Ψηφίσματα 5ης Πανελλήνιας Συνάντησης Ποντιακής Νεολαίας.

Κατερίνη 12 Ιουλίου 2009

• Διακηρύσσουμε την πίστη μας για τη συνέχιση και ολοκλήρωση των προσπαθειών για τη Διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των προγόνων μας αλλά και τη διάθεση και την απόφαση μας για αγώνα μέχρι την τελική δικαίωση.

• Απαιτούμε την αποκατάσταση της νομιμότητας, της δημοκρατίας και της διαφάνειας στο Ιερό Ίδρυμα της ...

Παναγίας Σουμελά, που, ως θρησκευτικό, πατριωτικό και ιστορικό σύμβολο ανήκει στην εθνική μας κληρονομιά, πρέπει να απαλλαγεί από τον προκλητικό εναγκαλισμό των ολίγων και να αποδοθεί στην κοινωνία των Ποντίων.

• Ζητούμε την ίδρυση κέντρου σπουδών με κεντρική βιβλιοθήκη και αρχειακή συλλογή, όπου θα μελετώνται θέματα, που αφορούν στην ιστορία στον πολιτισμό και στην λαογραφία του Πόντου.

• Καλούμε την ελληνική πολιτεία να μεριμνήσει για αναστήλωση και ανάδειξη όλων των μνημείων του πολιτισμού μας, που καταρρέουν σήμερα στον Πόντο.

• Ως νέοι της 4ης γενιάς ποντίων θεωρούμε ιδιαιτέρως σημαντικό και διαθέτουμε όλες τις δυνάμεις μας, προκειμένου να μεταλαμπαδεύσουμε την ταυτότητά μας και τον πολιτισμό των προγόνων μας στις επόμενες γενεές ποντίων.

• Αποδεικνύουμε με την ενεργή συμμετοχή μας στην 5η Πανελλήνια Συνάντηση Νεολαίας της Π.Ο.Ε., που πραγματοποιήθηκε στην Κατερίνη στις 10 – 12 Ιουλίου πως οι νέοι ευαισθητοποιούνται απέναντι στα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα της εποχής και γίνονται ενεργοί πομποί πολιτικής σκέψης.


Ο Γενικός Γραμματέας
Θ. Κωτσίδης

Ο Πρόεδρος
Χ. Κωτίδης

πηγή:e-pontos

Ypoloipo

5η Πανελλήνια Συνάντηση Ποντιακής Νεολαίας

Πραγματοποιήθηκε στην πόλη της Κατερίνης κατά το τριήμερο 10-11-12 Ιουλίου, στο χώρο του Συνεδριακού Κέντρου του δήμου της πόλης η 5η Πανελλήνια Συνάντηση Ποντιακής Νεολαίας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος.

Η έναρξη της 5ης Πανελλήνιας Συνάντησης έγινε το απόγευμα της Παρασκευής 10 Ιουλίου στο συνεδριακό κέντρο του δήμου. Τους προσκεκλημένους προσφώνησε ο πρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος καθηγητής Ιατρικής του Α.Π.Θ. κ. Γιώργος Παρχαρίδης καθώς και ο πρόεδρος του.... Συνδέσμου Ποντιακών Σωματείων Κεντρικής Μακεδονίας και Θεσσαλίας κ. Λεωνίδας Σαρβανίδης.

Την συνάντηση συνδιοργάνωσαν η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος, ο Δήμος Κατερίνης, η Νομαρχία Πιερίας, η Τ.Ε.Δ.Κ. Πιερίας καθώς και ο Δήμος Κορινού ενώ τίμησαν με τη παρουσία τους κατά την έναρξη των ομιλιών ο νομάρχης Κατερίνης κ. Γ. Παπαστεργίου, ο Δήμαρχος Κατερίνης και πρόεδρος της ΤΕΔΚ κ. Σ. Χιονίδης καθώς και ο δήμαρχος Κορινού κ. Νίκος Αβραμίδης. Ξεχωριστή παρουσία αποτέλεσε η παρουσία των καλλιτεχνών από τον Πόντο Μπεσκιοϊλου Αντέμ και Κερίμ Αϊντίν.


Τόσο ο πρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας όσο και ο πρόεδρος του Σ.Πο.Σ. Κεντρικής Μακεδονίας & Θεσσαλίας σημείωσαν ότι με την αποκέντρωση που εφαρμόζει κάθε χρόνο η Π.Ο.Ε. η συνδιάσκεψη γίνεται σε διαφορετική πόλη καθώς και ότι η νεολαία έχει οργανωθεί και τα μηνύματα είναι ιδιαίτερα αισιόδοξα.


Από την πλευρά του ο Νομάρχης Πιερίας κ. Γ. Παπαστεργίου τόνισε πως πρόκειται για ένα σημαντικό γεγονός που προβάλει την Πιερία. Μάλιστα, αναφερόμενος στην διοργάνωση τόνισε πως αυτή έχει ιδιαίτερη βαρύτητα γιατί αφορά τη νεολαία και η προσπάθειά τους θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση και για άλλες νεολαίες.


Ο Δήμαρχος Κατερίνης και πρόεδρος της Τ.Ε.Δ.Κ. Ν. Πιερίας κ. Σάββας Χιονίδης, υπογράμμισε πως η νεολαία είναι το ζωντανό κομμάτι των ποντίων και είναι ο συνεχιστής της μνήμης, των αγώνων και της διατήρησης της παράδοσης, συγχαίροντας τους παράλληλα για την πρωτοβουλία αυτή.

Τέλος, ο Δήμαρχος Κορινού Ν. Αβραμίδης τόνισε πως είναι ιδιαίτερη χαρά πως μέλη της ποντιακής Νεολαίας βρίσκονται για να συζητήσουν να προβληματιστούν αλλά και να διασκεδάσουν τόσο στην Κατερίνη όσο και στο δήμο Κορινού.

Η πρώτη μέρα έκλεισε με την εισήγηση της Εθνολόγου, Μυροφόρας Ευσταθιάδου με τίτλο «Ποντιακή Λαογραφία: Ο Εθνικός Πλούτος των Ελλήνων του Πόντου.»


Στην εισήγηση της η κ. Ευσταθιάδου τόνισε πως «η Λαογραφία είναι μια εθνική επιστήμη με τοπικές καταβολές. Χαρακτηριστικά ενός λαογραφικού φαινομένου είναι αυτό που γίνεται κατά παράδοσιν, το αυθόρμητον και το ομαδικόν. Η λαογραφία δεν ασχολείται με ατομικές περιπτώσεις, παρά μόνον για να τις εντάξει στο σύνολο ενός φαινομένου. Συνεργάζεται με πολλές επιστήμες, την εθνομουσικολογία, την αρχιτεκτονική, την ιστορία, αλλά δεν της «ανήκει» το περιεχόμενο αυτό καθαυτό της κάθε επιστήμης, αλλά το σημείο στο οποίο τέμνονται οι επιστήμες αυτές. Το σημείο σύγκλισης όλων αυτών των επιστημών είναι η λαογραφία.»


Ενώ στάθηκε ιδιαίτερα στο σημείο πως τρεις είναι οι βασικές πηγές καθοδήγησης για ένα νέο Πόντιο σήμερα:


Η πρώτη πηγή αφορά στην οικογενειακή του αυτογνωσία. Από ποια περιοχή του Πόντου κατάγομαι; Πώς ήταν το επίθετο του παππού μου και της γιαγιάς μου στον Πόντο; Ποιο ήταν το παρατσούκλι του; (και μη μου πείτε ότι δεν είχε) Ποιο παραμύθι μου έλεγε πριν κοιμηθώ; Ποιο τραγούδι;


Γνωρίζοντας όλα αυτά, πάμε στη δεύτερη πηγή. Τα βιβλία και το διαδίκτυο. Υπάρχουν βιβλία που αναφέρονται στο χωριό μου στον Πόντο; Που μπορώ να βρω στοιχεία για τη γενικότερη ιστορία της περιοχής; Πρέπει να διαβάζουμε για τον Πόντο. Μόνο τότε συνειδητοποιούμε γιατί είμαστε περήφανοι ως Πόντιοι, αλλά και πόσα λίγα πράγματα γνωρίζουμε για τον Πόντο, λίγα όχι λόγω της γενοκτονίας, ούτε λόγω του ξεριζωμού, αλλά γιατί δε διαβάζουμε.


Και αφού διαβάσουμε για τον Πόντο, η τρίτη πηγή είναι ο ίδιος ο Πόντος. Μια επίσκεψη στην πατρίδα όχι μόνο ζωντανεύει αυτά που χρόνια διαβάσαμε, αλλά και μας επανασυνδέει βιολογικά με τον Πόντο. Επαναφορτίζει, θα λέγαμε, την ποντιακή πλευρά του DNA μας. Μη λησμονούμε ότι κάθε τραγούδι ποντιακό που λέμε τώρα και μας εκφράζει, εκεί παίρνει σάρκα και οστά. Δε μπορείς να καταλάβεις τι σημαίνει ση δείσαν μαθεμένος αν δε νιώσεις το μυστήριο που σου προκαλεί η δείσα του Πόντου. Δε μπορεί να τραγουδάς Ακρίτας κάστρον έχτιζεν αν δε δεις τα 35 κάστρα που σώζονται σήμερα μόνο στην Κιμισχανά. Η αλήθεια είναι ότι σε τέτοιες περιπτώσεις νιώθεις ότι ξυπνά η κυτταρική σου μνήμη και ότι τα χώματα που πατάς, σε γνωρίζουν.


Η βραδιά έκλεισε με την παρουσίαση του δρώμενου των «Μωμόερων» (Κοτσαμάνια) από τον Μορφωτικό Ποντιακό Σύλλογο Αγ. Δημητρίου – Ρυακίου.


Το πρωί του Σαββάτου οι εργασίες της 5ης Συνάντησης Ποντιακής Νεολαίας συνεχίσθηκαν με την αναπαράσταση των εθίμων. Προβολή ταινίας μικρού μήκους, έθιμα του Πάσχα, το ταφικό έθιμο, το έθιμο του Κλήδωνα, ο ποντιακός γάμος με το Θίμιγμαν και το Στόλιγμαν, το Καλαντόνερο αλλά και το έθιμο της Ευδίας το οποίο πραγματοποιούταν στα Παρχάρια ήταν τα έθιμα που παρουσιάστηκαν από τους Συλλόγους – Μέλη της Παμποντιακής Ομοσπονδίας αλλά και από μέλη της νεολαίας.


