Ο Άρειος Πάγος, ο “Ιός” και ο νεοελληνικός αμοραλισμός

“Ιός” και Άρειος Πάγος: Κοινός αντιπροσφυγικός αγώνας;

Με τον τίτλο “Η παλαιά Ελλάδα χρεοκόπησε“ ο Ν. Ξυδάκης σχολιάζει τη σημερινή μεγάλη οικονομική αλλά και κοινωνική κρίση που μαστίζει τη σύγχρονη Ελλάδα. Δεν μπορούσε να βρει καλύτερο τίτλο!!! Γιατί την ώρα που η παλαιά Ελλάς καταρρέει, ο Άρειος Πάγος σε μια απίστευτη εκδήλωση κυνικότητας και αμοραλισμού αποδέχεται τις μεθοδεύσεις κάποιων ανήθικων κύκλων που αναθεωρούν την ιστορία και επιχειρούν την αθώωση των μεγαλύτερων εγκληματιών και πραγματικών εθνοπροδοτών που ανέδειξε αυτός ο τόπος: τους ηγέτες τους Λαϊκού Κόμματος και της “εθνικόφρονος παράταξης” ,που διαχειρίστηκαν την μικρασιατική πρόκληση από το Νοέμβριο του 1920 έως τον Αύγουστο του 1922.

Έτσι λοιπόν, η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου ενδυόμενη το ένδυμα του Πόντιου Πιλάτου αποδεχόταν την εισήγηση Κονταξή και επί της ουσίας συναινούσε στην αθώωση των Έξι εγκληματιών της Παλαιάς Ελλάδας, οι οποίοι βαρύνονται με τη Μικρασιατική Καταστροφή και τη συγκεκριμένη γεωπολιτική διαμόρφωση του μεταοθωμανικού κόσμου. Δηλαδή με την οριστική κυριαρχία του πνεύματος της Μικράς πλην Εντίμου, με την μετατροπή των κοσμοπολιτών αστών της Ιωνίας σε εξαθλιωμένους προλετάριους του βαλκανικού Νότου -έρμαια στη διάθεση του κάθε Γεωργίου Βλάχου ή ΣΕΚΕ, με την οριστική υποθήκευση της δυνατότητας εκσυγχρονισμού και απόκτησης αστικής τάξης στο νεοελληνικό μας Βασίλειο!

Είναι σα να φτύνουν με την απόφαση αυτή στους τάφους των εκατοντάδων χιλιάδων νεκρών μας στη γη της Μικράς Ασίας και του Πόντου.

Είναι σα να θέλουν να πουν στο 1/4 του ελληνικού λαού που αποτελούν σήμερα οι γόνοι των προσφύγων του ‘22, ότι ακόμα είναι φιλοξενούμενοι και ανεπιθύμητοι.

Και βέβαια το ίδιο κάνει στη σημερινή “Ελευθεροτυπία” και η άλλη πλευρά του νομίσματος : Η ομάδα του “Ιού” της Κυριακής που θυμήθηκε το δράμα των προσφύγων της Καταστροφής του ‘22 και της άθλιας και εχθρικής αντιμετώπισής τους από το κράτος και τη Δεξιά για να υποστηρίξει τις απόψεις της για το μεταναστευτικό και τις δικές της εμμονές και ιδεοληψίες .

Δηλαδή, εκμετάλλευση στην εκμετάλλευση! Και από ποιούς;

Από αυτούς που αποκάλεσαν τη Μικρά Ασία ΒΙΕΤΝΑΜ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, αποσιώπησαν τις γενοκτονίες και δικαίωσαν με την ανάλυσή τους τον δολοφονικό τουρκικό εθνικισμό. Αυτοί, που οι πολιτικοί τους πρόγονοι ήταν συνένοχοι στη Γενοκτονία, έρχονται σήμερα να εκμεταλλευτούν τη μοίρα των θυμάτων τους. Χρησιμοποιεί εκείνη την ιστορία, όπως θα χρησιμοποιούσαν κάποιοι νεοναζί σήμερα την εβραϊκή εμπειρία για να μας πείσουν για κάτι.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ !!!

Ας επιστρέψουμε όμως στη πρώτη πλευρά του νομίσματος. Στον παλαιοελλαδικό Άρειο Πάγο και στις απαράδεκτες μεθοδεύσεις που τον μετέτρεψαν σε μεροληπτικό ιστορικό της μοναρχικής, βασιλοχουντικής παράταξης.

Να πως παρουσιάστηκε η απόφαση της Ολομέλειας από τον Τύπο:

Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, με την υπ’ αριθμ. 2/2010 απόφασή της, έκανε δεκτή την εισήγηση του αντεισαγγελέα του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αθαν. Κονταξή, ο οποίος έχει υποστηρίξει ότι εσφαλμένα παραπέμφθηκε από το Ποινικό Τμήμα στην Ολομέλεια, λόγω της διαφοράς μιας ψήφου, το ζήτημα της επανάληψης της «δίκης των έξι» που έγινε το 1922, μετά την Μικρασιατική καταστροφή. Κατά συνέπεια αναβιώνει η απόφαση του Ποινικού Τμήματος και η «δίκη των έξι» θα επαναληφθεί.

Ειδικότερα, η υπόθεση της «δίκης των έξι» απασχόλησε την Ολομέλεια του ΑΠ μετά από παραπομπή από το Ποινικό Τμήμα, καθώς οι αρεοπαγίτες του εν λόγω Τμήματος αποφάσισαν για το θέμα αυτό με διαφορά μιας ψήφου (3-2). Δηλαδή, η πλειοψηφία τάχθηκε υπέρ της επανάληψης της δίκης, καθώς έχουν αποκαλυφθεί νέα άγνωστα γεγονότα, σύμφωνα με τα οποία οι έξι ήταν αθώοι, ενώ η μειοψηφία πρότεινε να απορριφθεί η αίτηση επανάληψης της δίκης, υποστηρίζοντας ότι τα στοιχεία που προσκομίστηκαν δεν θεμελιώνουν την βασιμότητα της επανάληψης της «δίκης των έξι».

Η Ολομέλεια έκρινε απαράδεκτη την παραπομπή του ζητήματος στην Ολομέλεια λόγω της διαφοράς μιας ψήφου, καθώς αυτό δεν προβλέπεται από την νομοθεσία.

Στον Άρειο Πάγο αίτηση επανάληψης της δίκης υπέβαλε τον Ιανουάριο του 2008 ο Μιχάλης Πρωτοπαδάκης ο οποίος είναι εγγονός Πέτρου Πρωτοπαδάκη, υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν νέα γεγονότα και νέες αποδείξεις που καθιστούν πρόδηλη την πλάνη περί των πραγμάτων κατά την διεξαγωγή της δίκης το 1922.

Σύμφωνα με την Ολομέλεια το Τμήμα όφειλε μετά την κρίση του να προχωρήσει «στην ολοκλήρωση της διαδικασίας, διατάσσοντας είτε την επανάληψη της δίκης εάν θεωρείται αναγκαία ή έπρεπε να εφαρμόσει τα από το νόμο προβλεπόμενα».

Να σημειωθεί ότι στην πράξη η «δίκη των έξι» δεν θα οδηγεί σε νέα ακροαματική διαδικασία αλλά το Ποινικό Τμήμα θα συνεδριάσει για το «δια ταύτα» της υποθέσεως και θα κρίνει την αθωότητα κάποιων εκ των κατηγορουμένων.

