρελθόντος που ανάγονται στη σφαίρα της αναίτιας πολεμικής και της συκοφάντησης θα αποτελέσει την αιτία άδοξου τέλους του όλου εγχειρήματος… Και άλλη ευκαιρία πέραν αυτής φοβάμαι πολύ ότι δεν θα υπάρξει… Η ΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ ΕΠΑΦΙΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΑΠΟΛΛΩΝΙΣΤΩΝ… Τελεία και παύλα»}
Ypoloipo

“ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΦΑΓΕΑ ΚΕΜΑΛ ΑΤΑΤΟΥΡΚ”

“ΟΙ Πόντιοι, Θρακιώτες και Μικρασιάτες αλλά και οι Έλλαδίτες στρατιώτες οι οποίοι γνώρισαν το απίστευτο νεοτουρκικό και Κεμαλικό μίσος, ωφείλουν να ξέρουν ποιά ήταν η αλήθεια γιά την καταγωγή του δολοφόνου και σφαγέα Κεμάλ. Ο ηγέτης της Τουρκίας των νεοτούρκων έχει μέχρι τώρα σκοτεινή καταγωγή. Ουσιαστικά, η ίδια η επανάσταση των νεοτούρκων έχει σκοτεινή καταγωγή λόγω της συνωμοτικής υφής της. Με μεγάλη έρευνα βρήκαμε την άκρη στις καταγωγές αυτές και ευχόμαστε όλοι οι Πόντιοι και Μικρασιάτες να οπλισθούν με την παρακάτω γνώση και να ΜΗΝ εορτάσουν ξανά την γενοκτονία των λαών τους αποκαλώντας τον ΚΕΜΑΛ “τούρκο σωβινιστή”. Όπως θα αποδείξουμε ο Κεμάλ, λόγω θρησκείας, μισούσε και περιφρονούσε τους Τούρκους. Του το επέβαλε η εβραϊκή αίρεση (ντονμές) στην οποία ανήκε……..

Η καταγωγή του Κεμάλ, σκόπιμα, κρατιέται σκοτεινή. Γνωρίζουμε οτι οι γονείς του ήλθαν από Αλβανικά εδάφη πράγμα που οδήγησε πολλούς να πιστεύσουν οτι είχε αλβανική καταγωγή. Ο πατέρας του όμως κατάφερε όμως να βρη εργασία γραφείου στο λιμάνι Θεσσαλονίκης, πράγμα δύσκολο για Αλβανούς. Κάποια χρόνια, ίσως, έζησε στην Θεσσαλία πράγμα που οδήγησε άλλους να πιστεύσουν οτι είχε Θεσσαλική καταγωγή. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, η μητέρα του ξανα-παντρεύτηκε κάποιον εύπορο κάτοικο Ρόδου τον οποίον ο Κεμάλ μισούσε. Σε όλα τα παραπάνω ένα δεν είναι ξεκάθαρο. Το θρήσκευμα των ανθρώπων αυτών. Δεν θα ασχοληθούμε με την πολυτάραχη νεανική και εφηβική ζωή του Μουσταφά Κεμάλ διότι είναι χιλιοειπωμένη. Μας ενδιαφέρουν περισσότερο η ιδεολογία του, η κοσμοθεωρία του και η κρυφή πρωταρχική αιτία των ανήκουστων εγκληματικών πράξεών του. Διότι πάντα ήταν για μας ακατανόητο το να θέλουν οι οθωμανοί την βιολογική εξόντωση των ραγιάδων δούλων τους. Οι ραγιάδες, έστω κι άν είχαν περιουσίες, ήταν πάντα ραγιάδες και υπήρχαν δεκάδες τρόποι να αφαιρεθούν οι περιουσίες τους χωρίς την εξόντωσή τους. Ποτέ στην οθωμανική ιστορία δεν υπάρχει προηγούμενο ή κάν παρόμοια σκέψη τέτοιας εξόντωσης. Οι ραγιάδες ήταν πάντα πηγή πλούτου και τεχνικής και επιστημονικής γνώσεως για το καθεστώς. Οι απαντήσεις σε αυτούς τους προβληματισμούς λύθηκαν με τις παρατιθέμενες πληροφορίες.

Πρέπει να αναλύσουμε τα παρακάτω στοιχεία για να μπορέσουμε να συνθέσουμε τις γενοκτονίες και τα κίνητρά τους. 1…Η επανάσταση των νεοτούρκων ξεκίνησε από την Θεσσαλονίκη. 2…Στην Θεσσαλονίκη ζούσε η πλειοψηφία των Ντονμέδων οι οποίοι είναι μουσουλμάνοι φανερά αλλά φανατικοί εβραίοι μυστικά. 3…το κίνημα των νεοτούρκων ξεπήδησε από ιταλικές μασονικές στοές με πλειοψηφία μελών εβραίους των οποίων ηγούντο και εβραίοι ιταλικής υπηκοότητος (π.χ. Καρασό). 4…Τότε ήταν τα χρόνια οργάνωσης του μοντέρνου σιωνιστικού κινήματος, το οποίο ξεκίνησε τυπικά και φανερά ο Θεόδωρος Χέρτζλ το 1896 και του οποίου η μητέρα κατήγετο εκ Θεσσαλονίκης…..

Προέχει να αναλύσουμε με συντομία, αλλά και σε βάθος, τον βίο και την πολιτεία της αιρέσεως των ντονμέδων. Ντονμές (doenmehs) στα τουρκικά σημαίνει αποστάτης. Οι ίδιοι όμως αποκαλούνται “μααμινίμ” το οποιο στα εβραϊκά σημαίνει αληθινός πιστός. Οι εβραίοι τους αποκαλούν “κοφρίμ” που σημαίνει προδότης…..
Το ουσιωδέστερο μέρος του δόγματος του Ιουδαϊσμού είναι η έλευσις του Μεσσία. Ως γνωστόν, η αντίθεσις χριστιανισμού και ιουδαϊσμού έγκειται στο ότι οι χριστιανοί πιστεύουν οτι ο μεσσίας ήλθε και είναι ο Γιεχωσουά (σε ελληνική απόδωση Ιησούς) ενώ οι ιουδαίοι, με πίστη, αναμένουν την έλευσή του. Η γνωστή θρησκοληψία όμως των ιουδαίων έγινε πολλές φορές αντικείμενο εκμεταλλεύσεως από διαφόρους απατεώνες. Ειδικά οι εβραίοι του νότου (σεφαραδίτες), στα μετα-μεσαιωνικά χρόνια, πίστευαν οτι μέρα με την μέρα έρχεται ο μεσσίας. Η πίστη αυτή έγινε πάθος για τον λαό αυτό, που έφθασε να πιστεύη οτι ο μεσσίας “τώρα στρίβει στην γωνία” με αποτέλεσμα κατά διαστήματα να εμφανίζονται διάφοροι ψευτομεσσίες. Περίπου δέκα μεσσιανικά κινήματα ισάριθμων μεσσιών τάραξαν τα νερά των εβραϊκών κοινοτήτων. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που οδήγησαν τους σεφαραδίτες εβραίους σε τέτοια κινήματα αλλά δεν είναι σκοπός μας η ανάλυσή τους. Εμείς θα ασχοληθούμε μόνο με το πιό μεγάλο και έντονο μεσσιανικό κίνημα, αυτό του Σαμπετάι Σεβή, προϊόν του οποίου είναι οι Νεότουρκοι και τα Κεμαλικά καθεστώτα.