Το απόγευμα ακολούθησε ομιλία από τον πατέρα Νικόλαο Λουδοβίκο, καθηγητή στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης, στο πανεπιστήμιο του Cambridge και Wales ανέπτυξε το θέμα «Οι ταυτότητες έρχονται από το παρελθόν ή το μέλλον». Σε μια ομιλία που συνεπήρε το ακροατήριο αναφέρθηκε στα προβλήματα ταυτότητας που δημιουργεί η παγκοσμιοποίηση στις αναπτυσσόμενες χώρες, οι οποίες στην προσπάθεια εκσυγχρονισμού συχνά χάνουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους προσαρμοζόμενες στις επιταγές της ομογενοποίησης που προτάσσουν οι διεθνής αγορές. Επισήμανε ότι οι ταυτότητες των λαών δεν καθορίζονται μονοσήμαντα από το ιστορικό παρελθόν αλλά επίσης από το μέλλον που οραματίζεται ο κάθε λαός. Επίσης τόνισε την ανάγκη ένταξης της έννοιας της οικουμενικότητας που αιώνες χαρακτήριζε τον ελληνικό πολιτισμό στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Τέλος εξέφρασε την χαρά του για το γεγονός ότι οι νέοι ποντιακής καταγωγής αντιστέκονται στο ρεύμα της εποχής και αναζητούν δημιουργικά το στίγμα τους στη νέα εποχή.


Την Κυριακή το πρωί οι εργασίες της Πανελλήνιας Συνάντησης έκλεισαν με συζήτηση γύρω από θέματα που αφορούν την οργανωμένη ποντιακή νεολαία, όπως Φεστιβάλ ποντιακών χωρών, Συναπάντημα, Λειτουργία της Σ.Ε.Ν. και των Π.Ε.Ν. διατυπώνοντας πολλοί νεολαίοι σκέψεις, ιδέες και προβληματισμούς. Ξεχωριστό σημείο αποτέλεσε για πρώτη φορά η παρουσία, έπειτα από πρόσκληση, εκπροσώπων κομματικών νεολαιών οι οποίοι διατύπωσαν την άποψη τους γύρω από θέματα του ποντιακού χώρου αλλά και τη διεθνοποίηση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Οι εργασίες έκλεισαν με την έκδοση ψηφισμάτων.

Ψηφίσματα 5ης Πανελλήνιας Συνάντησης Ποντιακής Νεολαίας.

Κατερίνη 12 Ιουλίου 2009

• Διακηρύσσουμε την πίστη μας για τη συνέχιση και ολοκλήρωση των προσπαθειών για τη Διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των προγόνων μας αλλά και τη διάθεση και την απόφαση μας για αγώνα μέχρι την τελική δικαίωση.


• Απαιτούμε την αποκατάσταση της νομιμότητας, της δημοκρατίας και της διαφάνειας στο Ιερό Ίδρυμα της Παναγίας Σουμελά, που, ως θρησκευτικό, πατριωτικό και ιστορικό σύμβολο ανήκει στην εθνική μας κληρονομιά, πρέπει να απαλλαγεί από τον προκλητικό εναγκαλισμό των ολίγων και να αποδοθεί στην κοινωνία των Ποντίων.


• Ζητούμε την ίδρυση κέντρου σπουδών με κεντρική βιβλιοθήκη και αρχειακή συλλογή, όπου θα μελετώνται θέματα, που αφορούν στην ιστορία στον πολιτισμό και στην λαογραφία του Πόντου.


• Καλούμε την ελληνική πολιτεία να μεριμνήσει για αναστήλωση και ανάδειξη όλων των μνημείων του πολιτισμού μας, που καταρρέουν σήμερα στον Πόντο.


• Ως νέοι της 4ης γενιάς ποντίων θεωρούμε ιδιαιτέρως σημαντικό και διαθέτουμε όλες τις δυνάμεις μας, προκειμένου να μεταλαμπαδεύσουμε την ταυτότητά μας και τον πολιτισμό των προγόνων μας στις επόμενες γενεές ποντίων.


• Αποδεικνύουμε με την ενεργή συμμετοχή μας στην 5η Πανελλήνια Συνάντηση Νεολαίας της Π.Ο.Ε., που πραγματοποιήθηκε στην Κατερίνη στις 10 – 12 Ιουλίου πως οι νέοι ευαισθητοποιούνται απέναντι στα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα της εποχής και γίνονται ενεργοί πομποί πολιτικής σκέψης.

Συντονιστική Επιτροπή Νεολαίας Π.Ο.Ε.http://www.neolaia.poe.org.gr/

taxalia

Ypoloipo

Aμερικανοτουρκικός κεμαλικός φασισμός, η πιο θανατηφόρα συνταγή

Του Μάριου Ευρυβιάδη

Ο Κυκλωματίας της Ουάσινγκτον

Η Τουρκία, των Ισλαμιστών και των πασάδων, είναι σήμερα το κατ’ εξοχήν κράτος – κυκλωματίας της αμερικανικής πρωτεύουσας, εκεί που κατά το γνωστό νεοσυντηρητικό και φιλότουρκο πρώην αξιωματούχο της κυβέρνησης Ρέηγκαν, Richard Perle, οι φίλοι αμοίβονται και οι εχθροί τιμωρούνται από τους Αμερικανούς κοσμοκράτορες.
Αν περιοριστούμε μόνο στα λεγόμενα think tanks και συναφή Iδρύματα (Foundations) της Αμερικής, που στόχο έχουν να επηρεάσουν την αμερικανική εξωτερική πολιτική, θα διαπιστώσουμε ότι δεν υπάρχει ούτε ένα που να στερείται τουρκικής παρουσίας. Αυτή λαμβάνει είτε τη μορφή χορηγειών-χρηματοδοτήσεων ερευνητικών δήθεν, προγραμμάτων ή την παρουσία Τούρκων ερευνητών ή την παρουσία Αμερικανών των οποίων οι μεροληπτικές θέσεις και πολλές φορές η απόλυτη τουρκολαγνία τεκμηριώνονται με μια πολύ πρόχειρη έρευνα.
Την κορύφωση της αποτελεσματικότητας των τουρκικών δραστηριοτήτων στην Ουάσινγκτον, που χρονολογούνται από το 1975, είδαμε πρόσφατα με την προεδρία Ομπάμα που κυριολεκτικά υιοθέτησε μέχρι και το τελευταίο ιότα τις θέσεις και απόψεις του think tank του Δημοκρατικού Κόμματος, Center for American Progress (www.americanprogress.org) που καταγράφονται από τους Spencer P. Boyer και Brian Katulis, “The Neglected Alliance: Restoring U.S.- Turkish Relations to Meet 21st Century Challenge”, December 2008.
Προσέχτε την ημερομηνία έκδοσης της μελέτης. Δεκέμβριος 2008, δηλαδή βρισκόμαστε στο μέσο της μεταβατικής περιόδου από την εκλογή προέδρου στη διάρκεια της οποίας η Μεταβατική Ομάδα (Transition Team) υιοθετεί το πρόγραμμα και τις δράσεις της νέας αμερικανικής προεδρίας. Η μελέτη οργανώθηκε και γράφτηκε με σκοπό και στόχο να επηρεάσει την επερχόμενη κυβέρνηση.
Η πρώτη επίσκεψη των Κλίντον-Ομπάμα στην Τουρκία την άνοιξη του 2009, ακολουθεί πιστά τις εισηγήσεις πολιτικής (policy suggestions) της προαναφερθήσας μελέτης. Εαν κοιτάξουμε στο τέλος της μελέτης, εκεί που αποδίδονται ευχαριστίες, θα δούμε να παρελαύνουν όλα τα μυρωμένα μπουμπούκια της τουρκολάγνας Ουάσινγκτον. Αλλά θα διαπιστώσουμε μεταξύ άλλων και τις πηγές χρηματοδότησης, που μας πάνε στη Γερμανία και στην Τουρκία.
Από τις πολυδιάστατες δραστηριότητες του Center for American Progress διαπιστώνουμε δύο πράγματα χαρακτηριστικά της τουρκικής διπλωματίας. Πρώτον, οι Τούρκοι γνωρίζουν ποια πρόσωπα, καταστάσεις, think tanks κλπ. έχουν το πάνω χέρι και στα δύο κόμματα ανά πάσα στιγμή. Και δεύτερον, γνωρίζουν ότι για να γίνει η δουλειά τους πρέπει να ρεύσει κάμποσος παράς. Στην περίπτωση του τουρκικού παρά, συμβαίνουν δύο πράγματα. Οι Τούρκοι δεν τσιγκουνεύονται και διαθέτουν ικανότατους διπλωμάτες που παρακολουθούν τους αποδέκτες των τουρκικών χρηματοδοτήσεων και χορηγειών, τους διατάζουν και κυριολεκτικά τους ξεζουμίζουν. Δεν αφήνουν δηλαδή την ουρά του σκύλου να τους καθοδηγεί. Καθοδηγούν αυτοί το σκύλο, αφήνοντάς τον και κατά διαστήματα πεινασμένο.
Στη διαδρομή για την άλωση των κέντρων εξουσίας της Αμερικής (και των εκπαιδευτικών της ιδρυμάτων) οι Τούρκοι είχαν εξαιρετική καθοδήγηση από το Αμερικανο-εβραϊκό λόμπι. Οι Αμερικανο-εβραίοι τους πήραν από το χέρι το 1975 και τους δίδαξαν πως να βραχυκυκλώνουν το σύστημα λήψης αποφάσεων στις Η.Π.Α. Και, ειδικά, το πως να λειτουργούν μέσα στην Ουάσινγκτον και πως να εντοπίζουν χρηματοδοτήσεις από τα διάφορα Ιδρύματα (Foundations) που υπάρχουν σε εκατοντάδες στις Η.Π.Α. Το αμερικανικό σύστημα ενθαρρύνει τέτοια ιδρύματα μέσω μεγάλων φοροαπαλλαγών.
Σήμερα, κάποιος θα υπερβάλει ελάχιστα αν υποστηρίξει ότι οι Τούρκοι έχουν γίνει καλύτεροι από τους δασκάλους τους στον τομέα αυτό. Και μόνη μας παρηγοριά είναι ότι οι Τούρκοι έχουν αυτονομηθεί από το Αμερικανο-εβραϊκό λόμπι, πιστεύοντας πραγματικά ότι η χώρα τους είναι πιο σημαντική από το Ισραήλ για τους αμερικανούς. Ως εκ τούτου δεν μπορούν, πλέον, να συγκρατήσουν τον εγγενή αντισημιτισμό τους, όπως αποδεικνύει καθημερινά η κυβέρνηση Ερντογάν.
Πάντως, για να επανέλθω στις κυκλωματικές δραστηριότητες των Τούρκων, αναφέρω, ενδεικτικά, τα παρακάτω think tanks και ιδρύματα όπου το τουρκικό κράτος, το γνωστό “παπαδεβλέτι” (Papadevlet) χρηματοδοτεί έμμεσα ή άμεσα τουρκικές δραστηριότητες: Council of Foreign Relations, RAND, Brookings, Carnegie Endowment, CSIS, Hudson Institute, The Washington Institute for Near East Policy, Jamestown Foundation, Eurasia Foundation, German Marshal Fund of the U.S., U.S. Peace Institute, Center for American Progress, Middle East Progress, Center for New American Security, New America Foundation, Century Foundation, Stanley Foundation. Kαι ένα συνοθύλευμα άλλων που ασχολούνται με ζητήματα ενέργειας και τρομοκρατίας και των οποίων οι χρηματοδοτήσεις παραμένουν αδιαφανείς, αλλά τα οποία έχουν πάντοτε ένα καλό λόγο για τους Ισλαμο-πασάδες της Άγκυρας και για το πόσο αυτοί είναι σημαντικοί για την ασφάλεια των Η.Π.Α και της Δύσης.
Τέλος, εαν κάποιος ερευνήσει επισταμένα το σύνολο των βιβλίων που γράφονται για την Τουρκία στις Η.Π.Α. και που περιφέρονται γύρω από το “στρατηγικό” ή “κομβικό” ρόλο της Τουρκίας για τη Δύση (policy oriented books) και για τα αναρίθμητα κακά που θα επέλθουν στον παγκόσμιο πολιτισμό εαν η Τουρκία “χαθεί” τάχατες από το δυτικό στρατόπεδο, θα διαπιστώσει μια σειρά από ενδιαφέρουσες συγκυρίες. Οι χορηγείες-χρηματοδοτήσεις, όταν δεν προέρχονται από την Άγκυρα, προέρχονται από υπερσυντηριτικά και αντιδραστικά Αμερικανικά Ιδρύματα, όπως το John M. Olin Foundation, το Scaife Family Foundation, το Smith Richardson Foundation κ.λ.π. Το τελευταίο, για παράδειγμα, χρηματοδότησε τους Henri Barkey (καταγωγή από την Πόλη) και Philip Gordon με 100000 δολλάρια για μια σειρά από αντι-κυπριακές μελέτες που προωθούσαν την τουρκική θέση ότι η Τουρκία θα κάνει πόλεμο αν η Κύπρος ενταχθεί στην ΕΕ. Ο Philip Gordon είναι σήμερα ο αντικαταστάτης του γνωστού μας Daniel Fried. Είναι ο νέος υφυπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α., με ευθύνη στο Κυπριακό και τα Ελληνο-τουρκικά.