Πηγή: Πόντος και αριστερά






Ypoloipo

Μήνυμα του Δημ.Δρούτσα για τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος

«Ο φόρος αίματος που πλήρωσαν ιδίως οι εβραϊκοί πληθυσμοί της Ευρώπης προκαλεί αποτροπιασμό» τονίζει ο Δημ.Δρούτσας

Μήνυμα για τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος, σήμερα Τετάρτη, έστειλε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας, κάνοντας λόγο για «όνειδος άνευ προηγουμένου», που «τα σημάδια του παραμένουν αισθητά ακόμα και σήμερα και σπιλώνουν την ανθρωπότητα».

«Σαν σήμερα, πριν από 65 χρόνια, τα Συμμαχικά στρατεύματα εισήλθαν στο στρατόπεδο θανάτου του Αουσβιτς, βάζοντας τέλος σε ένα όνειδος άνευ προηγουμένου, που τα σημάδια του παραμένουν αισθητά ακόμα και σήμερα και σπιλώνουν την ανθρωπότητα. Εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες δεν επέζησαν για να δουν τη μέρα εκείνη. Αλλοι όμως τα κατάφεραν, και αρκετοί από αυτούς είναι ακόμη κοντά μας, υπενθυμίζοντάς μας ως μάρτυρες τα έσχατα σημεία στα οποία μπορεί να φτάσει η ανθρώπινη ύπαρξη» αναφέρει ο κ. Δρούτσας, σημειώνοντας:

«Ο φόρος αίματος που πλήρωσαν ιδίως οι εβραϊκοί πληθυσμοί της Ευρώπης προκαλεί αποτροπιασμό και θα στοιχειώνει για πάντα τη συλλογική μας μνήμη. Τα θύματα του Αουσβιτς ήταν αναρίθμητα και μεταξύ αυτών πάρα πολλοί Έλληνες Εβραίοι. Αρκετοί άλλοι συμπατριώτες μας πλήρωσαν επίσης βαρύ τίμημα, υπερασπιζόμενοι τους Εβραίους αδελφούς μας. Κάποιοι μάλιστα έχουν κηρυχθεί 'Righteous among the Nations' (Ενάρετοι μεταξύ των Εθνών) και τα ονόματά τους είναι χαραγμένα στο Μνημείο του Ολοκαυτώματος του Yad Vashem».

Ο κ. Δρούτσας επισημαίνει ότι η Ελλάδα, τιμώντας τους πεσόντες, έχει καθιερώσει, με ομόφωνη απόφαση της Βουλής, την 27η Ιανουαρίου ως εθνική Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος.

Επίσης, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών τονίζει πως φέτος συμπληρώνονται δέκα χρόνια από τη Διακήρυξη της Στοκχόλμης, η οποία -όπως λέει- «έδωσε το έναυσμα για μια γόνιμη, εκ νέου προσέγγιση του Ολοκαυτώματος στην Ευρώπη, ως μέρους της ιστορικής κληρονομιάς της ηπείρου μας, ενώ κατέστησε τη μνήμη του Ολοκαυτώματος τέτοια ιδέα, που να αντιμάχεται κάθε πιθανότητα να ξανασυμβεί κάτι τόσο φρικτό».

«Η Διακήρυξη της Στοκχόλμης συνέβαλε στην ανάπτυξη συνεργασίας μεταξύ πολλών χωρών σε εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιστορικά προγράμματα, καθώς επίσης στο συνεορτασμό της επετείου και στην απότιση φόρου τιμής στα θύματα του Ολοκαυτώματος» αναφέρει.

Καταλήγοντας, ο κ. Δρούτσας υπογραμμίζει πως η Ελλάδα «είναι περήφανη που είναι μια από τις χώρες που πρώτες υπέγραψαν το μνημειώδες αυτό κείμενο, το οποίο μάλιστα υπέγραψε εκ μέρους της ως τότε υπουργός Εξωτερικών ο Γιώργος Παπανδρέου, σημερινός πρωθυπουργός της χώρας».
ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ κ. ΔΡΟΥΤΣΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΝΑ ΕΠΙΔΕΙΞΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΚΑΙ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑ ΚΕΝΟ…


Ypoloipo

Το Ισραήλ τιμά την Ελληνική Γενοκτονία;

Ο Υπουργός Εσωτερικών κ. Ραγκούσης, με το με Α.Π. 76756/23-12-2009 «Εξαιρετικά Επείγον» έγγραφό του προς τους Νομάρχες Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Λάρισας, Μαγνησίας, Ιωαννίνων, Τρικάλων, Ευβοίας, Κέρκυρας, Δωδεκανήσου, με θέμα «Εκδηλώσεις για την 27^η Ιανουαρίου, ημέρα μνήμης των Ελλήνων Εβραίων μαρτύρων και ηρώων του Ολοκαυτώματος», επιτάσσει «…την οργάνωση των σχετικών εκδηλώσεων … ώστε να δοθεί στον εορτασμό της ημέρας αυτής η πρέπουσα λαμπρότητα».

Ο Υπουργός εφαρμόζει τον Νόμο 3218/2004. Ερωτάται και αυτός και όλο το Ελληνικό πολιτικό σύστημα :

Πότε η Ελληνική Πολιτεία θα τιμήσει «με την πρέπουσα λαμπρότητα» τα εκατομμύρια των Ελλήνων μαρτύρων και ηρώων της Ελληνικής Γενοκτονίας;

Και πότε θα απαιτήσει από το κράτος του Ισραήλ, δεδομένου ότι ενώ τυπικά τιμούνται μόνο οι Έλληνες Εβραίοι-θύματα ουσιαστικά τιμάται η Γενοκτονία όλου του εβραϊκού πληθυσμού, στη βάση της αμοιβαιότητας να τιμήσει αντίστοιχα τα θύματα της Ελληνικής Γενοκτονίας;

Τι συνιστά Ελληνική Γενοκτονία

«Genocide is the deliberate and systematic destruction, in whole or in part, of an ethnic, racial, religious, or national group».

1948 United Nations Convention on Genocide (UNCG)

Ελληνική Γενοκτονία υπήρξε ο συστηματικός και μεθοδικός βασανισμός, σφαγιασμός και εθνοκάθαρση εκατομμυρίων Ελλήνων, που διαπράχθηκε από τους Τούρκους στην Μικρά Ασία, στην Κωνσταντινούπολη, στον Πόντο, στην Καππαδοκία, στην Ανατολική Θράκη, στην Ίμβρο και στην Τένεδο.

Η πλειοψηφία των θυμάτων σφαγιάστηκε μεταξύ του 1895 και του 1955. Εκτιμάται ότι περίπου 2.000.000 άντρες, γυναίκες και παιδιά Ελληνικής καταγωγής θανατώθηκαν την περίοδο αυτή.

Κατά τον George Horton («Η Μάστιγα της Ασίας»): «Η εξόντωση των Χριστιανών της Τουρκίας ήταν μια οργανωμένη σφαγή, η οποία έγινε σε μεγάλη κλίμακα και διαπράχθηκε πολύ πριν από την αποβίβαση Ελληνικών στρατευμάτων στην Σμύρνη».