Ο ΣΑΜΠΕΤΑΪΙ ΣΕΒΗ (SHABTAI ZVI) γεννήθηκε το 1626 στην Σμύρνη. Ήταν ένας από τους τρείς γιούς ενός πτωχού πατέρα, προικισμένος όμως με την ικανότητα προσαρμογής στους καιρούς του και κατανόησης των μηνυμάτων των καιρών του. Λόγω της εύθραυστης υγείας του, επελέγη αυτός από τα τρία αδέλφια να “σπουδάση” θεολογία ή Καμπάλα. Η Σμύρνη τότε ήταν ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα αυτής της μυστικιστικής θεοσοφίας, των καμπαλιστικών δηλαδή μελετών. Νέος ακόμη, οργάνωσε ομάδα μελέτης και διαλογισμού. Οι καμπαλιστική μελέτη, απαιτεί εκτός της μελέτης και προετοιμασία που οδηγεί σε έκσταση. Υπάρχουν ακόμη και κάποιες σεξουαλικές πράξεις ανάμεσα στους καμπαλιστές που οδηγούν σε έκσταση. Η άσκηση σώματος και νού για διαλογισμό από την μία και το πάθος που οδηγεί σε έκσταση από την άλλη ήταν αυτά που κυριάρχησαν και στον Σαμπετάι στα πενήντα έτη της ζωής του. Κατά την διάρκεια λοιπόν της ασκητικής περιόδου της ζωής του χώρισε δύο φορές γιά να απελευθερωθή από πειρασμούς. Αργότερα όμως δεν είχε κανένα πρόβλημα να νυμφευθή την Σάρα, μία πόρνη από το Λιβόρνο.

Η Σμύρνη όμως, και ο κύκλος των καμπαλιστών, ήταν πολύ μικρός για τις φιλοδοξίες και επιδιώξεις του πανέξυπνου, πολυτάλαντου και ικανότατου Σαμπετάι. Σύμφωνα λοιπόν με κάποια ερμηνεία της καμπάλα, ο μεσσίας θα ερχόταν το 1648 ενώ οι χριστιανοί πίστευαν οτι η δευτέρα παρουσία θα γίνη το 1666. Γνωρίζοντας τα παραπάνω, ο Σαμπετάι, ανεκοίνωσε οτι ο μεσσίας θα έρθη σύντομα. Ένα τυχαίο γεγονός ήρθε αρωγός στα σχέδιά του. Το 1648, ο κοζάκος ηγέτης Μπογδάν Σμιελνέτσκυ λέγεται (δεν επιβεβαιώνεται ιστορικά ο αριθμός των θυμάτων) οτι εξόντωσε περίπου μισό εκατομμύριο εβραίους. Το γεγονός αυτό καθώς και τον 30ετή πόλεμο, προπαγάνδισε ο Σαμπετάι σαν το πρελούντιο των καταστροφών και βασάνων τα οποία θα προηγηθούν της ελεύσεως του μεσσία, που θα πραγματοποιηθή το 1666. (Τέτοιες ανοησίες γίνονται πιστευτές ακόμη και σήμερα, πόσο μάλλον τότε). Στην συνέχεια, ο Σαμπετάι, εκμεταλλευόμενος την χαρισματική του προσωπικότητα, ανεκήρυξε τον εαυτό του Μεσσία (1651). Τότε, επρόφερε το όνομα του Θεού, (γιαχβέ), κάτι που μόνο ο αρχιερεύς της Ιερουσαλήμ έχει δικαίωμα να κάνη μία φορά τον χρόνο. Στην συνέχεια, ακύρωσε κάποιες νηστείες και ανεκοίνωσε ότι σιγά-σιγά οι τελετές θα ακυρωθούν.

Αμέσως ο δάσκαλός του τον αφόρισε και τον ανάγκασε να φύγη κρυφά για το Κάιρο όπου συνέχισε το κήρυγμά του. Εκεί, βοηθήθηκε οικονομικά από τον θησαυροφύλακα του Τούρκου διοικητού του Καΐρου, κάποιον εβραίο με όνομα Ραφαήλ Ιωσήφ Τσελεμπή. Από την τοπική κοινότητα λοιπόν ανεκηρύχθη μεσσίας. Μέχρι το 1666, απεδύθη σε σκληρό αγώνα έναντι των ορθοδόξων ραββίνων, και επικρατούσε. Εβραίοι από διάφορα μέρη πουλούσαν τα υπάρχοντά τους και περίμεναν τον μεσσία να τους πάη στην Ιερουσαλήμ….. Σε μία επίσκεψή του στο Αμστερνταμ, επεκράτησε τέτοιος θείος ενθουσιασμός, ώστε οι εβραίοι βγήκαν στους δρόμους χορεύοντας και τραγουδώντας θρησκευτικά τραγούδια. Εκεί όμως έκανε το λάθος. Απεφάσισε ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη. Μόλις αφίχθη, συνελήφθη και οδηγήθηκε στις φυλακές, με διαταγή του σουλτάνου, ο οποίος φοβήθηκε ταραχές. Τότε, και επειδή ταπεινώθηκε και πήγε φυλακή χωρίς να το έχη προφητεύση, μερικοί πιστοί του απεσχίσθησαν. Η πλειοψηφία όμως, έστειλε χρήματα από όλο τον κόσμο και τον απεφυλάκισαν. Τώρα, με όλα αυτά τα χρήματα, ζούσε σε ωραίο σπίτι με ακριβα έπιπλα, έχοντας δίπλα του την πόρνη του Λιβόρνο η οποία έγινε το σύμβολο της μεσσιανικής συζύγου!!!. Στο σπίτι του δεχόταν πιστούς από παντού. Ένας επισκέπτης του ήταν ο Ναχμία Κοέν, ένας ηλικιωμένος περισπούδαστος καμπαλιστής, ο οποίος ήθελε να σχηματίση ιδία γνώμη περί του Σαμπετάι. Το πόρισμα του Κοέν ήταν καταπέλτης. Ο Σαμπετάι είναι τσαρλατάνος. Του πήρε βέβαια τρία ημερόνυκτα συζητήσεων για να βεβαιωθή οτι …..δεν ήταν μεσσίας!!!. Αμέσως μετά ο Κοέν “έπεισε” τον σουλτάνο (θα κόστισε αρκετά να τον πείση) να εκτελέση τον Σαμπετάι. Όλα αυτά έγιναν το 1666, που σημαίνει οτι οι εβραίοι περίμεναν να δουν μήπως ήταν στα αλήθεια μεσσίας. Αφού η πρωτοχρονιά πέρασε και δεν “λυτρώθηκαν” απεφάσισαν μέσω Κοέν οτι ο Σαμπετάι είναι απατεών….