olympiada

Ypoloipo

ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2009
*ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝΝ*
Αλ. Σακελάριου-Χρ. Γιαννακόπουλου
ΕΝΑΣ ΗΡΩΑΣ ΜΕ ΠΑΝΤΟΦΛΕΣ

*ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ*
______________
ΠΕΜΠΤΗ 25/6/09
ΚΟΖΑΝΗ
ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ (ΑΝΑΒΛΗΘΗΚΕ ΛΟΓΩ ΒΡΟΧΗΣ)
ΝΕΑ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ 27/7
______________
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26/6/09
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ (ΑΝΑΒΛΗΘΗΚΕ ΛΟΓΩ ΒΡΟΧΗΣ)
ΝΕΑ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ 28/7
_______________
ΣΑΒΒΑΤΟ 27/6/09 (ΑΛΛΑΓΗ ΧΩΡΟΥ)
ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ
ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΝΤΟΚΩΜΗΣ
_______________
ΚΥΡΙΑΚΗ 28/6/09
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΣΤΡΑΚΙ (ΑΝΑΒΛΗΘΗΚΕ ΛΟΓΩ ΒΡΟΧΗΣ)
ΝΕΑ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ (ΣΕ ΛΙΓΟ)
_______________
ΔΕΥΤΕΡΑ 29/6/09
ΓΙΑΝΝΙΝΑ
ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ Ε.Η.Μ. ( ΦΡΟΝΤΖΟΣ) (ΑΠΟ ΑΝΑΒΟΛΗ)
_______________
ΤΕΤΑΡΤΗ 1/7/09
ΣΕΡΡΕΣ
ΘΕΡΙΝΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΤΕΙ
______________
ΠΕΜΠΤΗ 2/7/09
ΚΙΛΚΙΣ
ΘΕΑΤΡΟ ΛΟΦΟΥ
_______________
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 3/7/09
ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ
ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ ΕΗΜ
_______________
ΚΥΡΙΑΚΗ 5/7/09
ΕΔΕΣΣΑ
ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΓΑΒΑΛΙΩΤΙΣΣΑΣ (ΑΠΟ ΑΝΑΒΟΛΗ)
______________
ΠΕΜΠΤΗ 9/7/09
ΛΑΡΙΣΑ|
ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΑΛΚΑΖΑΡ
______________
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10 /7/09
ΒΟΛΟΣ
ΘΕΡΙΝΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ
_______________
ΣΑΒΒΑΤΟ 11 /7/09
ΚΑΤΕΡΙΝΗ
ΘΕΡΙΝΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ
_______________
ΔΕΥΤΕΡΑ 13/7/09
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ
ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΕΓΝΑΤΙΑ
_______________
ΤΡΙΤΗ 14/7/09|
ΚΟΜΟΤΗΝΗ
ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
________________
ΤΕΤΑΡΤΗ 15/7/09
ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗ
ΦΑΡΑΓΓΙ ΠΕΤΡΟΥΣΑΣ
________________
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17/7/09
ΚΑΒΑΛΑ - ΝΕΑ ΚΑΡΒΑΛΗ
ΘΕΑΤΡΟ ΑΚΟΝΤΙΣΜΑΤΟΣ
________________
ΔΕΥΤΕΡΑ 20/7/09
ΞΑΝΘΗ
ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
________________
ΤΡΙΤΗ 21/7/09
ΒΕΡΟΙΑ
ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΥΠΟ ΑΙΡΕΣΗ
_______________
ΣΑΒΒΑΤΟ 23/7/09
ΧΡΥΣΟΥΠΟΛΗ
ΘΕΑΤΡΟ ΖΑΡΚΑΔΙΑΣ
________________
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/7/09
ΕΛΑΙΟΧΩΡΙ-ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ
ΔΙΟΓΕΝΕΙΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ
_______________
ΚΥΡΙΑΚΗ 26/7/09
ΝΑΟΥΣΑ
ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ
_______________
ΔΕΥΤΕΡΑ 27/7/90
ΚΟΖΑΝΗ
ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
______________
ΤΡΙΤΗ 28/7/09
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΘΕΑΤΡΟ ΒΟΥΝΟΥ
_______________
ΣΑΒΒΑΤΟ 1/8/09
ΑΣΠΡΟΒΑΛΤΑ
ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΣΠΡΟΒΑΛΤΑΣ
_______________
ΤΡΙΤΗ 4/8/09
ΚΑΡΔΙΤΣΑ
ΘΕΑΤΡΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ
_________________
ΤΕΤΑΡΤΗ 5/8/09
ΤΡΙΚΑΛΑ
ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΦΡΟΥΡΙΟ
_______________
ΤΕΤΑΡΤΗ 12/8/09
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΟΝ ΡΕΠΟ
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΥΠΟ ΑΙΡΕΣΗ
________________
ΔΕΥΤΕΡΑ 17/8/09
ΑΙΓΙΟ
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΧΩΡΟΣ ΣΧΟΛΕΙΟΥ
________________
ΤΡΙΤΗ 18/8/09
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟ
ΘΕΑΤΡΟ Β. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
_________________
ΠΕΜΠΤΗ 20/8/09
ΑΣΤΡΟΣ
ΘΕΑΤΡΑΚΙ ΠΑΡΑΛΙΟΥ ΑΣΤΡΟΥΣ
_________________
ΠΕΜΠΤΗ 27/8/09
ΛΑΜΙΑ
ΘΕΡΙΝΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΥΠΟ ΑΙΡΕΣΗ
________________
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28/8/09
ΛΕΙΒΑΔΙΑ
ΑΝΟΙΚΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΚΡΥΑΣ
________________
ΔΕΥΤΕΡΑ 31/8/09
ΠΑΝΟΡΑΜΑ
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ
_______________
ΔΕΥΤΕΡΑ 7/9/09
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ (ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ)
______________
ΤΡΙΤΗ 8/9/09
ΤΡΙΠΟΛΗ
ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΥΠΟ ΑΙΡΕΣΗ
________________
ΠΕΜΠΤΗ 10/9/09
ΑΘΗΝΑ
ΑΤΤΙΚΟ ΑΛΣΟΣ
_________________
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ/11/09
ΠΕΙΡΑΙΑΣ
ΒΕΑΚΕΙΟ
_________________
ΣΑΒΒΑΤΟ 12/9/09
ΧΑΛΑΝΔΡΙ
ΘΕΑΤΡΟ ΡΕΜΑΤΙΑΣ
__________________
ΤΡΙΤΗ 22 /9/09
ΠΥΛΑΙΑ (ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ)
ΠΕΤΡΙΝΟ ΘΕΑΤΡΟ
_________________
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 25/9/09
ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΣ
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ
________________