Η Ελληνική Γενοκτονία εντάθηκε μετά το 1908, όταν οι Νεότουρκοι διακήρυξαν πως «η Τουρκία ανήκει στους Τούρκους» και υποτίθεται «έληξε» με την ανταλλαγή πληθυσμών βάσει της Συνθήκης της Λοζάννης το 1923.

Όμως, η Ελληνική Γενοκτονία συνεχίστηκε μέχρι τις μέρες μας με τις πολιτικές του Τουρκικού Κράτους κατά των Ελλήνων της Τουρκίας.
Ειδικά μέτρα και νόμοι του επίσημου τουρκικού κράτους που στόχευαν την Ελληνική (και άλλες) μειονότητες, η επιστράτευση Ελλήνων για υποχρεωτική εργασία το 1942 (ενώ η Ελλάδα πάλευε την Ναζιστική κατοχή), οι οργανωμένες λεηλασίες, οι βιασμοί, οι σφαγές και οι καταστροφές που έλαβαν χώρα στην Κωνσταντινούπολη το 1955 και το 1964, οι Κύπριοι «αγνοούμενοι» τού 1974 είναι όλα μέρος μιας συνεχιζόμενης Ελληνικής Γενοκτονίας.

Τα τελευταία χρόνια Τούρκοι Ακαδημαϊκοί όπως ο Τανέρ Ακτσάμ (Taner Akçam) έχουν αναγνωρίσει τον ρόλο που έπαιξε η «Ειδική Οργάνωση» (Teşkilat-Mahsusa), η πρώτη Τουρκική μυστική υπηρεσία πληροφοριών στον 20ο αιώνα, στη Γενοκτονία του χριστιανικού πληθυσμού. Η «Ειδική Οργάνωση» υπήρξε η μητρική οργάνωση της Τουρκικής μυστικής υπηρεσίας (MİT). Οι Νεότουρκοι αποφυλάκισαν εγκληματίες και τους οργάνωσαν υπό την επίβλεψη της «Ειδικής Οργάνωσης».

Κατά σύμπτωση;, παρόμοιες πρακτικές ακολουθεί το σημερινό κράτος του Ισραήλ, φίλος και σύμμαχος του Τουρκικού κράτους, έναντι των Παλαιστινίων που βρίσκονται σε εδάφη που έχει καταλάβει παραβιάζοντας αποφάσεις του ΟΗΕ, ενώ όμως απαιτεί από την παγκόσμια κοινότητα να επιβάλλει με νόμους ποινές φυλακίσεως σε όσους αρνούνται το Εβραϊκό Ολοκαύτωμα στον 2ο ΠΠ.

Είναι αξιοσημείωτο ότι η παγκόσμια κατακραυγή και καταδίκη για τις Γενοκτονίες περιορίζεται μόνο σε εκείνη των Εθνικοσοσιαλιστών Γερμανών κατά των Εβραίων, και εν μέρει την Αρμενική, ενώ οι άλλες του 20ου αιώνα μένουν ιστορικά απαρατήρητες και χωρίς συνέπειες.

Πως αντιμετωπίζει η σημερινή Ελληνική Πολιτεία τις Γενοκτονίες

Η Ελληνική Βουλή με το Νόμο 3218/2004 έχει καθιερώσει την 27η Ιανουαρίου κάθε έτους, ως ημέρα μνήμης όλων των Ελλήνων Εβραίων μαρτύρων του Ολοκαυτώματος του Β΄ ΠΠ και η Ελληνική Πολιτεία έχει ανεγείρει για αυτά τα θύματα Μνημείο.

Η Ελλάδα δεν έχει ακόμη αναγνωρίσει επίσημα την Ελληνική Γενοκτονία, δεν έχει καθορίσει ενιαία ημέρα ετήσιας μνήμης του συνόλου των θυμάτων της και δεν έχει αναγείρει κοινό Μνημείο για όλα ανεξαιρέτως τα θύματα της Ελληνικής Γενοκτονίας, ήτοι των Ελλήνων του Πόντου, της Θράκης, της Μικράς Ασίας κλπ.

Το Π.Δ. 304/2001 «Οργάνωση εκδηλώσεων μνήμης της 14ης Σεπτεμβρίου» ( ΦΕΚ 207/Α/21-9-2001), το οποίο μετά τριετείς δισταγμούς εκδόθηκε το 2001 σε εφαρμογή του Νόμου 2645/1998, ορίζει την 14η Σεπτεμβρίου κάθε έτους ως ημέρα εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας από το Τουρκικό Κράτος μόνο των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και υποβαθμίζει τις εκδηλώσεις σε επίπεδο Νομαρχιών.
Χαρακτηριστικό δείγμα της νυσταλέας αντιμετώπισης εδώ

http://www.anaitolika.gr/article.php?artro=6292

Με τον Νόμο 2193/1994 που ψήφισε η Βουλή στις 24-2-1994 (ΦΕΚ32/Α/94) καθιερώθηκε η 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας του Ελληνισμού του Πόντου.

Στα μνημόσυνα του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος παρίστανται συνήθως υψηλόβαθμοι εκπρόσωποι της Κυβερνήσεως και των Κομμάτων. Οι ίδιοι συνήθως απουσιάζουν από τις εκδηλώσεις μνήμης για τα αμέτρητα θύματα της Ελληνικής Γενοκτονίας, που έχει συντελεσθεί σε γηγενείς Ελληνικούς πληθυσμούς εδαφών ελεγχομένων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία παλαιότερα, στη συνέχεια από την Τουρκία και πάντοτε υπό τον έλεγχο και την καθοδήγηση της εκάστοτε κεντρικής Οθωμανικής ή Τουρκικής εξουσίας.

Το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών έχει επίσης επιδείξει επιλεκτική ευαισθησία στη Γενοκτονία των Εβραίων. Επιμελήθηκε και χρηματοδότησε την συγγραφή και έκδοση βιβλίου με τίτλο “Documents on the History of Greek Jews”. Εν τούτοις παραμέλησε και δεν ασχολείται με την διάδοση στοιχείων που αναφέρονται στις κατά καιρούς Γενοκτονίες χριστιανικών και Ελληνικών πληθυσμών, τα οποία σπανίζουν στις Βιβλιοθήκες των ανά την Ελλάδα και τον κόσμο εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων και Διπλωματικών Αποστολών.

Ύστατη «επιτυχία» της επίσημης Πολιτείας η αυτοχειριαστική απόπειρα διαστρέβλωσης της ιστορικής αλήθειας με φυσικό αυτουργό την κα Ρεπούση και ηθικό αυτουργό τον νυν Πρωθυπουργό που υπέγραψε Νόμο για «απαλοιφή των ιστορικών ακροτήτων από τα εγχειρίδια ιστορίας», στη βάση συμφωνίας του –ερήμην του Ελληνικού Λαού- με τον «φίλο του» τ. Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Ισμαήλ Τζεμ.

Ενώ η Ελλάδα παραβλέπει και υποβαθμίζει την Ελληνική Γενοκτονία, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με Ψήφισμά του τον Νοέμβριο του 2000 και η Γαλλία με τον Νόμο 2001-70 αναγνώρισαν την Αρμενική Γενοκτονία, χάρις στις συστηματικές ενέργειες και την ενημέρωση της κοινής γνώμης σε Ευρωπαϊκή και παγκόσμια κλίμακα από τους Αρμένιους.