Όλα τα παραπάνω φαίνονται ευτράπελα, κωμικά και ανεκδιήγητα για την ελληνική σκέψη. Η καθαρότητα της ελληνικής σκέψεως και η ελληνική αντι-εξουσιαστική υπερηφάνεια πρέπει να έχουν αφήση τεράστια συμπλέγματα κατωτερότητος σε πολλούς λαούς. Αυτό όμως ακριβώς πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν μας όταν κρίνουμε άλλους λαούς. Ισως έτσι να εξηγηθή και το κατά των αληθινών Ελλήνων μίσος.

Για να επανέλθουμε στον Σαμπετάι, δέσμιος πιά οδηγείται στην Αδριανούπολη γιά εκτέλεση. Εκεί τον πλησιάζει ο ιατρός του σουλτάνου ο οποίος είναι μουσουλμάνος και (τι άλλο;) κρυφο-εβραίος. Τον συμβουλεύη να κάνη το ίδιο. Χωρίς ενδοιασμούς και ξεπουλώντας τους αφελείς πιστούς του, δεν έχει κανένα πρόβλημα να αποκηρύξη τον γιαχβέ και να ασπασθή τον Αλλάχ. Πανευτυχής ο σουλτάνος τον αθωώνει και τον διορίζει μέγα θαλαμοφύλακα. Το νέο του όνομα είναι Μεχμέτ Εφέντη. Όλοι οι πιστοί του, μη βρίσκοντας τίποτα μεμπτό στην συμπεριφορά του (!!!) γίνονται μουσουλμάνοι αλλά κρυφοί εβραίοι…… Ζώντας σαν μουσουλμάνοι στα φανερά, μετακομίζουν στο Μαυροβούνιο εκκλησιαζόμενοι κρυφά στην τοπική συναγωγή. Έτσι άδοξα έληξαν οι φιλοδοξίες του μεσσιανίσκου ο οποίος πέθανε δέκα χρονια αργότερα σε ηλικία 50 ετών.

Δεν συνέβη όμως το ίδιο και με το μεσσιανικό κίνημά του. Πολλοί οπαδοί του στον ισλαμικό κόσμο, έγιναν μωαμεθανοί στα φανερά αλλά παρέμειναν κρυφοί εβραίοι. Έπραξαν έτσι διότι πίστεψαν οτι ο …κύριός τους έγινε μουσουλμάνος για να απελευθερώση το ισλάμ από τα κάποια κατ’ αυτούς μιαρά σημεία. Στην Μοραβία και την Ουγγαρία, οι πιστοί του αυτοαπεκλήθησαν Σάπς για να θυμίζουν το Σαμπετάι. Αλλοι δημιούργησαν ένα νέο σύμβολο πίστης το οποίο θεωρούσαν θα ενέκρινε ο κύριος!!!! Τον Δεκέμβριο του 1686, περισσότερες από 300 εβραϊκές οικογένειες της Θεσσαλονίκης έγιναν μουσουλμανικές. Συνέχισαν όμως να εκκλησιάζονται κρυφά στην συναγωγή και να τηρούν τις εβραϊκές γιορτές σε σπίτια. Σιγά-σιγά το κίνημα των ντονμέδων εδραιώθηκε στην μικρά Ασία. Τον 19ο αιώνα υπολογίζεται οτι οι ντονμέδες είναι 20.000 των οποίων η πλειοψηφία ήταν στην Θεσσαλονίκη. Όταν έγινε η απελευθέρωση και ανταλλαγή πληθυσμών, οι ντονμέδες, σαν τούρκοι, μετεκόμισαν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη.
Παραθέτουμε τις “10 εντολές” των ντονμέδων, οι οποίες ισχύουν ακόμη και σήμερα.

-Πιστεύω στον έναν και μοναδικό θεό
-Πιστεύω στον Μεσσία του, τον μοναδικό λυτρωτή σωτήρα, τον βασιλέα μας Σαμπετάι Ζβί (ή Σεβή), απόγονο του βασιλιά Δαυίδ
-Ορκίζομαι να μην πιάσω στο στόμα μου το όνομα του θεού ή του Μεσσία του επί ματαίω και να μην ορκισθώ στο όνομά τους
-Αναλαμβάνω την ευθύνη να μεταφέρω το μήνυμα των μυστηρίων της μεσσιανικής πίστης μας από την μία κοινότητα στην άλλη.
-Θα παίρνω μέρος στην συγκέντρωση των ομοθρήσκων μου κατά την 16η ημέρα του μηνός Κισλέβ για να συζητήσουμε τα μυστικά της μεσσιανικής μας πίστης. (Αυτός είναι ο μήνας κατά τον οποίον ο Σαμπετάι ανεκοίνωσε οτι είναι ο Μεσσίας….)
-Ορκίζομαι οτι δεν θα προσυλητίσω κανέναν στην πίστη του Τουρμπάν πού λέγεται Ισλάμ
-Καθημερινώς θα διαβάζω το βιβλίο των Ψαλμών
-Θα παρακολουθώ με σχολαστικότητα τις συνήθειες των Τούρκων για να μην γεννηθούνυποψίες. Οχι μόνο θα ακολουθώ την νηστεία του ραμαζανιού αλλά και όλες τις άλλες μουσουλμανικές συνήθειες αι οποίες γιορτάζονται δημόσια
-Δεν θα παντρεύομαι από μουσουλμανικές οικογένειες ούτε θα έχω στενές σχέσεις μαζίτους διότι μου προκαλούν απέχθεια ιδίως οι γυναίκες τους.
-Θα περιτέμνω τους υιούς μου

Αξίζει να αναφερθούμε σε μία μεγάλη εορτή της κοινότητος των ντονμέδων η οποία θα μας βοηθήση να καταλάβουμε το επίπεδο νοήσεως, πολιτισμού, ήθους και πίστης τους.