Ypoloipo

Δίδυμα: Μια σύγχρονη αγγλική αποικία στην Ιωνία

του Σάββα Καλεντερίδη

Μεγάλος θόρυβος έχει προκληθεί κατά καιρούς στην Τουρκία για το εύρος και την έκταση των σπιτιών και των οικοπέδων ή αγροτοτεμαχίων που έχουν περιέλθει στην κατοχή ξένων υπηκόων ή εταιρειών ξένων συμφερόντων σε διάφορες περιοχές της Τουρκίας. Πολλές φορές το θέμα φέρνουν στη δημοσιότητα οι εθνικιστικοί κύκλοι, ενώ αρκετές φορές ανέδειξε το θέμα και ο θανών Μπουλέντ Ετζεβίτ, όπως και η γυναίκα του Ραχσάν Ετζεβίτ.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των κύκλων αυτών υπάρχει σχέδιο για αγορά μεγάλων ακτάσεων σε διάφορες περιοχές της Τουρκίας, προς εξυπηρέτηση συμφερόντων ξένων παραγόντων και χωρών. Για παράδειγμα έχει γραφτεί στον τύπο ότι εταιρείες εβραϊκών συμφερόντων αγοράζουν τεράστιες εκτάσεις στην περιοχή της Ούρφα (αρχαία Έδεσσα), Σύριοι έχουν αγοράσει χιλιάδες αγροτεμάχια στην περιοχή της Αλεξανδρέτας, Γερμανοί ακίνητα και σπίτια στην πόλη της Αλάνιας και στην Αττάλεια, Άγγλοι ακίνητα στα παράλια της Ιωνίας, Έλληνες στα παράλια της Ιωνίας - Αιολίδας και την Κωνσταντινούπολη κλπ.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Χουριέτ, η περιοχή που αναλογικά έχει τους περισσότερους ξένους ιδιοκτήτες ακινήτων σε όλη την Τουρκία είναι η κωμόπολη των Διδύμων (Didim), που βρίσκεται απέναντι και νότια από τη Σάμο, δίπλα στο αρχαίο ναό των διδύμων Απόλλωνα και της Αρτέμιδος, εξ ού και η ονομασία. Να σημειωθεί ότι στον εν λόγω ναό λειτουργούσε ένα από τα σημαντικότερα μαντεία κατά την αρχαιότητα, ενώ μέχρι το 1923 στην περιοχή γύρω από το αρχαίο ναό υπήρχε ο οικισμός Γέροντας, με ακμαία ελληνική κοινότητα.
Τα τελευταία χρόνια άρχισαν να αγοράζουν κατοικίες και να εγκαθίστανται μόνιμα Άγγλοι υπήκοοι, κυρίως συνταξιούχοι. Σύμφωνα με το δημοσίευμα στην πόλη έχουν εγκατασταθεί 10.000 Άγγλοι, με αποτέλεσμα τα Δίδυμα να έχουν το χαρακτήρα μιας μεικτής τουρκοαγγλικής πόλης, αν όχι μιας σύγχρονης αγγλικής αποικίας στης ακτές της Ιωνίας. Υπάρχουν μάλιστα σκέψεις για συμμετοχή των Άγγλων κατοίκων της ιωνικής κωμόπολης στη διοίκηση του δήμου.
Στην κατεύθυνση αυτή εστιάζονται μάλιστα οι προσπάθειες του προξένου της Αγγλίας στη Σμύρνη William Buttigieg , αλλά και του δημάρχου των Διδύμων Mümin Kamacı.
Πρόσφατα επισκέφθηκαν τα Δίδυμα η υπεύθυνη της αγγλικής πρεσβείας στην Άγκυρα για τις προξενικές αρχές Susan Wilson, ο πρόξενος της Αγγλίας στη Σμύρνη William Buttigieg και πραγματοποίησαν σύσκεψη στην οποία συμμετείχε ο δήμαρχος Mümin Kamacı και εκπρόσωποι της αγγλικής κοινότητας των Διδύμων. Στή σύσκεψη οι Άγγλοι κάτοικοι των Διδύμων ανέφεραν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους.
Εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι ο δήμαρχος της πόλης κάλεσε την αγγλική πλευρά να υποστηρίξει την ίδρυση ενός κολεγίου στα Δίδυμα που θα παρέχει εκπαίδευση στα αγγλικά, στο οποίο να μπορούν να σπουδάζουν τα παιδιά των Άγγλων, αλλά και των Τούρκων κατοίκων της πόλης.
Με όλα αυτά που συμβαίνουν αναρωτιέται κανείς μήπως γίνεται κάτι, μήπως ήδη έχει αρχίσει να παίζεται με διαφορετικούς όρους το παιχνίδι και δεν το έχουμε καταλάβει εμείς οι Έλληνες;

Πηγή: http://www.hurriyet.com.tr/gundem/9680203.asp?gid=229&sz=88958

H ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΦΑΝΗΚΑΝ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΟΣΑ "ΠΕΡΙ ΑΓΟΡΑΣ ΓΗΣ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ" ΔΙΑΚΥΡΗΞΑΜΕ...

Ypoloipo

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΤΟΥ ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝΝ ΣΤΟ ΠΛΩΜΑΡΙ

ΣΗΜΕΡΑ 5/7/09 ΣΤΙΣ 9:30 ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ ΣΤΟ "ΘΕΑΤΡΟ ΓΑΒΑΛΙΩΤΙΣΣΑΣ" ΘΑ ΔΟΘΕΙ Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ 26/6/09 ΠΟΥ ΑΝΑΒΛΗΘΗΚΕ ΛΟΓΩ ΒΡΟΧΗΣ... ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ... ΠΛΩΜΑΡΙ ΛΕΣΒΟΥ!.. ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΠΛΩΜΑΡΙ, ΕΧΟΥΜΕ ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ... ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΝΑ ΔΟΥΝΕ ΤΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ... ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑ... ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ "ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΑΛΚΑΖΑΡ"... ΜΑΚΡΥΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ "ΗΡΩΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΝΤΟΦΛΕΣ"

Η ΑΦΙΣΑ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ

Την Τρίτη 7 Ιουλίου 2009, στις 8 το βράδυ, στην αίθουσα της Λέσχης Πλωμαρίου «Βενιαμίν ο Λέσβιος», θα γίνουν τα εγκαίνια της τρίτης ατομικής έκθεσης ζωγραφικής του Χάρρυ Κλυνν που οργανώνεται από τον Τομέα Πολιτιστικών του Δήμου Πλωμαρίου και την Λέσχη Πλωμαρίου

Ο Χάρρυ Κλυνν παρουσιάζει την τελευταία του εικαστική δουλειά με τίτλο «ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ» Η έκθεση περιλαμβάνει 20 πίνακες μεγάλων και μικρών διαστάσεων (ακρυλικά και μεικτές τεχνικές σε καμβά)

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 60Χ100 ΜΕΙΚΤΗ ΤΕΧΝΙΚΗ

Γεννημένος στην Καλαμαριά ο Χάρρυ Κλυνν εκδηλώνει το συγγραφικό και υποκριτικό του ταλέντο από μικρή ηλικία. Το 1958, ξεκινώντας από μια βραδιά ταλέντων του Γ. Οικονομίδη, μετακομίζει στην Αθήνα απ' όπου ξεκινά την καλλιτεχνική του σταδιοδρομία.
Μέσα σε οχτώ χρόνια κατορθώνει να διακριθεί και να έχει σημαντική πορεία στο χώρο των νυχτερινών κέντρων, κυρίως και των καμπαρέ.
Στις αρχές της δεκαετίας του 60 γυρίζει τις πρώτες του κινηματογραφικές ταινίες και κάνει τις πρώτες του θεατρικές εμφανίσεις στα θέατρα «ΑΚΡΟΠΟΛ» και «ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΥ».
Από το 1964 έως το 1974 ζει και εργάζεται στη Β. Αμερική και διαπρέπει ως συγγραφέας και stand up comedian.
Επιστρέφει στην Ελλάδα το 1974 και αλλάζει τη μορφή της νυχτερινής διασκέδασης παρουσιάζοντας για πρώτη φορά ευρηματικά και πρωτότυπα shows στο χώρο των νυχτερινών κέντρων και των μπουάτ.
Οι δίσκοι του που κυκλοφορούν την ίδια εποχή κρατάνε για χρόνια τις πρώτες θέσεις στα δισκογραφικά charts και οι ταινίες του σπάνε όλα τα ρεκόρ των εισιτηρίων.
Οι επιλεκτικές εμφανίσεις του στην τηλεόραση του χαρίζουν τον τίτλο του εμπορικότερου καλλιτέχνη της χιλιετίας (AGB) και οι παραστάσεις του στα θέατρα «ΟΡΦΕΑΣ», «ΑΛΣΟΣ», «ΔΕΛΦΙΝΑΡΙΟ» και «ΜΙΝΩΑ» καταρρίπτουν κάθε προηγούμενο εισπρακτικό ρεκόρ.
Το 1998 παρουσιάζει την πρώτη του ζωγραφική έκθεση, «ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ»,στον «ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΥΚΛΟ» και τον Οκτώβριο του 2003 κυκλοφορεί το ένατο κατά σειρά βιβλίο του από τις «ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ».
Από το 2006 μένει μόνιμα γενέτειρά του Καλαμαριά.
Το 2008 παρουσιάζει τη δεύτερή του έκθεση ζωγραφικής στην «ΓΚΑΛΕΡΙ ΙΑΝΟΣ» της Θεσσαλοινίκης.
Μετατρέπει το «ΘΕΑΤΡΟ ΑΘΗΝΑΙΟΝ» και την
«ΑΠΟΘΗΚΗ Δ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ» σε πολυχώρους πολιτισμού (θέατρο, Σκηνή Νέων Δημιουργών, Θεατρικό Εργαστήρι, έκθεση εικαστικών) και ηγείται της Δημοτικής παράταξης «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ» στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου.
Θα είναι υποψήφιος Δήμαρχος Καλαμαριάς στις δημοτικές εκλογές του 2010.

ΠΟΥ
Λέσχη Πλωμαρίου «Βενιαμίν ο Λέσβιος», ΠΛΩΜΑΡΙ ΛΕΣΒΟΥ
ΠΟΤΕ 7-22 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009

ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΛΕΙΣΤΑ 60Χ80 ΜΕΙΚΤΗ ΤΕΧΝΙΚΗ

O Βασίλης Τριανταφυλλίδης, σοβαρός από άποψη και αντισοβαροφανής από παρόρμηση ακολουθώντας προσωπικούς δρόμους έρευνας έχει οδηγηθεί σε εικαστικές λύσεις εξαιρετικού ενδιαφέροντος. Ο Χάρρυ Κλυνν είναι ένας πληθωρικός, χαρισματικός, αταξινόμητος δημιουργός εκτός τρεχουσών συνταγών, αλλά εντός της ουσίας της έκφρασης.