Συντέθηκε με στοιχεία από

http://www.hellenicgenocide.org/

http://www.umd.umich.edu/dept/armenian/bts

http://pontosworld.com/

http://en.wikipedia.org/wiki/Genocide

http://pontosandaristera.wordpress.com/2008/01/25/25-1-2008/

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_23/02/01_I7064898=I7064898=|01&01-0201!cod230201$36006.html

Factorx
Ypoloipo

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΙΔΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑ Μ' ΑΡΑΕΎΩ ΣΕ

Η μεγάλη (και πικρή) αλήθεια του Φαλμεράυερ

Δημοσιεύθηκε από olympiada στο Δεκεμβρίου 25, 2009

*και η μικρή εξήγηση της μετατροπής του Φαλμεράιερ από Ελληνολάτρη σε “εξολοθρευτή” της Ελληνικής συνέχειας

Όχι, δεν μιλάμε για τα περί φυλετικής συνέχειας και αν το DNA των νεοελλήνων είναι ίδιο με του Περικλή ή του Ταμερλάνου (γι’ αυτό υπάρχει στο τέλος η απάντηση για όσους αγχώνονται). Μιλάμε για μία απλή, πικρή αλήθεια που όμως ΚΑΝΕΙΣ δεν τολμά να ψελλίσει. Αντίθετα, οι κραυγές εναντίον του Φαλμεράιερ για τα περί φυλετικού αφανισμού είναι το προπύργιο της δειλίας μας ενώπιον των δικών μας ευθυνών για την κατάντια μας. Η φυλετική κληρονομιά άλλωστε δεν σημαίνει απολύτως τίποτε. ΑΠΟΛΥΤΩΣ. Ιδιαίτερα όταν έχεις ξεπουλήσει κάθε αρετή που σου κληροδοτήθηκε και χρησιμοποιείς τον φυλετισμό για να κρύψεις την ηθική ανυπαρξία σου.

Διαβάστε λοιπόν τη μεγάλη αλήθεια που είπε ο Φαλμεράιερ και την έφερε στο φώς το εξαιρετικό Πόντος και Αριστερά:

“…Εδώ βρίσκεται το μυστικό της νίκης της ημισελήνου πάνω στο χριστιανισμό της Ανατολής. Ο Έλληνας είχε ξεχάσει τελείως την πολεμική τέχνη. Και ο αγροίκος Τούρκος, όταν ξεσπάθωσε να κατακτήσει την κληρονομιά των Παλαιολόγων και των Κομνηνών, βρήκε μπροστά του ‘εναν τρέμοντα, αλλά ελπίζοντα σε μια από θαύμα σωτηρία φοβισμένο αντίπαλο. Στο πέρασμα του χρόνου τα πράγματα είχαν αλλάξει τόσο πολύ, που οι εγγονοί των αρχαίων εκείνων ανδρών, οι οποίοι κάποτε στις Πλαταιές και στη Σαλαμίνα διαπληκτίζονταν ποιοι θα πρωτοπολεμήσουν για την ελευθερία του ανθρώπινου γένους, τώρα είχαν καταντήσει να πιστεύουν ότι θα σπιλωθούν αν έπιαναν τα όπλα για να επιδιώξουν να υπερασπιστούν μ’ αυτά την πατρίδα ενάντια στους βαρβάρους…”

Κάθε λέξη αυτής της παραγράφου μπορεί να προσδιορίσει την ολέθρια μετάλλαξη που οδήγησε στις σφαγές και τους εξανδραποδισμούς δεκάδων εκατομμυρίων γηγενών της Ανατολής από την μισάνθρωπη λαίλαπα. Ένα πέπλο λήθης και αυτοκαταστροφής έπεσε πάνω σε ελεύθερους ανθρώπους, μετατρέποντας τους σε “ποίμνιο” έτοιμο για σφαγή. Οι λατρευτικές συνήθειες έγιναν άκρατος μεσσιανισμός και η αυτοδύναμη, ορθολογική ύπαρξη έγινε “μετά θάνατον σωτηρία” καθιστώντας εύκολο το έργο των σφαγέων.

Κοινώς, “σφάξε με αγά μου ν’ αγιάσω”.

Ήταν επόμενο, όταν η διάθεση για προσφορά στο σύνολο, η προστασία της Πατρώας Γης ως αυθύπαρκτη ευθύνη, η αποστασιοποίηση από το περιοριστικό Εγώ για το συνολικό καλό μετατρέπονται σε αυτιστική διάθεση συγχώρεσης και μοιρολατρική πορεία εγκατάλειψης του υπέρτατου Θείου δώρου της ζωής.

Για αυτή τη μετάλλαξη της έννοιας της Πίστης θα αναφερθούμε σε άλλο άρθρο. Η απάντηση δεν είναι η διαφαινόμενη “του δόγματος” αλλά απλώς οι μεθοδεύσεις του εκάστοτε εξουσιαστικού Ιερατείου που δεν θέλει ελεύθερους πολίτες αλλά φοβισμένους αμνούς ποτισμένους με μεταφυσικό τρόμο να παραδίδουν οικειοθελώς την Ελευθερία τους σε διάφορες ολιγαρχίες Φεουδαρχικού τύπου.

Για να επιστρέψουμε όμως στο “φαινόμενο Φαλμεράιερ”, ας δούμε τι γράφει το Π&Α για ένα έργο του που αποσιωπείται και μπορεί να δώσει μία πρώτη απάντηση στα ανωτέρω:

Γιατί άραγε οι γνώστες αποσιωπουν πλήρως ένα άλλο εξίσου -άν όχι περισσότερο- σημαντικό έργο του Φαλμεράϊερ, το “Geschichte des Kaiserthums von Trapezunt” (Ιστορία της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας), που εκδόθηκε στο Μόναχο το 1827.

σε αυτόν αλλά και σε χάρτες της "μεγάλης Σερβίας" η Τραπεζούντα αναφέρεται ως "Ελληνική Αυτοκρατορία" όπως και η Ήπειρος

Εκεί ο Φαλμεράιερ φαίνεται να βρίσκεται στον αντίποδα των “κατασκευαστών”, εφόσον αποδέχεται τη συνέχεια των Ελλήνων και θεωρεί ότι το ελληνικό έθνος υπήρχε διαρκώς και συνεχώς από τους ομηρικούς χρόνους, ως διακριτή οντότητα, χωρίς ιδιαίτερες “μεταμορφώσεις”.

Ο Φαλμεράιερ θεωρεί Έλληνες -με τη σημασία που δίνουν οι δυτικοί του 19ου αιώνα- τους μεσαιωνικούς Ρωμιούς .

Γράφει στον Πρόλογο του “Geschichte des Kaiserthums von Trapezunt“ :

“Η ιστορία της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας… οδηγεί τον αναγνώστη στο χρόνο, μέχρι το παρηκμασμένο ανάκτορο του αρχαίου ελληνικού μεγαλείου… Ο χαρακτήρας τους είναι τραγικός, όπως και η όλη ιστορία της ελληνικής φυλής….”

Ο Φαλμεράιερ αναφέρεται ειδικά στους Έλληνες του Πόντου ως αδιάλειπτη συνέχεια της Ελληνικής φυλής. Ο Φαλμεράιερ βέβαια θα εξαιρούσε την Τραπεζούντα από τον ανωτέρω πικρό ορισμό (ίσως και να ισχυροποιούσε τα επιχειρήματα του) εάν γνώριζε πως οι Πόντιοι θα γλίτωναν την εξολόθρευση λόγω της αυτοοργάνωσης και του αντάρτικου σε αντίθεση με τους υπόλοιπους Χριστιανικούς πληθυσμούς που σε πολλές περιπτώσεις εξολοθρεύτηκαν μέχρις ενός.