Η ένατη ημέρα του μηνός Αβ, επελέγη σαν ημέρα γενεθλίων του ….μεσσία Σαμπετάι. Εορτάζεται εύθυμα και χαρούμενα, με ψητό αρνί, χορό και τραγούδι. Μετά όμως το γεύμα, κλείνουν τα φώτα και αρχίζει γυμνικός χορός. Η βραδυά καταλήγει σε όργιο κατά το οποίο επικρατεί ανταλλαγή συζύγων. Τα παιδιά που γεννιούνται από αυτήν την “ιεροτελεστία” θεωρούνται ευλογημένα και ιερά παιδιά του μεσσία!!! Αυτή η σεξουαλική συμπεριφορά, ακόμη και σήμερα, χαρακτηρίζει τους ντονμέδες. Μάλιστα, ο ηγέτης της κοινότητος Θεσσαλονίκης τον 18ο αιώνα, ο Ντερβίς Εφέντη, προσπάθησε να καταργήση τον θεσμό του γάμου μεταξύ τους…. Η Σάρα, η πόρνη του Λιβόρνο, αποτελεί το πρότυπο γυναίκας….

Κατά καιρούς, οι Τούρκοι διοικηταί της Θεσσαλονίκης υποψιάσθηκαν και ερεύνησαν το γεγονός των κρυφο-εβραίων. Εξωτερικά ήταν όχι μόνο άμεμπτοι αλλά έδειχναν φανατικότεροι των μουσουλμάνων. Τελικά, η προσφιλής μέθοδος του “μπαχτσισιού” ή χρηματισμού τους έσωσε. Όμως το 1859, ο Χουσνί Πασάς, ανεκάλυψε και έκλεισε τα σχολεία τους. Από τότε ήταν πολύ πιό κρυφοί και προσεκτικοί.

Σε αυτό το περίεργο κύκλωμα λειτούργησε ο Κεμάλ και οι περισσότεροι νεότουρκοι. Πάρα πολλοί συγγραφείς υπεστήριξαν οτι ο Κεμάλ ήταν εβραίος, παρά τις παγκόσμιες προσπάθειες του σιωνισμού να το αποκρύψη. Η αναμφισβίτητη όμως απόδειξις έρχεται από τον επιφανή αρχιραββίνο, Ιωακείμ Πρίνζ, στο βιβλίο του ΚΡΥΦΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ, εκδόσεις Random House, Νέα Υόρκη 1973, στην σελίδα 122, όπου μας πληροφορεί οτι “ανάμεσα στους ηγέτες της επαναστάσεως των νεοτούρκων, η οποία είχε σαν αποτέλεσμα τον εκμοντερνισμό της Τουρκίας, ήταν ο Ντζαβίντ Μπέη και ο Μουσταφά Κεμάλ. Και οι δύο ήταν φλογεροί Ντονμέδες. Ο Ντζαβίντ Μπέη έγινε υπουργός οικονομικών και ο Κεμάλ αργότερα ηγέτης του κινήματος υιοθετώντας το όνομα Ατατούρκ (πατέρας των τούρκων). Οι αντίπαλοί του (Ενβέρ) προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν την εβραϊκή καταγωγή του για πολιτικό τους όφελος αλλά χωρίς επιτυχία. Οι περισσότεροι νεότουρκοι στην νέα επαναστατική κυβέρνηση προσηύχοντο στον Αλλάχ αλλά ο αληθινός προφήτης τους ήταν ο Σαμπατάι Σεβή, ο μεσσίας από την Σμύρνη”. Το βιβλίο αυτό είναι φυσικά δυσεύρετο η εξαφανισμένο. Οφείλουμε όμως να πούμε ποιός ήταν (+1988) ο Πρίνζ για να κατανοηθή το μέγεθος της αξιοπιστίας των παραπάνω στοιχείων. Ήταν επί 12 έτη (1925-1937) ραββίνος στο Βερολίνο αλλά όταν τα πράγματα αγρίεψαν στην Γερμανία αυτός πήγε το 1937 στην Αμερική. Προηγουμένως όμως, σαν καλός σιωνιστής, συμβούλευε τους πιστούς του να μεταναστεύσουν στην Παλαιστίνη και όχι στην Αμερική. Από το 1958 έως το 1966 ήταν πρόεδρος του Αμερικανο-εβραϊκού κογκρέσσου και δύο φορές πρόεδρος των εβραϊκών οργανώσεων των ΗΠΑ. Για τους αμύητους ίσως οι παραπάνω τίτλοι να μην λένε πολλά. Οι μυημένοι όμως κατανοούν το τι σημαίνει συμμετέχω στην διοίκηση του σιωνιστικού συστήματος των ΗΠΑ=διοικώ τις ΗΠΑ=διοικώ τον πλανήτη.

Οι Νεότουρκοι, ή το “Κίνημα Ενώσεως και Προόδου” πήρε εξουσιαστική μορφή το 1908. Δημιουργήθηκε στην Θεσσαλονίκη και ήταν γέννημα της ιταλικής μασονικής στοάς την οποία ίδρυσε ο εβραίος δικηγόρος Εμμανουήλ Καράσο. Στην στοά αυτή εγένοντο οι μυστικές συναντήσεις των νεοτούρκων του Ταλαάτ και Ντζεμάλ. Με αυτόν τον τρόπο ξέφευγαν από την δράση της μυστικής αστυνομίας του σουλτάνου. Οι υποψήφιοι νεότουρκοι έπρεπε να ορκισθούν στο κοράνι και σε ένα όπλο. Με αυτό τον τρόπο απεκλείοντο της οργανώσεως οι μη μουσουλμάνοι όχι όμως και οι ντονμέδες. Οι ντονμέδες παίζουν εδώ τον πρωταρχικό ρόλο. Από το 1908 και μετά, όταν το κίνημα έγινε φανερό, απησχόλησε τις μυστικές υπηρεσίες των μεγάλων δυνάμεων και δη της Αγγλίας, του μεγάλου δηλαδή πρωταγωνιστού στην περιοχή. Η Αγγλική πρεσβεία της Κωνσταντινουπόλεως αναφέρεται στους νεότουρκους σαν “εβραϊκή επιτροπή ενώσεως και προόδου”. Σε μία εκτενή, 5.000 λέξεων, αναφορά προς το υπουργείο εξωτερικών, ο άγγλος πρέσβυς, μεταξύ άλλων πληροφορεί ότι οι εβραίοι ηγούνται ενός συστήματος μασονικών στοών και μέσω αυτού ηγούνται της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ένας από τους αρχηγούς της συμμορίας, κατά τον άγγλο πρέσβυ, είναι ο εβραίος πρόξενος των ΗΠΑ στην Τουρκία, ο Όσκαρ Στράους, αδελφός των ιδιοκτητών των πολυκαταστημάτων Macy’s και Abraham & Straus.
Είναι άγνωστος ο αριθμός των ντονμέδων της πρώτης εκ 288 μελών βουλής των νεοτούρκων. Ο Πρίνζ μας πληροφορεί όμως οτι ήταν η πλειοψηφία. Ο Καράσο και τρείς ακόμη μη μουσουλμάνοι εβραίοι δεν εκλέγονται στην κυβέρνηση. Προσπαθούν όμως να ταυτίσουν τα συμφέροντα του σιωνισμού με αυτά των νεοτούρκων αλλά χωρίς επιτυχία. Προφανώς, οι ντονμέδες είναι αφοσιωμένοι στην διατήρηση της ηγεσίας της οθωμανικής αυτοκρατορίας σε πρώτη φάση και όχι στον εβραϊκό αποικισμό της Παλαιστίνης.