Μάνος Στεφανίδης
Τεχνοκριτικός

ΤΑ ΜΠΟΥΛΟΥΚΙΑ 40Χ90 ΜΕΙΚΤΗ ΤΕΧΝΙΚΗ

Χάρρυ Κλυνν, εσύ που μας αποκάλυψες τον κόσμο των πλανόδιων πωλητών… Που συνέλαβες τους περαστικούς ήχους, τους ήχους των φωνών της πόλης με την σκωπτική σου διάθεση, τώρα μας αποκαλύπτεις και με τον χρωστήρα σου, που μπορεί να είναι τα δάχτυλά σου ή ένα κουρελάκι τη δύναμη του αυθόρμητου.
Ο Φήμιος ο αοιδός παρακαλεί τον Οδυσσέα όταν σκότωσε τους μνηστήρες, φοβούμενος μη σκοτώσει κι αυτόν και του λέει «Γονούμαι σε Οδυσσεύ, αυτοδίδακτος ειμί» .
Ο αυτοδίδακτος ήταν ιερός, θεόπνευστος, αυθεντικός. Δε μιμείται, δημιουργεί!
Γι αυτό Χάρρυ καλά κάνεις και ζωγραφίζεις. Ακολούθα τον δρόμο σου, τον δρόμο των πλανόδιων…

Αλέκος Φασιανός
Ζωγράφος

Ο Χάρρυ Κλυνν είναι γνήσιος καλλιτέχνης. Ένα αληθινός επαναστάτης που τάραξε με το λόγο του την κοινωνική υποκρισία της εποχής του. Αργότερα με εντυπωσίασε και η πένα του, ο άρτιος ποιητικός του λόγος.
Ο Χάρρυ Κλυνν ζωγράφιζε και ζωγραφίζει. Ζωγραφίζει είτε με τα πινέλα του, είτε με τον ηλεκτρονικό του υπολογιστή, όπως μιλάει και όπως σκέφτεται. Με τόλμη και αρετή.
Ο Χάρρυ Κλυνν απέδειξε πως με οτιδήποτε καταπιάνεται έχει μια σημαντική. Τη σημαντική που περιέχει ο ίδιος ως άνθρωπος και ως δημιουργός. Γι αυτό και η ζωγραφική του είναι απλή, ουσιαστική, περιεκτική, απαλλαγμένη από στολίδια, εντυπωσιασμούς, τεχνάσματα και εύκολες λύσεις.
Η ζωγραφική του έχει την ωριμότητα ενός ανθρώπου που δε ζωγραφίζει για να γεμίζει τον ελεύθερο χρόνο του, αλλά για να συμπληρώσει τα όσα σημαντικά έχει να πει σε μια άλλη γλώσσα. Τη γλώσσα των χρωμάτων, που τη βρίσκεις να υπάρχει απλόχερα παντού, από τον καθημερινό του λόγο, έως τα μυθιστορήματα και τα ποιήματά του.

Γ. Σταθόπουλος
Ζωγράφος

ΜΕΤΑΜΕΣΟΝΥΚΤΙΟΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ (ΤΡΙΠΤΥΧΟ) 50Χ150 ΜΕΙΚΤΗ ΤΕΧΝΙΚΗ

Ypoloipo

Τι γέννησε την αντιλαϊκή σταλινική τρομοκρατία;

Σχέδιο του Μνημείου για τους Έλληνες θύματα στα σταλινικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το Μνημέιο θα στηθεί φέτος στην Κολυμά, της βορειοδυτικής Σιβηρίας, όπου μεταφέρθηκαν οι περισσότεροι από τους Έλληνες που συνελήφθησαν κατά τους διωγμούς του ‘37-38 και γλύτωσαν την εκτέλεση μετά τη σύλληψή τους. [ http://www.agoor.ru/index.html ]

Ο εκτοπισμός των Ελλήνων της Αμπχαζίας – Ατζαρίας- Ν. Καυκάσου, δεν αποτελεί μόνο μια μαύρη σελίδα της ιστορίας του ελληνισμού, αλλά και μια απόδειξη του γεγονότος, ότι η σοβιετική εξουσία χρησιμοποίησε όλους τους κατασταλτικούς και καταπιεστικούς μηχανισμούς, τους οποίους είχε δανειστεί από την τσαρική Ρωσία, εναντίον των υπηκόων της. Αυτοδιάθεση των λαών σε μια χώρα όπου από τον εμφύλιο μέχρι και το θάνατο του Στάλιν διενεργήθησαν πάνω από 50 εκτοπισμοί- μετεγκαταστάσεις πληθυσμών, δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Οι ελληνικές κοινότητες της Μ. Θάλασσας πλήρωσαν τα καπρίτσια μιας εξουσίας που έβλεπε συνέχεια εχθρούς στα σύνορά της, που υπήρξε καχύποπτη με ολόκληρους πληθυσμούς, που χαρακτήρισε ως επικίνδυνες μεγάλες μειονοτικές ομάδες. Τα αρχεία του ΥΠΕΞ, μας αποκαλύπτουν το ποια ήταν η αντίληψη των ελληνικών προξενικών αρχών για τον εκτοπισμό του 1949, αναδεικνύουν το ρόλο των σοβιετικών γεωστρατηγικών συμφερόντων της περιοχής, χωρίς να αναφέρουν βέβαια το σημαντικότερο: το πώς οι Έλληνες της περιοχής έφτασαν στο να θεωρούνται ύποπτοι και στο τέλος, να τιμωρηθούν από το σοβιετικό κράτος. Έχει ανοίξει ένας πολύ μεγάλος διάλογος για το πόσα υπήρξαν τα θύματα του εκτοπισμού, πόσοι άνθρωποι έχασαν άδικα τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της μεταφοράς τους στις περιοχές εξορίας, ή κατά την παραμονή τους εκεί. Πεπειραμένοι Έλληνες αλλά και Ρώσοι επιστήμονες έχουν εκφράσει κατά καιρούς τις συμφωνίες και ασυμφωνίες τους για τα νούμερα. Από την πλευρά μου θα ήθελα να εστιάσω περισσότερο στο ποιοτικό και όχι στο ποσοτικό κομμάτι μιας τραγωδίας. Το πιο ουσιαστικό, κατά την άποψή μου, είναι το γεγονός ότι, υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν πολιτικές εξουσίες, περισσότερο ή λιγότερο δημοκρατικές, οι οποίες θα αδιαφορούν για τη μοναδικότητα έστω και ενός υποκειμένου. Ο εκτοπισμός του 1949, δεν θα πρέπει να αποτελεί για μας απλά ένα σκοτεινό κομμάτι της ελληνικής ιστορίας, αλλά ένα παράδειγμα του κατασταλτικού – καταπιεστικού χαρακτήρα μιας εξουσίας, στην περίπτωσή μας, της σοβιετικής. Δε φταίει ο Στάλιν για ότι έγινε. Φταίει η ίδια η δομή ενός κοινωνικό-πολιτικού συστήματος, το οποίο επιτρέπει υποκείμενα όπως ο Λένιν, ο Τρότσκυ, ο Στάλιν κι ο Μπέρια να επιβιώνουν σε θέσεις εξουσίας και να αποφασίζουν για τις τύχες ολόκληρων λαών. Το πρόβλημα δεν είναι τα άτομα που διοικούν την ΕΣΣΔ, είναι η ίδια η φύση της, όπως είναι και η φύση κάθε αρτηριοσκληρωτικού συστήματος εξουσίας, η οποία προσπαθεί να διατηρηθεί στο χρόνο. 60 χρόνια μετά την τραγωδία, ο εκτοπισμός των Ελλήνων των παραλίων της Μ. Θάλασσας, οφείλει να αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή για τις μελλοντικές γενιές, για τις εξουσίες και κυβερνήσεις που έρχονται και που στο τέλος είναι σίγουρο ότι θα κλειστούν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας μια για πάντα…

Δημήτρης

pontos kai aristera

Ypoloipo

ΟΤΑΝ Ο ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΣ ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΕΞΥΜΝΕΙ ΤΟΝ ΚΕΜΑΛ ΚΑΙ ΣΙΩΠΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΝΤΙΟΥΣ...

Το καλό ποντιακό σάιτ e-pontos, έχει μια ενδιαφέρουσα ανάρτηση για τις επιλεκτικές ευαισθησίες της Ντόρας Μπακογιάννη και του Μίκη Θεοδωράκη, που αφορούν τους Εβραίους και τον Κεμάλ. Η υπουργός των Εξωτερικών...

έβγαλε λεύκωμα για τους Έλληνες εβραίους με τίτλο «Έλληνες στο 'Αουσβιτς-Μπιρκενάου», ενώ για τους Πόντιους...ένα ΤΙΠΟΤΑ.

Ακολουθεί το δημοσίευμα:

Αναδημοσιεύουμε απο το 'Ου παντός πλειν ες πόντον' και προσθέτουμε

Ρωτάτε, γιατί αυτή η νοσταλγία των Ποντίων;

Γιατί αυτή η απελπισμένη εμμονή να θυμούνται ακόμα;

ΔΙΟΤΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΝΑΝ ΠΟΝΤΙΟ ΠΡΟΣΦΥΓΑ ΤΟΥ 1922, ΥΠΗΡΧΕ ΕΝΑΣ ΠΟΝΤΙΟΣ ΣΦΑΓΜΕΝΟΣ, ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΣ Ή ΠΕΘΑΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ ΠΟΡΕΙΕΣ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΑ ΤΑΓΜΑΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.

Διότι ξεριζώθηκαν από την Πατρίδα τους 2500 χρόνια μετά, και από την ημέρα τού ξεριζωμού δεν πέρασαν παρά 90 χρόνια..

Καί για την μεγάλη αδικία:

Αυτόν τόν όλεθρο, καμία σχολική Ιστορία, κανένα Ελληνικό κράτος, καμία Δεξιά και καμία αριστερά δεν τόν ανέδειξε...

Η ευαισθησία της αριστεράς δέν περίσσευε για μας...

Η δική μας γενοκτονία φάνταζε "Εθνικιστική"...

Γι αυτό εκθείαζαν τόν σφαγέα μας, τον Κεμάλ, τον φασίστα Εθνικιστή...

Μεταξάς, Βενιζέλος, Αριστερά, λιβάνιζαν τον Κεμάλ...

Μέχρι και ο "ευαίσθητος" γιά τους άλλους λαούς Μίκης Θοδωράκης...

"Ο Μίκης Θεοδωράκης συγκίνησε το κοινό των διανοούμενων που είχε συγκεντρωθεί στην αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου αναφερόμενος στον ιδρυτή της Τουρκικής Δημοκρατίας ως τον μεγάλο μεταρρυθμιστή που δημιούργησε μια νέα σύνθεση Ανατολής-Δύσης εμφυτεύοντας στην Ανατολή στοιχεία από τον πολιτισμό της Δύσης.

Η ισορροπία αυτή των στοιχείων της Ανατολής με τη Δύση, οδήγησε πάντα σε μεγάλες στιγμές της ιστορίας".

Εφημερίδα "ΕΞΠΡΕΣ" 20-06-09

Ελλάδα, έχεις τους πολιτικούς, τούς Ιστορικούς και τούς διανοούμενους πού σου αξίζουν...