Πως όμως ο Φαλμεράιερ “μεταλλάχθηκε” σε στυγνό θιασώτη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας σε βαθμό μάλιστα να θεωρείται ως ο “πατέρας” της φυλετικής αμφισβήτησης και “καθαρότητας” των νεοελλήνων; Διαβάστε ενδεικτικά πάλι από το Π&Α:

Βεβαίως ελάχιστοι από τους νεοέλληνες οπαδούς του αναρωτήθηκαν, πώς είναι δυνατόν, τι σκοπιμότητες υπήρξαν και τι δουλείες εξυπηρετήθηκαν, ώστε το 1827 να γράφει τα παραπάνω και τρία χρόνια αργότερα να αγνοεί τελείως την ύπαρξη συμπαγών ελληνόφωνων ομάδων στο Μωριά (Τσακωνιά, Μάνη κ.ά.), αλλά και στα υπόλοιπα Βαλκάνια (Θεσσαλία, περιοχή του Ολύμπου και σημαντικές, διόλου ευκαταφρόνητες περιοχές σ’ όλη τη Μακεδονία, Ήπειρο, Θεσαλονίκη, Χαλκιδική, Ανατολική Θράκη και Κωνσταντινούπολη, Ανατολική Ρωμυλία κ.ά.) , καθώς και στα νησιά (Αιγαίο, Κύπρος, Κρήτη) και στην Ιωνία και να γράφει ακραίες -σχεδόν ρατσιστικές- υπερβολές:

“Η Ελληνική φυλή έχει τελείως εξολοθρευθή από την Ευρώπη. Η φυσική ομορφιά, το μεγαλείο του πνεύματος, η απλότητα των συνηθειών, η καλλιτεχνική δημιουργία, οι αθλητικοί αγώνες, οι πόλεις, τα χωριά, το μεγαλείο των μνημείων και των αρχαίων ναών, ακόμα και το όνομα του λαού, έχουν εξαφανισθή από την Ελλάδα… Ούτε μία απλή σταγόνα αίματος, γνησίου ελληνικού αίματος, δεν τρέχει στις φλέβες των χριστιανών κατοίκων της σημερινής Ελλάδας. Μιά τρομερή καταιγίδα διασκόρπισε έως την πιό απόμακρη γωνιά της Πελοπονήσου μιά νεά φυλή συγγενή προς την μεγάλη φυλή των Σλάβων. Οι Σκύθες-Σλάβοι, οι Ιλλυριοί-Αρβανίτες, οι συγγενικοί με τους Σέρβους και τους Βουλγάρους λαοί, είναι εκείνοι που τώρα ονομάζουμε Ελληνες. Ενας λαός με σλαβικά χαρακτηριστικά , τοξοειδείς βλεφαρίδες και σκληρά χαρακτηριστικά Αλβανών βοσκών του βουνού, που φυσικά δεν προέρχεται από το αίμα του Νάρκισου, του Αλκιβιάδη και του Αντίνοου. Μόνο μία δυνατή ρομαντική φαντασία μπορεί να ονειρεύεται ακόμα μιά αναγέννηση των αρχαίων Ελλήνων… Ενα διπλό στρώμα από ερείπια και ο βόρβορος δύο νέων και διαφορετικών λαών σκεπάζει τους τάφους των αρχαίων Ελλήνων. Τα αθάνατα έργα του αρχαίου ελληνικού πνεύματος και μερικά ερείπια, που βρίσκονται στην Ελλάδα, αποτελούν τώρα την μόνη απόδειξη πως πριν από πολλά χρόνια υπήρχε ένας λαός σαν τους Ελληνες.”

Βεβαίως, οι φιλίστορες γνωρίζουν αυτό που πολλοί απέκρυψαν. Το 1830 ο Φαλμεράιερ έχει ήδη προσχωρήσει στη θεωρία περί ακεραιότητας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ακριβώς γι αυτό θα έπρεπε να υπονομευτεί το φιλελληνικό αντιαπολυταρχικό ευρωπαϊκό ρεύμα, το οποίο υπήρξε και ο κύριος σύμμαχος των επαναστατών. Και ο καλύτερος τρόπος ήταν να αμφισβητηθεί η ελληνικότητα των επαναστατών και να καλλιεργηθούν τα αντισλαβικά αντανακλαστικά των δυτικών… Και αυτό μέσα από την επιλεκτική ανάδειξη στοιχείων και αποσιώπηση των ενοχλητικών…

“Μεροκαματιάρης” λοιπόν και ο Φαλμεράιερ, κατά τη συνήθη Οθωμανική πρακτική με τα γρόσια που διατηρείται μέχρι τις ημέρες μας. Εδώ λοιπόν φαίνεται ξεκάθαρα πως το σημαντικό δεν είναι η “φυλετική καθαρότητα” όταν ένας λαός διακρίθηκε για τον πολιτισμό, τις αρχές και την συνολική του προσφορά όταν οι γείτονες τεμάχιζαν παιδιά και γυναίκες με “νομοσχέδιο”.

Η διαφύλαξη των ηθικών αξιών είναι αυτή που μετράει. Γιατί μπορεί ο Σουηδός υπουργός να έχει μετοχές σε Τουρκικές επιχειρήσεις και να στηρίζει την Τουρκία. Μπορεί ο γερουσιαστής να λαμβάνει κονδύλι για να υπερασπίζεται τις Τουρκικές θέσεις. Μπορεί η ομοφυλόφιλη Αμερικανίδα λειτουργός να εκβιάζεται από πράκτορα της ΜΙΤ. Αυτοί όμως δεν είναι “φυλετικά Έλληνες”. Αντίθετα, ο Χριστοφοράκος και όλο το συφερτό που συναναστρεφόταν μαζί του μπορεί να καμαρώνουν για την “Άρεια” Ελληνική καταγωγή τους, ακόμα και να κατηγορούν τον Φαλμεράιερ στις δημόσιες τοποθετήσεις τους. Αυτό όμως δεν τους εμπόδισε να γίνουν έρμαια της Τουρκίας λαμβάνοντας αφειδώς το περιβόητο 2% της Siemens και έπειτα να εξυπηρετούν τους σπόνσορες τους: http://olympia.gr/2009/10/01/turkish-money-to-greek-politicians/

Τι να την κάνεις λοιπόν τη “φυλετική καθαρότητα”, όταν γίνεσαι γιουσουφάκι για έναν λεμονοστίφτη; Α ρε Ισοκράτη, όσο πας γίνεσαι και πιο επίκαιρος…

Και όσοι αγχωθήκατε μήπως κατάγεστε από τον …Μουλά Ομάρ και όχι τον Απόλλωνα, ηρεμείστε. Η απάντηση είναι εδώ:

Έρευνα των Πανεπιστημίων του Στάνφορντ των ΗΠΑ και της Παβίας της Ιταλίας απαντά ευθέως στον περιβόητο Φαλμεράγερ.

ΚΑΘΑΡΟ ΤΟ DNA ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!

Δεν έχει επηρεασθεί από τους Σλάβους ούτε από τους Τούρκους, παρά τα 400 χρόνια σκλαβιάς.