Ο σιωνισμός, μέσω των διαφόρων εκδόσεων, προσπαθεί εντατικά και για δεκαετίες να παρουσιάση ως αστεία την άποψη της συμμετοχής εβραίων στους νεότουρκους. Ο τρόπος δράσεως του σιωνισμού είναι συνωμοτικός και ως εκ τούτου δεν επιθυμεί δημοσιοποίηση των μεθόδων του. Πάντως η σπουδή και η αγωνία των σιωνιστών συγγραφέων να αποκρύψουν και να διασκεδάσουν ή να παρουσιάσουν ως αστείες τις απόψεις των Άγγλων για τα γεγονότα (π.χ. David Fromkin, “A peace to end all peace” ) δείχνει την αλήθεια….

Η Αγγλική μυστική υπηρεσία, βρίσκει το μανιφέστο των νεοτούρκων το οποίο είναι στα γερμανικά και το μεταφράζει. Η μετάφραση κυκλοφορεί σήμερα στην Αγγλία με τίτλο “The Turkish ans Pan-Turkish Ideals” από τις εκδόσεις Liberty Press. Το έγραψε κάποιος νεότουρκος από τις Σέρρες με όνομα Τεκίν Άλπ. Στην σελίδα 6 όμως, πληροφορούμεθα οτι ο Τεκίν Αλπ είναι ντονμές και οτι το αληθινό του όνομα είναι Μωυσής Κοέν!!!! Τέτοιες λεπτομέρειες βέβαια αγνοούνται σκοπίμως από τους σιωνιστές συγγραφείς….

Ουσιαστικά, οι κινήσεις του σιωνισμού τις εποχές εκείνες μεταξύ 1900-1923 ήταν άριστα ενορχηστρωμένες και πανέξυπνες. Κατάφεραν να πιέσουν (μέσω ΗΠΑ) την Αγγλία να δεχθή τον σιωνιστικό επικοισμό στην Παλαιστίνη, να καταλάβουν από μέσα ότι απέμεινε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία καθώς και την μεγάλη Ρωσσία μια και οι μπολσεβίκοι ήταν σιωνιστές. Το κυριώτερο όμως είναι οτι κατάφεραν να εξουθενώσουν πολυδιάστατα την Ελλάδα. Ισως στα κρυφά σαλόνια τους να γιόρτασαν αυτό πιό πολύ απ’ όλα. Και με πολλές παρασκηνιακές προσπάθειες όλα αυτά τα πέρασαν στην αφάνεια. Ή έτσι θέλουν να πιστεύουν….

Γενικά, και λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα παραπάνω, πρέπει να δείξουμε μεγάλη κατανόηση στους Τούρκους για το ανθελληνικό μίσος τους το οποίο πηγάζει από το τεράστιο σύμπλεγμα κατωτερότητος έναντι των Ελλήνων. Ο λόγος είναι οτι το νέο Τουρκικό κράτος ιδρύθηκε από ….μη τούρκους, ο εθνάρχης τους και “πατερούλης” τους, Κεμάλ, όχι μόνο δεν ήταν Τούρκος αλλά τους περιφρονούσε κι’ όλα, και τέλος, αυτή η ίδια η σημαία τους είναι αρχαία Ελληνική. (Η ημισέληνος ήταν αρχαίο Μεγαριτο-Βυζαντινό σύμβολο και καθιερώθηκε προς τιμήν της Θεάς Εκάτης ). Τα κεμαλικά λεγόμενα καθεστώτα, πάντα ανθελληνικά, στηρίχθηκαν από τον σιωνισμό με πάμπολλους τρόπους μέχρι που φτάσαμε στην γνωστή σημερινή Τουρκο-ισραηλινή συμμαχία. Ο σιωνισμός πάντα τους ήλεγχε, τους ελέγχει και θα τους ελέγχη…. Όπως και εμάς σήμερα…..”

Γρηγόρης Μπέλλος
Πηγή: mirmidones90f.blogspot.com

Ypoloipo

ΣΥΝΤΟΜΑ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

►Τέσσερις συναντήσεις με ισάριθμα άτομα που εκδήλωσαν ενδιαφέρον συμπαράστασης στην προσπάθεια αναγέννησης του Απόλλωνα θα έχει μέσα στο Σαββατοκύριακο ο Χάρρυ Κλυνν.
Τα ονόματα που ήδη έχουν ανταποκριθεί θετικά στο κάλεσμα του Χάρρυ είναι:
Ιγνάτιος Μάγκος Επιχειρηματίας
Μουρατίδης Πέτρος Επιχειρηματίας
Χαραλαμπίδης Αχιλλέας Επιχειρηματίας
Κιουπτσίδης Θεόδωρος Επιχειρηματίας
Πανταζής Σαράντης Εκδότης
Αλεξίου Αλέξης Προπονητής Ποδοσφαίρου
Καραμπέρης Μάρκος Επιχειρηματίας
Χαλβατζούλης Βασίλης Καρδιοχειρουργός
Γεωργιάδης Αντώνης Εμπορικός Αντιπρόσωπος
Βασίλης Καρράς (Κεσογλίδης) Καλλιτέχνης
Οι επαφές του Βασίλη Τριανταφυλλίδη θα συνεχιστούν και την επόμενη εβδομάδα.