Προσθέτοντας το εξής:

"Την ελληνική συμβολή στην ανοχή και τη διαφορετικότητα στους δύσκολους καιρούς της παγκοσμιοποίησης, υπογραμμίζει η έκδοση του υπουργείου Εξωτερικών «Έλληνες στο 'Αουσβιτς-Μπιρκενάου», η οποία θα παρουσιαστεί αύριο βράδυ στο Ζάππειο, σε εκδήλωση Μνήμης των Ελλήνων Μαρτύρων του Ολοκαυτώματος, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Κ. Παπούλια, με ομιλήτρια την υπουργό Εξωτερικών Ντ. Μπακογιάννη."

Εφημερίδα "ΕΞΡΕΣ" 16-06-2009

- Που είναι το Λεύκωμα - Ντοκουμέντο - Έργο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου από το ελληνικό κράτος;

- Που είναι το 14τομο έργο του καθηγητή Κ. Φωτιάδη, που η Ελληνική Βουλή αρνείται μέχρι σήμερα να εκδώσει;

- Που είναι η προσπάθεια της Ελληνικής Πολιτείας για την προώθηση του ζητήματος Διεθνοποίησης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου;

- Γιατί ποτέ μέχρι σήμερα δεν ζητήθηκε από την Τουρκία να ζητήσει "έστω" μία συγνώμη για το παρελθόν της;

Ypoloipo

Κωνσταντίνος Φωτιάδης: Το ελληνικό κράτος είναι το πιο φιλοκεμαλικό στην Ευρώπη

Τετάρτη, 10 Ιούνιος 2009 11:42

Ο Κωνσταντίνος Φωτιάδης έχει διατελέσει λέκτορας στην Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ στην Ιστορία του Ελληνισμού της Ανατολής από τον 15ον αιώνα και εξής, αναπληρωτής καθηγητής της Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού στο Παιδαγωγικό Τμήμα Φλώρινας του ΑΠΘ, καθώς και μέλος της οργανωτικής επιτροπής του Α' Παγκόσμιου Συνεδρίου του Απόδημου Ελληνισμού. Ανάμεσα στα πολλά βιβλία του για τον Ποντιακό Ελληνισμό, ξεχωρίζει το 14τομο έργο του για την Ποντιακή Γενοκτονία, το οποίο παρόλη τη δέσμευσή της, η Ελληνική Βουλή αρνείται εδώ και χρόνια να το εκδώσει. Όμως, ο κ. Φωτιάδης δεν το βάζει κάτω «μέχρι να βρεθεί ένα πατριωτικό κοινοβούλιο για να το εκδώσει». Ανήμερα της 19ης Μαΐου, τον συναντήσαμε στα εγκαίνια της έκθεσης για την Ποντιακή Γενοκτονία στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων.

συνέντευξη στον Γιώργο Πισσαλίδη

Πόσοι κρυπτοχριστιανοί υπολογίζετε ότι υπάρχουν στον Πόντο;
Υπάρχουν πάρα πολλοί. Δεν μπορούμε να υπολογίσουμε με ακρίβεια. Είναι αδύνατο να έχουμε αριθμούς σε μια στρατοκρατική χώρα, όπου ο φόβος κυριαρχεί ακόμα και μέσα στο σπίτι.

Τι γίνεται με το θέμα των κρυπτοχριστιανών σήμερα;
Θα έλεγα ότι είναι ένα ανοικτό κεφάλαιο που είναι επίκαιρο και ζωντανό. Θα πρέπει μαζί με τους ελληνόφωνους μουσουλμάνους του Πόντου που είναι δυνατό όπλο της Ελλάδος απέναντι στην γειτονική χώρα που από το 1923 διεκδικεί και διεκδικεί, να έχουμε στο πλευρό μας το θέμα των ελληνοφώνων μουσουλμάνων και των κρυπτοχριστιανών. Και λυτρωτική σε αυτό το θέμα είναι η δήλωση του Ερντογάν ότι η συμπεριφορά του τουρκικού κράτους απέναντι στις μειονότητες ήταν άκρως φασιστική και ότι με αυτόν τον τρόπο χάθηκαν πάρα πολλοί.

Πότε ξεκινήσατε να γράφετε το 14τομο έργο σας για την γενοκτονία των Ποντίων;
Όταν το 1994, αναγνωρίσθηκε η μέρα μνήμης της 19ης Μαΐου, η Βουλή ανάθεσε σε μένα και τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη, την τεκμηρίωση των ντοκουμέντων που θα έπρεπε να συγκεντρώσω από τα αρχεία των Υπουργείων Εξωτερικών της Ευρώπης. Με μένα ως ερευνητή και τον Χαραλαμπίδη να έχει μια γενική εποπτεία. Μετά από οκτώ χρόνια έρευνας στα αρχεία όλων των Υπουργείων Εξωτερικών της Ευρώπης, συγκεντρώθηκε το υλικό και προσπάθησα να κάνω και την τεκμηρίωση, αφού θα έκανα μία υπέρβαση στην απόφαση της Βουλής που έλεγε ένα τόμο και 9.000 έγγραφα. Στο θεωρητικό μέρος εγώ το έκανα τρεις τόμους, αλλά περιόρισα τα έγγραφα, που ήταν τελικά πολύ λιγότερο από ό,τι έπρεπε. Και έκανα την υπέρβαση γιατί δεν ήθελα να αρχίσω κατευθείαν με την γενοκτονία αλλά και επειδή θεώρησα ότι οι ξένοι δεν ήξεραν που είναι ο Πόντος, που είναι γεωγραφικά, αλλά ούτε και τον πολιτισμό του γνωρίζουν, προσπάθησα να περάσω και τα θέματα της ιστορίας, της εθνολογίας γιατί ζούσαν πολλοί λαοί εκεί. Το αποτέλεσμα ήταν όταν τελείωσα το έργο δεν ήταν πλέον πρωθυπουργός ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο οποίος, χάρη στο σύμβουλο του τον Χαραλαμπίδη, είχε μία ξεκάθαρη πολιτική απέναντι στην Τουρκία και ήταν ένθερμος υποστηρικτής αυτής της πολιτικής. Ήταν πλέον η περίοδος Σημίτη, η εκσυγχρονιστική περίοδος, η οποία για άλλα θέματα ενδιαφερόταν. Με αποτέλεσμα ο Πρόεδρος της Βουλής (σ.σ. ο Απόστολος Κακλαμάνης) να μη δεχθεί το 14τομο έργο και παρόλο που περίμενα επί ένα χρόνο μήπως αλλάξουν πολιτική, όταν είδα ότι δεν υπάρχει καμιά αλλαγή έκανα μια προσπάθεια με εγγραφή συνδρομητών να εκδώσω το έργο. Και έτσι ξεκίνησα με κάποιους που προεγγράφηκαν με ένα συμβολικό ποσό που ήταν πολύ μικρότερο από το κόστος της έκδοσης. Σε κάθε σειρά που πουλούσα, είχα ένα παθητικό των 120 ευρώ. Έτσι προχώρησα στην έκδοση του 14τομου έργου , την οποία όταν την είδε ο Κακλαμάνης κατάλαβε ότι ήταν λάθος που είχε επιμείνει και αυτός να μην εκδοθεί. Ζήτησε τότε παρουσία του Χάρη Καστανίδη και του Σάββα Τσιτουρίδη να συναντηθούμε στο Κοινοβούλιο και ζήτησε να γράψω ένα συνοπτικό τόμο, τον οποίο τόμο θα εκδώσει η Βουλή και θα τον μεταφράσει σε έξι γλώσσες. Πράγματι κράτησε τον λόγο του, βγήκε ο πρώτος λόγος, τον προλόγισε και έδωσε το έργο να μεταφραστεί και μεταφράστηκε. Μετά άλλαξε η κυβέρνηση , ήρθε η κυβέρνηση του Καραμανλή και από εκεί και πέρα υπάρχει ένα κενό.

Τι είδους κενό;
Ενώ υπάρχει η απόφαση της έκδοσης, υπάρχει μεταφρασμένο σε έξι γλώσσες το βιβλίο του Ιδρύματος της Βουλής, η Βουλή δεν θέλει να το εκδώσει και είναι οι ίδιοι λόγοι.

Εννοείτε την «ελληνοτουρκική φιλία»;
Η ελληνοτουρκική φιλία δεν μπορεί να περάσει μέσα από λυκοφιλίες. Η ελληνοτουρκική φιλία παίζεται μέσα από διαφορετικές διαδικασίες.

Ποιες είναι αυτές; Μπορεί όντως να υπάρξει;
Μπορεί να υπάρξει γιατί ένα μεγάλο μέρος των λαών που ζουν στην Μικρά Ασία δεν είναι Τούρκοι. Είναι γηγενείς λαοί οι οποίοι και αυτοί προσπαθούν να βγουν από την βαρυχειμωνιά που τους έχει πλακώσει και ζητούν να βρουν το τούνελ που θα τους οδηγήσει στην άνοιξη, για να μπορέσουν απελευθερωθούν. Γίνονται κάποια δειλά βήματα. Βλέπουμε για πρώτη φορά ότι οι Κούρδοι για πρώτη φορά δεν είναι Τούρκοι ορεσίβιοι. Είναι οι Κούρδοι. Υπάρχει για πρώτη φορά εκπομπή στα Κουρδικά. Υπάρχουν κουρδικές εφημερίδες. Η κουρδική γλώσσα πλέον μιλιέται, δεν μπορούν να την απαγορεύσουν. Το ίδιο και οι Τσερκέζοι, οι Κρικάσιοι όπως τους λέμε εμείς, είναι ένας λαός πάνω από έξι εκατομμύρια και είναι ένας λαός ινδοευρωπαϊκής και όχι τουρκμενικής καταγωγής από την Ρωσία, οι οποίοι έγιναν μουσουλμάνοι και διώχθηκαν από τον Τσάρο της Ρωσίας. Διεκδικούν και αυτοί τις πολιτισμικές τους ιδιαιτερότητες. Είναι και οι ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι, που είναι σάρκα από τη σάρκα μας, που δεν μπόρεσαν να έρθουν το 1922 με την ανταλλαγή των πληθυσμών, γιατί το κριτήριο ήταν μόνο η θρησκεία. Όμως, παρόλο που τόσο το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδος, όσο και το Οικουμενικό Πατριαρχείο αναγνώριζαν το 1914 ότι υπάρχουν 190.000 Πόντιοι μουσουλμάνοι ελληνικής καταγωγής, η ανταλλαγή του 1923 τους ξεχνά τελείως ή δεν τους συνυπολογίζει στην κατηγορία των τουρκόφωνων και ελληνόφωνων Χριστιανών.