Evτυπωσιακό! To DNA (γενετική σύσταση) των Ελλήνων καταδεικνύει πως σε ποσοστό 99,5% πρόκειται για καθαρά καυκάσια φυλή (λευκή φυλή)! Γεγονός που σημαίνει πως η συνεισφορά στη γενετική σύσταση των Ελλήνων, άλλων πληθυσμιακών ομάδων, εκτός της λευκής, αποτελεί ελάχιστο ποσοστό, μικρότερο του 0,5%!

To DNA των Ελλήνων, όπως έδειξε πρόσφατη διεθνής πανεπιστημιακή έρευνα, δεν έχει επηρεασθεί από τους Σλάβους, -όπως ισχυρίζονται ορισμένοι- ούτε από τους Τούρκους παρά τα 400 χρόνια σκλαβιάς! Ουσιαστικά έτσι έχουμε τη σύγχρονη επιστημονική απάντηση στις θεωρίες του Φαλμεράγερ. Καταρρίπτεται επίσης, μια άλλη θεωρία που ισχυριζόταν ότι οι Αρχαίοι Έλληνες, ήταν μαύροι… Ε, δεν υπήρξαν ποτέ μαύροι! Δεν είναι λίγοι όσοι υποστήριξαν και έγραψαν περί «Μαύρης Αθηνάς» (για τη Θεά Αθηνά) και πολλές άλλες θεωρίες χωρίς καμιά επιστημονική υπόσταση. Όλες αυτές οι …ανθελληνικές -θα έλεγε κανείς- θεωρίες καταρρίφθηκαν, όχι μόνον από μία έρευνα, αλλά από επτά διαφορετικές μεγάλες επιστημονικές έρευνες, Ευρωπαίων και Αμερικανών ερευνητών. Ο καθηγητής του Τομέα Γενετικής, Ανάπτυξης και Μοριακής Βιολογίας του ΑΠΘ, Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης, και η ερευνητική του ομάδα συμμετέχουν σε διεθνή ερευνητικά δίκτυα, των οποίων απώτερος στόχος είναι να ιχνηλατηθεί η βιολογική ιστορία των ευρωπαϊκών πληθυσμών. Ο συντονισμός της συγκεκριμένη έρευνας, η οποία αφορά στη γενετική σύσταση των Ελλήνων -και άλλων λαών- έγινε από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ των ΗΠΑ, την ερευνητική ομάδα του κ. Τριανταφυλλίδη και το Πανεπιστήμιο της Παβίας της Ιταλίας.

Η ταυτότητα της έρευνας.

Συμμετείχαν, επίσης, άλλα 5 ερευνητικά εργαστήρια διαφόρων χωρών (από τη Βαγδάτη μέχρι τη Μόσχα). Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στο αμερικανικό περιοδικό «Γενετική του Ανθρώπου». Τίτλος της έρευνας «Η προέλευση, διασπορά και διαφοροποίηση των απλοομάδων Ε και J, του χρωμοσώματος Υ: Συμπεράσματα για τη νεολιθική αποίκιση της Ευρώπης και μετέπειτα μεταναστευτικά γεγονότα στην περιοχή της Μεσογείου». Στην εργασία, χρησιμοποιήθηκαν 44 δείκτες DNA του χρωμοσώματος Υ και προσδιορίστηκε η γενεοτυπική σύσταση στο χρωμόσωμα Υ σε 2.400 άνδρες από 29 διαφορετικούς πληθυσμούς (από την Ευρώπη, τη Μεσόγειο, τη Μικρά Ασία, την Αφρική και την Κίνα). Από την Ελλάδα αναλύθηκε η γενετική σύσταση 143 ανδρών. Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στη διερεύνηση των απλοομάδων Ε και J του χρωμοσώματος Υ.
Μεταδώσαμε το γενετικό μας κώδικα και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι στην έρευνα δεν αποκαλύφθηκε μογγολική προέλευση στο DNA των Ελλήνων. Κι έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι οι Τούρκοι είχαν καταλάβει την Ελλάδα για 400 χρόνια και όλοι θα περίμεναν πως θα υπήρχε κάποια σχέση στο DNA των δύο λαών. Κι, όμως, δεν έχει επηρεασθεί ούτε στο ελάχιστο.

«Με 400 χρόνια σκλαβιάς περιμέναμε πως θα υπήρχε κάποια μογγολική υπογραφή. Δεν διαπιστώθηκε κάτι τέτοιο και δεν μιλάω μόνο για μία μελέτη, μιλάω για αποτελέσματα άλλων 7 μελετών, διαφόρων ερευνητών που βγάζουν αυτό το αποτέλεσμα. Συγκεκριμένα, σε 925 δείγματα Ελλήνων ανδρών, δείχνουν ότι μόνον κατά 0,4% οι Έλληνες δεν είναι Καυκάσιοι. Δεν αλλάζει αυτό με τίποτε. Οι Έλληνες είναι καυκάσια φυλή». Το ίδιο, όμως, δεν ισχύει για τους Ισπανούς. Η κατάληψη της Ισπανίας από τους Άραβες τεκμηριώνεται στην έρευνα, εφόσον οι Άραβες άφησαν την «υπογραφή» τους και το DNA τους. Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι σε σημαντικό ποσοστό οι σημερινοί κάτοικοι της Ισπανίας έχουν αραβική προέλευση. Η μελέτη κατέρριψε επίσης, μια άλλη θεωρία που ισχυρίζονταν ορισμένοι, πως οι Έλληνες, την εποχή του μεγάλου πολιτισμού, τον 4ο και 5ο π.Χ. αιώνα, ήταν μαύροι. Όλες οι μελέτες τεκμηριώνουν τη γενετική συνέχεια του ελληνικού πληθυσμού» είναι η επισήμανση του καθηγητή, ο οποίος αναφέρει και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό:

«Σε μεγάλο ποσοστό, οι Έλληνες μεταδώσαμε το DNA και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το DNA των Ελλήνων, “μοιάζει” πιο πολύ με αυτό των Ιταλών πρώτα, μετά με των Γάλλων, στη συνέχεια με των Ισπανών και τελευταία με των Τούρκων.

Τα στοιχεία της έρευνας μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε πολλές άλλες περιπτώσεις, όπως: Τεστ πατρότητας, εγκληματικές υποθέσεις και, κυρίως, χρησιμοποιούνται για να βρεθεί η προδιάθεση των ατόμων για διάφορες ασθένειες».

Η υπογραφή των Ελλήνων αποκαλύπτεται στη Νότια Ιταλία.

Ο Κ. Τριανταφυλλίδης αναφέρεται στην έρευνα και στα κύρια συμπεράσματα της:

«Βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι το εξής: Από τη Νότια Βαλκανική, δηλαδή, από τις πεδιάδες της Θεσσαλονίκης, της Κεντρικής Μακεδονίας και της Θεσσαλίας ξεκίνησε η μετακίνηση των εποίκων, ακολουθώντας την κοιλάδα του Αξιού και κατόπιν του Δούναβη και
έφτασαν στις βόρειες περιοχές. Οι Έλληνες δηλαδή, ξεκίνησαν και πήγαν στην Ευρώπη από τη Μακεδονία και άλλες περιοχές και μετέφεραν με τον πολιτισμό τους και το DNA τους στη
Δυτική Ευρώπη».