►«Όσο πιο μεγάλη και ισχυρή γίνει η ομάδα μας, τόσο πιο εύκολο θα είναι και το έργο μας. Ελπίζω ότι μέχρι το τέλος της επόμενης εβδομάδας θα έχει κλείσει ο κύκλος των επαφών… Η πόρτα, όμως, του Απόλλωνα θα παραμείνει ανοιχτή για όσους αποφασίσουν, έστω και καθυστερημένα, να συμπαραταχθούν μαζί μας» είπε ο Χάρρυ Κλυνν

►Πλήρης ταύτιση απόψεων υπήρξε κατά τη δίωρη συνάντηση του Χάρρυ Κλυνν με τον Πρόεδρο του Ερασιτέχνη Απόλλωνα Απόστολο Παπαδόπουλο. Θα επακολουθήσει και δεύτερη συνάντηση που θα ρυθμίσει τις όποιες εκκρεμότητες που έχουν απομείνει και θα δρομολογήσει τις αποφάσεις που έχουν ληφθεί.

►Παρά την δεδομένη διάθεση και από τις δυο πλευρές για την επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο Απόλλωνας, ουσιαστικό αποτέλεσμα δεν προέκυψε κατά συνάντηση του Χάρρυ Κλυνν με τον Μπάμπη Χασεκίδη.

►Εποικοδομητική υπήρξε η ανταλλαγή απόψεων και εκτιμήσεων κατά τη χθεσινή πρώτη συνάντηση του Χάρρυ Κλυνν με τους προπονητές του Απόλλωνα Κυριάκο Μπιμπισίδη και Βασίλη Τραϊνόπουλο. Η επόμενη συνάντηση ορίστηκε για τα μέσα της επόμενης εβδομάδας.

►Ανοιχτή πρόσκληση συνεργασίας του Χάρρυ Κλυνν έγινε τηλεφωνικά στον Γιάννη Ιωσηφίδη για συμμετοχή του στην κοινή προσπάθεια αναγέννησης του Απόλλωνα «Ο Γιάννης Ιωσηφίδης» είπε ο Χάρρυ Κλυνν «μπορεί πολλά να προσφέρει στην κοινή προσπάθεια και αν και όποτε το αποφασίσει, θα είναι ευπρόσδεκτος»

Αποσπάσματα από συνεντεύξεις του Χάρρυ Κλυνν στον αθλητικό τύπο και στο στο ραδιόφωνο (Τηλεφωνική συνέντευξη στον Νίκο Πετρουλάκη)

►«Δεν ωφελεί να κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα… Αρκετά έβλαψε την ομάδα η παρελθοντολογία, η γκρίνια και η εσωστρέφεια… Ας κοιτάξουμε το μέλλον, ας στοχεύσουμε την πρόοδο και την αγωνιστικότητα… Ας έχουμε μοναδικό σκοπό το μέλλον του Απόλλωνα και τίποτα άλλο… Ας είμαστε δίκαιοι και εποικοδομητικοί στην κριτική μας, συγκαταβατικοί και υπομονετικοί… Δε θα είναι εύκολος ο δρόμος που καλούμαστε να διανύσουμε…»

►«Βασική προϋπόθεση για την αποτελεσματικότητα της κίνησής μας η ενεργός συμμετοχή των φιλάθλων του Απόλλωνα και η ανάγκη δημιουργίας κλίματος αισιοδοξίας και ενθουσιασμού»

►«Ο Δήμος Καλαμαριάς πολλά οφείλει στον Απόλλωνα. Δυστυχώς, η μέχρι στιγμής συμπαράστασή του στα χρόνια και αναπόφευκτα προβλήματά του, υπήρξε από αδιάφορη έως ανύπαρκτη. Ο Δήμος οφείλει και πρέπει να δώσει οριστικό τέλος στην Οδύσσεια του ιστορικού Απόλλωνα και μοναδική λύση τώρα και πάντα ήταν είναι και θα είναι η πλήρης ανάληψη των διοικητικών ευθυνών από πλευράς Δήμου, με ότι αυτό διοικητικά και οικονομικά συνεπάγεται . Η παράταξή μας δηλώνει κατηγορηματικά ότι εφόσον εκλεγεί (και θα εκλεγεί) θα αναλάβει και την ευθύνη διοίκησης του Απόλλωνα. Μακάρι και οι υπόλοιπες παρατάξεις του Δήμου να δεσμευτούν με
τον κατηγορηματικό τρόπο που εμείς δεσμευόμαστε… Μια τέτοια ευπρόσδεκτη δέσμευση που θα αποβλέπει στην διαπαντός σωτηρία του Απόλλωνα, πρώτοι εμείς θα επιδοκιμάσουμε και θα χειροκροτήσουμε»

►«Είναι καιρός να παρέλθει ανεπιστρεπτί η εποχή της μιζέριας και της εσωστρέφειας και καιρός να αποδοθεί επιτέλους έμπρακτα η αναγνώριση στους ανθρώπους κείνους που θυσίασαν χρόνο και χρήμα για την συντήρηση και την ανάδειξη του οράματος του Απόλλωνα»

►«Τη στιγμή αυτή, λόγω εμού και μόνο, στρατεύονται στο πλευρό μου εξέχοντα πρόσωπα της πόλης μας με δεδομένη την πρόθεσή τους να φανού χρήσιμοι στηρίζοντας έναν αγώνα που μόνο θυσίες απαιτεί. Ας τους δείξουμε πόσο αγαπάμε τον Απόλλωνά μας… Ας τους αγκαλιάσουμε…»

►«Το έργο μας θα είναι δύσκολο… πολύ δύσκολο. Πρέπει να αναδιοργανώσουμε εξαρχής διοικητικά την ομάδα… Να της δώσουμε ξανά το χαμένο της κύρος… Να εμπλουτίσουμε το έμψυχο δυναμικό της με ποδοσφαιριστές αξίας και προοπτικής… Να την φέρουμε ξανά στην επιφάνεια της επικαιρότητας… Να συνεγείρουμε τον κόσμο και το ανά την γη Ποντιακό στοιχείο… Να πείσουμε τον κόσμο και τους ανθρώπους του ποδοσφαίρου, φιλάθλους, παράγοντες, δημοσιογράφους κλπ για την σοβαρότητα του εγχειρήματός μας… Και το κυριότερο, να ξαναφέρουμε τους δικαιολογημένα κουρασμένους και απογοητευμένους φιλάθλους μας κοντά στην ομάδα…»

►«Ο Απόλλωνας δεν έπεσε αγωνιστικά… Ο Απόλλωνας έπεσε στα χαρτιά! Και η επανόρθωση της αδικίας αυτής νομικά είναι μαχητή… Και ο νοών, νοήτω…»

►«Δεν επιθυμούμε να αποκλείσουμε κανέναν από την προσπάθειά μας αυτή. Όλοι όσοι έχουν τη διάθεση και μπορούν να φανούν χρήσιμοι από όπου νομίζουν αυτοί, είναι καλοδεχούμενοι…»