Στα εγκαίνια της έκθεσης για την Ποντιακή Γενοκτονία που έγινε στην Τεχνόπολη είχατε πει ότι ένα από πιο από τα επικίνδυνα θέματα για το τουρκικό κράτος είναι το Ποντιακό Ζήτημα. Πως επηρεάζει αυτό θέμα των ελληνόφωνων μουσουλμάνων;
Ενώ υπάρχει Κρατικό Ίδρυμα Ιστορίας και των Τουρκικών Μελετών γενικά και στην έκθεση μου είχα 24 βιβλία διαφόρων συγγραφέων με θέμα το «Πόντος Μεσελεζί» (το Ποντιακό Ζήτημα) όπου εκεί όλοι να αναμασούν την κεμαλική ιδεολογία στην ιστοριογραφία, δηλαδή ότι το Ποντιακό Ζήτημα δημιουργήθηκε όταν οι Πόντιοι επαναστάτησαν και ξεσηκώθηκαν, υπάρχει μια απολογητική στάση καταρχήν και δείχνουν ότι στο Ποντιακό Ζήτημα έχει γίνει μια γενοκτονία. Και επειδή ξέρουν ότι η πρώτη γενιά των Ποντίων που ήρθε στην Ελλάδα μπορεί να μην το έθιξε γιατί είχε άλλα προβλήματα επιβίωσης, η δεύτερη γενιά κάπου εγκλωβίστηκε σε καταστάσεις στην Ελλάδα, όμως η τρίτη γενιά που σπούδασε και έμαθε να διεκδικεί τη γνώση και βγήκε δυναμικά... Βλέπουμε την πλούσια δραστηριότητα Τούρκων ιστορικών που αναφέρονται είτε στον Τοπάλ Οσμάν, είτε στο Ποντιακό Ζήτημα, είτε στα θέματα των σχέσεων των Ποντίων και των μουσουλμάνων στην περιοχή του ιστορικού Πόντου. Είναι άκρως απολογητική η τουρκική ιστοριογραφία, όσον αφορά στο Ποντιακό Ζήτημα και αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Αυτό αλήθεια γιατί δεν έχει γίνει μέχρι τώρα;
Αυτό που δεν έκανε το Κοινοβούλιο για τον ένα τόμο, αναγκάσθηκα να το κάνω εγώ. Με φίλους μου ως χορηγούς προχώρησα στην επανέκδοση του 14τομου σε 500 σειρές, τις οποίες μέσω του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού μοιράζουμε εντελώς δωρεάν σε όλα τα Πανεπιστήμια του κόσμου που έχουν Τμήμα Ελληνικών Σπουδών και σε όλα τα ιδρύματα που ασχολούνται με θέματα γενοκτονιών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ποιοι ήταν οι λόγοι που η Ποντιακή γενοκτονία αναγνωρίστηκε από το Κοινοβούλιο μόλις το 1994 και όχι το 1964, ή το 1984;
Το Ελληνικό Κοινοβούλιο αν δεν πιεζόταν από τα Ποντιακά σωματεία δεν θα αναγνώριζε ποτέ την Ποντιακή γενοκτονία. Αν δούμε την ιστορία θα δούμε ότι τα πρώτα Ποντιακά σωματεία ιδρύονται μόλις το 1950 και έχουν καθαρά φολκλορικό χαρακτήρα. Δεν υπήρχαν συνέδρια που να έχουν πολιτικό χαρακτήρα που να ενδιαφέρονται για την ιστορία και να αξιώνουν από Κοινοβούλιο και από ξένους οργανισμούς να διεθνοποιηθεί το θέμα των διωγμών, των εκτοπισμών και των εκτελέσεων και γενικότερα της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Όλα αυτά γίνονται μόνο μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Συνέδριο του Ποντιακού Ελληνισμού, με ιδεολογικό πρωταγωνιστή τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη. Αυτός είναι που προτείνει την καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως μέρα μνήμης της Ποντιακής γενοκτονίας και την υιοθετεί το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Ουσιαστικά το υιοθετεί ο Ανδρέας Παπανδρέου γιατί αν ήταν κάποιος άλλος στην θέση του δεν θα το δεχόταν.

Ποια πρέπει να είναι από εδώ και πέρα η στάση της Ελληνικής Πολιτείας και των Ποντιακών Σωματείων ώστε να επιτύχει η διεθνής αναγνώριση της Ποντιακής γενοκτονίας;
Πρώτα πρέπει να σοβαρευθούν τα Ποντιακά σωματεία για να καταλάβουν το έργο που πρέπει να αναλάβουν απέναντι στην μνήμη των νεκρών. Οι μωροφιλοδοξίες και κάποιοι ποντιοπατέρες που έγιναν επαγγελματίες Πόντιοι και ζουν από το Ποντιακό Ζήτημα που εμείς το φέραμε σε αυτό το επίπεδο, θα πρέπει να απομακρυνθούν από τον χώρο. Και εμείς οι Πόντιοι πρέπει να είμαστε ενωμένοι. Έτσι θα αντιστραφεί ο ρόλος του Κοινοβουλίου. Θα τρέχουν αυτοί πίσω από εμάς και όχι να πάμε εμείς να παρακαλούμε για ψίχουλα. Το θέμα είναι ότι αντίθετα με την Ελλάδα, τα πράγματα είναι πολύ θετικά έξω. Η Νότιος Αυστραλία αναγνώρισε την γενοκτονία. Στην Αμερική πολλές Πολιτείες αναγνώρισαν την Ποντιακή γενοκτονία. Η Ένωση των Διανοουμένων αναγνώρισε την γενοκτονία. Αυτό είναι αποτέλεσμα της προσπάθειας των Ποντιακών σωματείων γιατί έξω τα Ποντιακά σωματεία είναι πολύ πιο σοβαρά, διότι εκείνοι δεν εμπλέκονται με τον κρατικό κορβανά, το ελληνικό μίζερο κράτος. Οι Πόντιοι της διασποράς είναι της προσφοράς. Οι Πόντιοι της Ελλάδος είναι της αρπαχτής.


Κανένα κανάλι δεν κάλυψε την έκθεση

Θα μας πείτε κάτι για την έκθεση που έχετε οργανώσει για την Ποντιακή γενοκτονία;
Το δικό μου μνημόσυνο απέναντι δεν τελειώνει με το 14τομο έργο ούτε με τα υπόλοιπα βιβλία για τον Ποντιακό Ελληνισμό. Αυτήν την δουλειά θα την κάνω, γιατί σε τελευταία ανάλυση είναι και το γνωστικό μου αντικείμενο. Το πραγματικό μου μνημόσυνο είναι αυτή η έκθεση την οποία θέλω να την μεταφέρω από πόλη σε πόλη μαζί με σεμινάρια Ιστορίας για να φωτίζω τον κόσμο τι σημαίνει Ιστορία και πολιτισμός των Ελλήνων του Πόντου και να αποκαλύπτω τα εγκληματικά λάθη των ελληνικών κυβερνήσεων και να τα τονίζω, ώστε να πετύχουμε σταδιακά την αλλαγή της πολιτικής για να μπορέσει να είναι μια πολιτική πατριωτική.

Είχατε κανένα πρόβλημα με την έκθεση;
Εγώ δεν είδα κανένα κανάλι να έρχεται στην έκθεση. Αυτό τα λέει όλα.

ΗΠΑ – Η 100χρονη Σάνο Χάλο, και η κόρη της Θία απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια.

13 Ιουνίου 2009

του ανταποκριτή μας Π. Παναγιώτου

Μια 100χρονη Πόντια που κατάφερε να διασωθεί από τη γενοκτονία, καθώς και η κόρη της, η οποία με συγγραφική δουλειά ανέδειξε και πρόβαλε την πολιτιστική κληρονομιά του Ποντιακού Ελληνισμού, απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια.

Η «Γιαγιά του Πόντου», η Σάνο Χάλο, και η κόρη της Θία Χάλο ορκίστηκαν κατά τη διάρκεια τελετής στο Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη από τη Γενική Πρόξενο, Άγη Μπαλτά, ότι «θα φυλάττουν πίστη στην πατρίδα, υπακοή στο Σύνταγμα και στους νόμους και θα εκπληρώνουν ευσυνείδητα τα καθήκοντα ως Ελληνίδες υπήκοοι», υπογράφοντας το πρωτόκολλο πολιτογράφησης.

«Σας ευχαριστώ όλους από τα βάθη της καρδιάς μου», ανέφερε συγκινημένη η Σάνο Χάλο, η οποία τον περασμένο μήνα συμπλήρωσε 100 χρόνια ζωής. Έχοντας στο πλευρό της παιδιά, εγγόνια και δισέγγονά τόνισε: «Δεν πήγα ποτέ σχολείο, δούλεψα σκληρά όλη μου τη ζωή για να μεγαλώσω 10 παιδιά».

Η Σάνο Χάλο είναι η ηρωίδα του βιβλίου «Ούτε το όνομά μου», συγγραφέας του οποίου είναι η κόρη της Θία Χάλο, που κατέγραψε τις τραγικές στιγμές της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού και το περιπετειώδες ταξίδι της μητέρας της προς την ελευθερία.

Η Θία Χάλο εξέφρασε το θαυμασμό και την περηφάνια της για τους κατατρεγμένους Πόντιους, ενώ ευχαρίστησε τους Έλληνες αξιωματούχους και διπλωμάτες, το ελληνικό κράτος και ιδιαίτερα τα μέλη της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Αμερικής και Καναδά, που με δική τους πρωτοβουλία προωθήθηκε το σχετικό αίτημα για να αποκτήσει μαζί με τη μητέρα της την ελληνική ιθαγένεια.

«Είναι μια από τις ιστορικότερες στιγμές του Ποντιακού Ελληνισμού της Αμερικής», τόνισε ο αναπληρωτής πρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Γιώργος Τσιλφίδης, επισημαίνοντας ότι «μέσα από δύο θρυλικές μορφές, από δύο θρυλικές γυναίκες, μέσα από τη Σάνο και τη Θία Χάλο προβάλλουμε μια πτυχή της ιστορίας του Ελληνικού Έθνους που για χρόνια παρέμενε στα αζήτητα της ιστορίας. Τιμούμε δύο γυναίκες, δύο σύμβολα για την ανθρωπότητα και ταυτόχρονα τα 353,000 θύματα της γενοκτονίας μας, αλλά και τις χιλιάδες ηρωικές μορφές του Πόντου».