Στο σημείο αυτό, ο καθηγητής καταρρίπτει και τον ισχυρισμό ότι έχουμε επηρεασθεί -γενετικά- από τους Σλάβους:

«Όπως γνωρίζουμε σε διάφορες περιόδους έχουν έρθει Σλάβοι στην Ελλάδα. To DNA των Ελλήνων δεν έχει ουδεμία σχέση με αυτό των Σλάβων. Τα στοιχεία μας δείχνουν ότι η ομάδα, που χαρακτηρίζει τους Σλάβους, έχει μία συχνότητα 50% σε αυτούς και μια συχνότητα 10% στους Έλληνες, όση είναι και στην Εγγύς Ανατολή. Γεγονός που σημαίνει ότι οι επιμειξίες ανάμεσα στους Σλάβους και τους Έλληνες πρέπει να έγιναν σε τόσο μικρή συχνότητα, ούτως ώστε να μη διαπιστώνονται σήμερα με τις μεθοδολογίες DNA. Σημαντικό στοιχείο με μεγάλη σημασία είναι το εξής: Η σύγκριση του DNA των κατοίκων της Ελλάδας και ειδικότερα της Πελοποννήσου, με εκείνο των κατοίκων της Νότιας Ιταλίας δείχνει ότι οι κάτοικοι της Ιταλίας, -Απουλία, Καλαβρία- σε ποσοστό περίπου 20%, έχουν το ίδιο DNA με τους Έλληνες. Είναι γνωστό ότι οι περιοχές αυτές αποικίστηκαν σε ιστορικούς χρόνους από Έλληνες, π.χ. Πελοποννήσιους. Στην εργασία ελέγχθηκε η γενετική συνεισφορά των Ελλήνων αποίκων σε σχέση με τους πιθανούς νεολιθικούς κατοίκους της εποχής. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το χρωμόσωμα Υ, σε ποσοστό τουλάχιστον 7% των ανδρών της Καλαβρίας και 22% της Απουλίας, προέρχεται από Έλληνες.

Για άλλη μία φορά τεκμηριώνεται ότι η Μεγάλη Ελλάδα αποτελείτο κυρίως, από ελληνικούς πληθυσμούς και θα μπορούσαμε να πούμε ότι το αποτύπωμα, η υπογραφή αυτών των Ελλήνων, εξακολουθεί να αποκαλύπτεται ύστερα από 2.500 χρόνια μετά, πάλι, στους κατοίκους της Νότιας Ιταλίας».

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2005

Ypoloipo

ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ

Κερδίστε διπλές προσκλήσεις για την θεατρική παράσταση "ΕΝΑΣ ΗΡΩΑΣ ΜΕ ΠΑΝΤΟΦΛΕΣ" με τον Χάρρυ Κλυνν που θα παίζεται μέχρι 17 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
Δηλώστε συμμετοχή στέλνοντας mail με την ένδειξη «ΗΡΩΑΣ» στο paremvasi.ep@gmail.com όπου θα αναφέρετε το ονοματεπώνυμό σας και την περιοχή που διαμένετε καθώς και την ημερομηνία που θέλετε να παρακολουθήσετε την παράσταση
Οι νικητές του διαγωνισμού θα ειδοποιούνται με e-mail

Ypoloipo

Η Θάλεια Δραγώνα συνεχίζει το εκπολιτιστικό έργο των εκλεκτών του καπιταλισμού.

Δεν είμαστε Έλληνες, μας έκαναν Έλληνες δήλωσε η ψαγμένη, πολιτισμένη επιστήμων. Όσοι βιάζονται να την χαρακτηρίσουν “γενίτσαρο” έχουν άδικο. Οι ανθρωπιστές Τούρκοι είχαν τελείως διαφορετική οπτική γωνία: Είσαστε Έλληνες, σε λίγο δεν θα είστε (γενικώς).

Ακολουθεί ένα ποτ-πουρί από τα επιτεύγματα αυτών που οπωσδήποτε δεν ήταν Έλληνες, δεν ήθελαν να γίνουν Έλληνες και σίγουρα δεν θα έκαναν ΚΑΝΕΝΑΝ Έλληνα, πόσο μάλλον με το ζόρι.

19 Μαΐου 1919
Την ημέρα αυτή είχε επιλέξει ο Μουσταφά Κεμάλ για να κηρύξει τον πόλεμο ενάντια στους Έλληνες. Αποτέλεσμα ήταν ο σφαγιασμός χιλιάδων Ελλήνων από τους Νεότουρκους. Εκείνη τη μέρα αποβιβάζεται στο λιμάνι της Σαμψούντας απ’ όπου αρχίζει η δεύτερη φάση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω τα 353.000 θύματα της γενοκτονίας.

Απρίλιος του 1821: Εκτέλεση του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Γρηγορίου, και εξαπόλυση πλήθους εξαγριωμένων Τούρκων κατά Ελλήνων κατοίκων της Τουρκίας, ως αντίποινα για την εξέγερση των Ελλήνων στην Πελοπόννησο.

1822: Νέα αντίποινα από τον Σουλτάνο για να τρομοκρατήσει τους χριστιανούς στο νησί της Χίου. Δολοφονούνται 50.000 Έλληνες.

1850: 12.000 Αρμένιοι και Νεστοριανοί σφαγιάζονται από Κούρδους υπό την ηγεσία του Μπεντέρ Χαν Μπέγκ, οι οποίοι είναι οπλισμένοι με καραμπίνες, ειδικά κατασκευασμένες για την τουρκική κυβέρνηση και οι οποίοι χρηματοδοτούνται και υποστηρίζονται επίσης από την τουρκική κυβέρνηση.

7 Απριλίου του 1860 : Ο Σουλτάνος διατάζει την σφαγή των Μαρωνιτών χωρικών στον Λίβανο.

6 Ιουλίου 1860: Σύριοι σφαγιάζονται μετά από διαταγή του Αχμέντ πασά. Ο αριθμός των σφαγιασθέντων συμπεριλαμβανομένων και των Μαρωνιτών του Λιβάνου στις 7 Απριλίου, ανέρχεται στις 11.000.

1876: Εξαπολύονται συμμορίες Τούρκων για να καταπνίξουν εξέγερση στην Βουλγαρία. 15.000 σφαγιάζονται στην περιοχή της Φιλλιπούπολης, μεταξύ αυτών και Αρμένιοι της τοπικής κοινότητας. Καταστρέφονται 58 χωριά και 5 μοναστήρια.

28 Ιουνίου 1877: Κατά την αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων, προς την λήξη του Ρωσο-τουρκικού πολέμου, πάνω από 6.000 Αρμένιοι δολοφονούνται, όταν ο τουρκικός στρατός και κουρδικές άτακτες ομάδες καταστρέφουν τα χριστιανικά χωριά της περιοχής.

4 Ιουνίου 1878: Η Τουρκία πουλά τη Κύπρο στην Αγγλία.

Καλοκαίρι του 1892: Σφαγιάζονται 8.000 Γιεζίδες κοντά στο Μοσούλ, και καίγονται τα χωριά τους διότι αρνούνται να ασπαστούν το Ισλαμ, μετά από εντολές του Φερίκ πασά.

Σεπτέμβριος του 1894 έως Αύγουστο του 1896: Ο Σουλτάν Χαμίτ εφαρμόζει την τακτική της γενοκτονίας στους Αρμένιους.

Αύγουστος και Σεπτέμβριος του 1894: 12.000 Αρμένιοι σκοτώνονται στο Σασούν.