►«Υπομονή και συμπαράσταση… Αυτό ζητάμε… Τα άλλα αφήστε τα σε μας…»

►« Επαναλαμβάνω… Ας μη θεωρηθεί δεδομένη και τελεσίδικη η προσπάθειά μας αυτή… Οποιαδήποτε διολίσθηση σε τακτικές του παρελθόντος που ανάγονται στη σφαίρα της αναίτιας πολεμικής και της συκοφάντησης θα αποτελέσει την αιτία άδοξου τέλους του όλου εγχειρήματος… Και άλλη ευκαιρία πέραν αυτής φοβάμαι πολύ ότι δεν θα υπάρξει… Η ΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ ΕΠΑΦΙΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΑΠΟΛΛΩΝΙΣΤΩΝ… Τελεία και παύλα»

Ypoloipo

Οι Πόντιοι της Αυστραλίας παίρνουν θέση στα εθνικά θέματα

Οι εκατοντάδες χιλιάδες Πόντιοι Έλληνες της Αυστραλίας, πήραν θέση με ψήφιμά τους, στα σημαντικά εθνικά θέματα, που απασχολούν τον ελληνισμό:

Ψήφισμα της Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας
14 Feb 2010
Σήμερα, ημέρα Κυριακή της 25ης Ιανουαρίου 2010, οι υπογεγραμμένοι επίσημα εντεταλμένοι και διαπιστευμένοι αντιπρόσωποι των παρακάτω οργανωμένων φορέων-μελών..

της Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας (Ο.Π.Σ.Α.)
• Ποντιακή Αδελφότητας Νότιας Αυστραλίας
• Ποντιακή Αδελφότητα «Ο Ποντοξενιτέας» Σίδνεϊ, Ν.Ν.Ο.
• Φιλεκπαιδευτικού και Χορευτικού Ομίλου «Οι Αργοναύτες» Ν.Ν.Ο.
• Κεντρική Ένωση Ποντίων Μελβούρνης και Βικτώριας «Ποντιακή Εστία»
• Ποντιακό Ίδρυμα «Παναγία Σουμελά» Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδία
• Ένωση Ποντίων Επιστημόνων και Επιχειρηματιών Ωκεανίας
• Ποντιακή Αδελφότητα Καμπέρας και
• Ποντιακή Αδελφότητα Γούλουγκογκ, Ν.Ν.Ο.,
καθώς, επίσης, οι λοιποί παρευρεθέντες, στο τριήμερο «Συναπάντημα Ποντίων Αυστραλίας 2010», που πραγματοποιήθηκε στην πόλη του Γούλουγκογκ, της πολιτείας της Νέας Νότιας Ουαλίας, Αυστραλίας, η διοργάνωση του οποίου, με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της ΟΠΣΑ, είχε ανατεθεί στο τοπικό σωματείο «Ποντιακή Αδελφότητα Γούλουγκογκ», μετά από εκτεταμένο διάλογο και ύστερα από κατάθεση σχετικών προτάσεων, κατά την διάρκεια του τριήμερου «Συναπαντήματος», αποφασίσαμε, δηλώνουμε και ζητούμε, κατά θεματική ενότητα, τα εξής:
ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ 1916 – 1923
Το έγκλημα της γενοκτονίας δεν πρέπει να παραγράφεται, και να λογοδοτούν αυτοί που το διαπράττουν. Γι΄ αυτό το λόγο, μετά από την πρώτη στον κόσμο επιτυχία μας, στις 20 Απριλίου, 2009, της πρώτης στο κόσμο, κοινοβουλευτικής αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, από τη βουλή την Νότιας Αυστραλίας, ζητούμε, από όλους τους οργανωμένους φορείς ολόκληρης της Ελληνικής παροικίας της Αυστραλίας, συστράτευση στον ιερό αυτό αγώνα μας, με μεγαλύτερη ένταση, προς κάθε κατεύθυνση, να στηρίξουν αυτό τον αγώνα μας, μέχρι να πετύχουμε τον τελικό στόχο, την αναγνώρισή της από όλα τα κοινοβούλια του κόσμου.
Από την Ελληνική κυβέρνηση ζητούμε:
α) Το θέμα της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων, να είναι προϋπόθεση, για οποιαδήποτε διμερή συνομιλία και για οποιοδήποτε θέμα, στη διαδικασία στήριξης της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
β) Την προώθηση της αναγνώρισης της Ποντιακής Γενοκτονίας, από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και όλες τις κυβερνήσεις των Ευρωπαίων εταίρων μας.
γ) Να σταματήσει η κατάθεση στεφάνων και το «προσκύνημα», των Ελλήνων επισήμων στο Μαυσωλείο του Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ), που σχεδίασε, οργάνωσε, εκτέλεσε και ολοκλήρωσε την πρώτη Γενοκτονία του 20ου αιώνα, με τη σφαγή των εκατομμυρίων των χριστιανικών πληθυσμών.
Το γεγονός αυτό το θεωρούμε ταπεινωτικό, απαράδεκτο, ασέβεια και πρόκληση, στη μνήμη των εκατομμυρίων αθώων θυμάτων του σφαγέα. Όλα τα πολιτισμένα και δημοκρατικά κράτη του κόσμου, έχουν μαυσωλεία και τιμούν τους νεκρούς ήρωές τους. Θεωρούμε ότι, η Τουρκία δεν έχει το δικαίωμα να γελοιοποιεί και να ταπεινώνει όλους τους ηγέτες του κόσμου, να τους «αξιώνει» να υποκλίνονται και να «τιμούν», τον μνημείο ενός ανθρώπου, που ήταν πρωθυπουργός.
Παράδειγμα προς μίμηση, μόνο σε ό,τι αφορά αυτό το γεγονός, ο σημερινός Πρόεδρος του Ιράν, ο οποίος ακύρωσε συμφωνημένη επίσημη επίσκεψή του στην Τουρκία, όταν πληροφορήθηκε ότι, το πρόγραμμα προέβλεπε και κατάθεση στεφάνου στο Μαυσωλείο, αρνούμενος να «προσκυνήσει» τον τάφο ενός νεκρού πρωθυπουργού.
ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΩΝ
Η Ελληνική πολιτεία, άμεσα μάλιστα, για να τιμήσει τη μνήμη των εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων, θυμάτων Γενοκτονιών, θα πρέπει να ανεγείρει ένα Εθνικό Μνημείο Γενοκτονιών, στην Αθήνα. Οποιαδήποτε δικαιολογία και άρνηση, για εμάς τους Ποντίους, δεν είναι ικανή να εκτοπίσει την ψυχική πίεση και το βάρος του άδικου και φρικτού θανάτου των 353.000, θυμάτων μας.
ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ
Ζητούμε την άμεση επίλυση του ζητήματος της ονομασία της FYROM και τασσόμαστε κατά της, κατά οποιαδήποτε μορφή, χρήσης του όρου «Μακεδονία», στην ονομασία του κράτους αυτού διότι, οι σημερινοί κάτοικοι αυτού του κράτους, δεν είναι Μακεδόνες, δεν έχουν καμιά σχέση με την ιστορία και τον πολιτισμό της Μακεδονίας. Είναι Σλάβοι και ήρθαν στη Μακεδονία πριν από περίπου χίλια χρόνια. Θεωρούμε ότι, είναι υποχρέωση τόσο της Ελληνικής πολιτείας όσο και όλων των λαών και των κυβερνήσεων του κόσμου, να προστατέψουν τόσο την ιστορία και τον πολιτισμό της Ελληνικής Μακεδονίας, που ο Έλληνας Μακεδόνας Στρατηλάτης, ο Μέγας Αλέξανδρος, ανέδειξε σε παγκόσμια ιστορία και παγκόσμιο πολιτισμό.
ΚΥΠΡΙΑΚΟ
Για 36 ολόκληρα χρόνια, η μαρτυρική μεγαλόνησος, η Κυπριακή Δημοκρατία, πλήρες μέλος της Ε.Ε. παραμένει διαιρεμένη, με την παραμονή κατοχικών στρατευμάτων στο έδαφος της, τα οποία εξουσιάζουν το ένα τρίτο του νησιού, μετά την στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας το 1974, την οποία θεωρούμε παγκόσμια προσβολή και αξιώνουμε την άμεση απομάκρυνσή του από το πολύπαθο νησί. Είμαστε υπέρ της ειρηνικής συνύπαρξης των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και ζητούμε μια καθαρή, μόνιμη και βιώσιμη λύση που θα εγγυάται την ειρηνική συνύπαρξη και πρόοδο όλων των αυτοχθόνων κατοίκων του νησιού, την απομάκρυνση όλων των εποίκων και την επιστροφή όλων, που αναγκαστικά εγκατέλειψαν τα χωριά και τις πόλεις τους και την άμεση επιστροφή των περιουσιών τους. Στη μεγάλη προσπάθεια της επίλυσης του μεγάλου αυτού Εθνικού θέματος, δηλώνουμε ότι, στεκόμαστε δίπλα - αρωγοί και συμπολεμιστές – των Κυπριακών οργανώσεων της Αυστραλίας.
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ
Απαιτούμε να σταματήσουν αμέσως, όλες οι προκλητικές και ταπεινωτικές κινήσεις, πράξεις και ενέργειες, όλων των μετακεμαλικών Τουρκικών κυβερνήσεων, μέχρι σήμερα, σε βάρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου και την άμεση αποκατάσταση του ιστορικού, εκκλησιαστικού, ηγετικού πνευματικού ρόλου του Οικουμενικού μας Πατριάρχη.
Την άμεση επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και την επιστροφή του Ιερού Ναού της Αγίας Σοφίας, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, για εκκλησιαστική χρήση και την επιστροφή όλων των περιουσιακών στοιχείων, κινητών και ακινήτων στο Οικουμενικό Πατριαρχείο καθώς και την επιστροφή των περιουσιών που κατασχέθηκαν, υφαρπάχτηκαν ή με δόλο καταπατήθηκαν.
Ζητούμε, επίσης, την άμεση αποκατάσταση όλων ιστορικών Μονών του Πόντο, της Καππαδοκία και άλλων περιοχών της Μικράς Ασίας, με προτεραιότητα της Αυτοκρατορικής και Σταυροπηγιακής Μονής της «Παναγίας Σουμελά» και την έκδοση άδειας λειτουργίας της και της τέλεσης θείων λειτουργιών και μυστηρίων.
ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ
Πριν από ένα χρόνο, αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά, από την UNESCO, η ύπαρξη της Ποντιακής διαλέκτου της Ελληνικής γλώσσας την οποία μάλιστα εντάσσει στις γλώσσες υπό εξαφάνιση. Η Ποντιακή διάλεκτος, έχει ρίζες αρχαίες Ελληνικές, με όποιες μετεξελίξεις, ακόμη και κακοποιήσεις υπέστη κατά καιρούς. Επειδή, για την Ελλάδα, αφορά το 25 με 30% του πληθυσμού, ζητούμε από την Ελληνική πολιτεία, να δημιουργήσει, να προωθήσει και να στηρίξει προγράμματα και κέντρα εκμάθησης και διατήρησης αυτής της διαλέκτου, από δε τους οργανωμένους Ποντιακούς φορείς, με την οικονομική στήριξη της πολιτείας, να διδάξουν την Ποντιακή διάλεκτο στα νεότερα μέλη τους.
ΑΝΑΨΗΛΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΤΩΝ ΕΞ
Με αφορμή την προσφυγή στον Άρειο Πάγο, με την οποία ζητείται η αναψηλάφηση της δίκης των εξ,, θεωρούμε την διαδικασία εξαιρετικά άστοχη και θεωρούμε ότι, έχει κίνητρο μόνο πολιτικό και όχι νομικό. Δηλώνουμε ότι, η επιχειρούμενη αναψηλάφηση αυτής της δίκης, είναι άτοπη και προσβλητική, για τους απογόνους των θυμάτων της πολιτικής των Εξ, που ασκήθηκε από το Νοέμβριο του 1920 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1922 και εμείς οι Πόντιοι, θρηνήσαμε 353.000,αθώα θύματα της καταστροφικής πολιτικής τους. Οποιαδήποτε προσπάθεια «αθώωσης» των υπαίτιων της μικρασιατικής τραγωδίας, μας βρίσκει κάθετα αντίθετους και δηλώνουμε ότι, θα προστατέψουμε τη μνήμη των προγόνων μας με κάθε νόμιμο μέσο. Κάνουμε έκκληση στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, να απορρίψει κάθε εισήγηση για αναψηλάφηση, αφήνοντας την όποια απόφαση στην αδέκαστη κρίση της ιστορίας.
Εκ μέρους της Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας,
Ο Πρόεδρος
ΓΙΑΝΝΗΣ ΘΕΟΦ. ΕΥΚΑΡΠΙΔΗΣ
Κοινοποιείται προς ενημέρωση:
Διεθνής Συνομοσπονδία Ποντίων Ελλήνων
Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού
Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού
Βουλή των Ελλήνων
Βουλή της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών
Ομογενειακά Μέσα Ενημέρωσης

taxalia.



Ypoloipo