Η τελετή ορκωμοσίας ήταν προγραμματισμένη πριν μια εβδομάδα, αλλά αναβλήθηκε λόγω προβλήματος υγείας της 100χρονης κ. Χάλο, η οποία ανάρρωσε και τελικά παρέστη στην τελετή στο Γενικό Προξενείο. Ο κ. Τσιλφίδης εξέφρασε ευχαριστίες στη Γενική Πρόξενο της χώρας μας στη Νέα Υόρκη κ. Μπαλτά, η οποία πριν λίγες μέρες είχε ορκίσει τη «Γιαγιά του Πόντου» σε νοσοκομείο της πόλης, όπου νοσηλευόταν μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Ο πρόεδρος του Ιερού Ιδρύματος Παναγία Σουμελά Ποντίων Αμερικής και Καναδά, Δρ. Χαράλαμπος Βασιλειάδης, δήλωσε ότι «αυτές οι δύο γυναίκες είναι θρυλικές, είναι ορόσημο στην ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού γιατί κατάφεραν να προωθήσουν το θέμα όσο κανένας σύλλογος και άτομο».

Ο Δημήτρης Κοσμίδης, στέλεχος του Συλλόγου Παναγία Σουμελά της Βοστώνης ανέφερε ότι «αυτή η τελετή σημαίνει πάρα πολλά για εμάς τους Πόντιους, ειδικά γι’ αυτούς που έχουν γεννηθεί στον Πόντο. Η κ. Σάνο αντιπροσωπεύει εμάς τους Ποντίους τους ξεριζωμένους και τον αγώνα τον οποίο κάνουμε για την αναγνώριση της Γενοκτονίας».

omogeneia

Ypoloipo

Ypoloipo

ΣΕΡΑ

Ypoloipo

Δεν είναι εξευτελισμός, είναι πράξη εξιλέωσης του θύτη

του Σάββα Καλεντερίδη

Κύριο άρθρο της εφημερίδας ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΝΩΜΗ

Το 1970 ο καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας Βίλι Μπραντ επισκέφθηκε τη Βαρσοβία και γονάτισε στο μνημείο των Εβραίων, που έπεσαν θύματα των Γερμανών Ναζί. Με την πράξη του αυτή, ο Γερμανός καγκελάριος θέλησε να εκφράσει την ειλικρινή μεταμέλεια για τις αποτρόπαιες πράξεις της χώρας του, μια από τις οποίες ήταν το σχέδιο εξόντωσης και το Ολοκαύτωμα των Εβραίων.
Η συγκεκριμένη συμβολική κίνηση του Γερμανού καγκελαρίου αντιμετωπίστηκε με ανακούφιση από τη διεθνή κοινή γνώμη, η οποία στην κίνηση αυτή διέκρινε τη βούληση του γερμανικού λαού για οριστική και αμετάκλητη καταδίκη του ναζισμού και των μεθόδων που διεξήλθε απαξιώνοντας την ανθρώπινη υπόσταση, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη γενοκτονία των Εβραίων.
Από την άλλη πλευρά, έχουμε μια χώρα που προσπαθεί να ολοκληρώσει μέχρι και σήμερα ένα σχέδιο που συνέλαβαν οι Νεότουρκοι, το 1909-1911, για ολοκληρωτική εξόντωση των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής, στα πλαίσια του οποίου σχεδίου εξόντωσαν τους Αρμενίους, τους Ασσυρίους και τους Έλληνες της Θράκης, του Πόντου και της Ανατολής. Ένα σχέδιο που εφαρμόζεται για περίπου εκατό χρόνια, με την ανοχή ή και ενεργητική υποστήριξη πότε της Γερμανίας, πότε της Αγγλίας, πότε των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και τώρα της διεθνούς κοινότητας. Να σημειωθεί ότι και το ίδιο το Ισραήλ, ο λαός του οποίου είναι θύμα της ναζιστικής πολιτικής, τα τελευταία χρόνια συμπορεύεται και στηρίζει τον κεμαλισμό και τις πολιτικές της Τουρκίας, που δεν απέχουν και πολύ, αν δεν είναι χειρότερες, από το ναζισμό.
Η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη στο έπακρο τη γεωστρατηγική της θέση, κατέστησε διαχρονικά συνενόχους της τις ισχυρές χώρες του κόσμου, και όχι μόνο αρνείται πεισματικά να «γονατίσει» ευλαβικά στα θύματα των βάρβαρων πολιτικών της, αλλά καθυβρίζει έμπρακτα τα ίδια τα θύματα των αποτρόπαιων πολιτικών της, ισχυριζόμενη ότι οι Τούρκοι είναι αυτοί που υπέστησαν γενοκτονία από τους Αρμένιους και τους Έλληνες. Γι’ αυτό ακριβώς, επειδή αισθάνεται αδικημένη, συνεχίζει τις αποτρόπαιες πολιτικές της τόσα χρόνια εναντίον του Ελληνισμού, για να ...βρει τη δικαίωση.
Η κατάσταση αυτή, όπως εξηγήθηκε παραπάνω, μας δείχνει το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε ως Ελλάδα και ως Έλληνες.
Πρώτον, να οικοδομήσουμε το εθνικό μνημείο Γενοκτονίας, ως μια κίνηση δικαίωσης των θυμάτων από το ελληνικό κράτος, αλλά και εξιλέωσης απέναντί τους, για τις ελλειμματικές πολιτικές που ακολούθησε όλα αυτά τα χρόνια στο θέμα αυτό.
Δεύτερον, να ακολουθήσουμε το παράδειγμα των Αρμενίων, που κατάφεραν εργαζόμενοι μεθοδικά την αναγνώριση της γενοκτονίας τους σε περισσότερο από πενήντα χώρες, προσαρμοσμένο στη δική μας περίπτωση και να στηριχτούμε περισσότερο στον Ελληνισμό της διασποράς, όπως έγινε στη Νότιο Αυστραλία, όπου ήδη αναγνωρίστηκε η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Ανατολής. Μόνον έτσι θα αρχίσει να αποδέχεται η διεθνής κοινότητα και τις δικές της ευθύνες, για να αρχίσει να σφίγγει σιγά-σιγά ο κλοιός της δικαιοσύνης γύρω από την γενοκτόνο Τουρκία.
Τρίτον, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με τους άλλους λαούς, Αρμενίους, Ασσυρίους, Κούρδους, που κι αυτοί είναι θύματα της ίδιας πολιτικής και του ίδιου θύτη.
Τέλος, ως αποτέλεσμα όλων των παραπάνω και με τη βοήθεια δημοκρατικών κύκλων που ήδη δραστηριοποιούνται και στην ίδια την Τουρκία, με μέτρο, σύνεση και λογική, πλην όμως αταλάντευτα, να δείξουμε το δρόμο που οδηγεί στη γονατοκλισία της Τουρκίας στο μνημείο των νεκρών της Γενοκτονίας, υπενθυμίζοντας σε όλες τις πλευρές ότι δεν πρόκειται για πράξη υποταγής και εξευτελισμού, αλλά πράξη εξιλέωσης του θύτη, ιστορικού συμβιβασμού των δυο λαών και θεμελίωσης μια μόνιμης και δημιουργικής ειρήνης στην περιοχή.

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/06/blog-post_214.html

Ypoloipo

Οι Τούρκοι εξυμνούν τον Τρεμόπουλο

Η Sabah [31/5] στις εσωτερικές της σελίδες με τίτλο «Οι ερωτευμένοι με την Τουρκία υποψήφιοι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου» καταχωρεί ανταπόκριση του Στέλιου Μπερμπεράκη από την Αθήνα, στην οποία αναφέρεται ότι στις επικείμενες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην Ελλάδα θέτουν τη σφραγίδα τους η Τουρκία και οι συμπαθούντες αυτήν.

Η Hürriyet [31/5] στις εσωτερικές της σελίδες με τίτλο «Στη Θεσσαλονίκη πρέπει να υπάρχει μια Λεωφόρος Ατατούρκ και στην Κωνσταντινούπολη μια Λεωφόρος Βενιζέλου» καταχωρεί ανταπόκριση του Γιώργου Κιρμπάκη από την Αθήνα, που αναφέρεται σε δηλώσεις του Μιχάλη Τρεμόπουλου, αρχηγού του κόμματος των Πρασίνων, στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ.
Ο ίδιος ανέφερε ότι, μεταξύ των ετών 1938 – 1955, ο δρόμος, στον οποίο είχε γεννηθεί ο Ατατούρκ, έφερε την ονομασία «Οδός Κεμάλ Ατατούρκ». Όμως, μετά τα Σεπτεμβριανά του 1955, η ονομασία του δρόμου άλλαξε σε «Οδό Βασιλέως Παύλου». Ο Τρεμόπουλος αναρωτήθηκε γιατί να μην υπάρχει στη Θεσσαλονίκη μια οδός Κεμάλ Ατατούρκ. Παράλληλα, ζήτησε να δοθεί σε έναν δρόμο της Τουρκίας και το όνομα του Ελευθερίου Βενιζέλου. Η μητέρα του Τρεμόπουλου κατάγεται από την Αδριανούπολη. Ο ίδιος, στην ερώτηση «κατά την άποψή σας, ποιοι είναι οι ήρωες της Θεσσαλονίκης», είπε: «Ο Ναζίμ Χικμέτ».

Η Sabah [31/5] στις εσωτερικές της σελίδες με τίτλο «Οι ερωτευμένοι με την Τουρκία υποψήφιοι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου» καταχωρεί ανταπόκριση του Στέλιου Μπερμπεράκη από την Αθήνα, στην οποία αναφέρεται ότι στις επικείμενες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην Ελλάδα θέτουν τη σφραγίδα τους η Τουρκία και οι συμπαθούντες αυτήν. Ένας εξ αυτών είναι και ο αρχηγός του κόμματος των Πρασίνων, δημοσιογράφος από τη Θεσσαλονίκη, Μιχάλης Τρεμόπουλος, ο οποίος είναι θαυμαστής του Ατατούρκ. Οι άλλοι υποψήφιοι του κόμματος είναι ο Κωνσταντινουπολίτης ηθοποιός Αντώνης Καφετζόπουλος και ο Ιρλανδός μουσικός Ross Daly.

Η Radikal [31/5] στις εσωτερικές της σελίδες με τίτλο «Στην Ελλάδα Ατατουρκιστής υποψήφιος» αναφέρεται στην υποψηφιότητα Μιχάλη Τρεμόπουλου.

Ypoloipo

Ο ΠΟΝΤΟΣ ΖΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

Ypoloipo

27. Pontiako Festibal Europis sto Wuppertal Germanias (14.06.2008). O Xoros Serra apo paidia diaforwn syllogwn Germanias.

Ypoloipo