Οκτώβριος του 1895: Λαμβάνει χώρα η πρώτη οργανωμένη γενοκτονία στην Κωνσταντινούπολη και στην Τραπεζούντα.

Νοέμβριος και Δεκέμβριος του 1895: Οι τουρκικές αρχές οργανώνουν μεγάλης έκτασης σφαγές σε όλη τη χώρα.

Ιούνιος του 1896: Σφαγή των Αρμενίων της πόλης Βαν.

1896: Σφαγή 300.000 Αρμενίων στην Κωνσταντινούπολη.

12 Μαΐου 1896: Δολοφονίες 55.000 Ελλήνων και διαμάχες μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων στην Κρήτη.

Μάρτιος του 1909: Νέες σφαγές 30.000 Αρμενίων και Αμερικανών ιεραποστόλων, στα Άδανα και άλλες πόλεις της Κιλικίας, οργανωμένες από τους Νεότουκρους.

1909: Οι Νεότουρκοι αντιμετωπίζουν την επανάσταση των Αράβων στην Υεμένη με αιματοχυσίες.

1 Οκτωβρίου 1911: Δολοφονείται ο Επίσκοπος Γρεβενών, Αιμιλιανός από τους Τούρκους.

1912: Ο τουρκικός στρατός κατά την υποχώρησή του από την ανατολική Θράκη, λεηλατεί τα χωριά της περιοχής του Διδυμοτείχου και της Ανδριανούπολης. Τα χωριά της περιοχής Μαλγάρα καίγονται. Το ίδιο συμβαίνει και στο Κεσσάνι. Δολοφονίες και σφαγές συνοδεύουν την καταστροφή και λεηλασία της ελληνικής αυτής περιοχής.

1913: Η ανακατάληψη της ανατολικής Θράκης με τις θηριωδίες που ακολουθούν έχει ως αποτέλεσμα τη σφαγή 15.690 Ελλήνων.

Φεβρουάριος 1913: Οι Έλληνες κάτοικοι της περιφέρειας Κριθέα της Ανατολικής Θράκης τρέπονται σε φυγή από τις Τουρκικές αρχές. Ακολουθούν βάρβαρες λεηλασίες.

Ιανουάριος έως Δεκέμβριος του 1914: Πάνω από 250.000 Έλληνες εκτοπίζονται από τις περιοχές της ανατολικής Θράκης και Σμύρνης. Τα υπάρχοντά τους κατάσχονται.

27 Μαΐου 1914: Οι Τουρκικές αρχές διατάζουν το χριστιανικό πληθυσμό της Περγάμου να εγκαταλείψουν τη πόλη μέσα σε δύο ώρες. Οι τρομοκρατημένοι κάτοικοι καταφεύγουν στη Μυτιλήνη.

Μάιος και Ιούνιος του 1914: Οι Τούρκοι επιδίδονται σε όλες τις μορφές διωγμών που σαν στόχο έχουν τους Έλληνες της δυτικής Μικράς Ασίας. Τα παράλια της Μικράς Ασίας έχουν καταστραφεί. Στην Ερυθραία και στη Φωκαία οι Έλληνες σφαγιάζονται ανελέητα.

Ιούλιος και Αύγουστος 1914: Η τουρκική κυβέρνηση δημιουργεί “τάγματα καταναγκαστικών έργων”. Πρόκειται για μια νέα μέθοδο εξόντωσης των Ελλήνων – οθωμανών πολιτών που έχουν καταταγεί στον τουρκικό στρατό. Με τον τρόπο αυτό 400.000 Έλληνες εξοντώθηκαν από την πείνα και την κακοποίηση.

Αύγουστος του 1914: 12.000 Ασσύριοι δολοφονούνται από τον Τζεβτέτ Χαλίλ Μπέι. Ο αριθμός των Ασσυρίων όλων των θρησκειών που έχουν δολοφονηθεί από τους Τούρκους από το 1895 ανέρχεται στις 424.000.

Σεπτέμβριος 1914: Με διάταγμα της Τουρκικής κυβέρνησης πολλά χωριά της Ανατολικής Θράκης, όπου πλειοψηφεί το Ελληνικό στοιχείο, εκκενώνονται δια της βίας (Νεοχώριο, Γαλατάς, Καλλίπολη, κτλ.). Ακολουθούν λεηλασίες σε σπίτια και καταστήματα. Χιλιάδες αφήνουν τα πατρογονικά τους εδάφη και καταφεύγουν στην Ελλάδα.

Νοέμβριος – Δεκέμβριος 1914: Με διάταγμα της Τουρκικής κυβέρνησης η περιοχή Βιζύη και μέρος της περιοχής Σαράντα Εκκλησιές εκκενώνονται. 19.000 Έλληνες εξορίζονται στην Ανατολία και οι περιουσίες τους λεηλατούνται. Σύμφωνα με τα αρχεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου 119.940 Έλληνες απελάθηκαν από την Ανατολική Θράκη.

Απρίλιος του 1915: Το τουρκικό καθεστώς προχωρεί σε οργανωμένες συλλήψεις ενός μεγάλου αριθμού Αρμενίων διανοουμένων και εθνικών ηγετών στην Κωνσταντινούπολη και στις επαρχίες. Στη συνέχεια εκτοπίζονται στην Ανατολία και καθ’ οδόν σφαγιάζονται. Οι Αρμένιοι στρατιώτες που υπηρετούν στον τουρκικό στρατό αφοπλίζονται και σφαγιάζονται κατά χιλιάδες. Ο ανυπεράσπιστος αρμενικός πληθυσμός οδηγείται στην έρημο της Συρίας και σφαγιάζεται κατά δεκάδες χιλιάδες από τον τουρκικό στρατό, από άτακτα στρατεύματα και πολίτες ή αφήνεται στην έρημο για να πεθάνει από την ασιτία και την κακοποίηση. 1.500.000 Αρμένιοι εξαλείφθηκαν από τις τουρκιές θηριωδίες.

1915: Οι Τούρκοι θέτουν σε εφαρμογή μια άγρια καταδίωξη κατά των Σύριων Ορθοδόξων και Νεστοριανών κατοίκων των περιοχών Χακάρι, Μαρντίν και Μιντιάτ. Από τα πρώτα θύματα της καταδίωξης είναι ο Αντάι Σερ, Αρχιεπίσκοπος του Σερτ. Η καμπάνια αυτή, γεμάτη σφαγές και καταστροφές, συνεχίστηκε έως το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, φτάνοντας σχεδόν στον στόχο της.

20 Αυγούστου 1915 έως 6 Μαΐου 1916: Οι Οθωμανοί απαγχονίζουν 35 Λιβανέζους και Σύριους εθνικούς ηγέτες στις πλατείες Αλ Μπουρτζ του Λιβάνου και Αλ Μαρτζά της Συρίας, με την κατηγορία ότι “αγωνίζονται για την ελευθερία”. 130.000 Λιβανέζοι και Σύριοι δολοφονούνται κάτω από τον Οθωμανικό ζυγό.

1916: Οι Τούρκοι αναγκάζουν τους κατοίκους διαφόρων περιοχών του Πόντου να μεταναστεύσουν στο Σίβας. Κατά την παραπάνω μετακίνηση, από τους 16.750 κατοίκους των περιοχών Ελέβι και Τρίπολης, επέζησαν μόνον οι 550. Και από τους 49.520 κατοίκους της Τραπεζούντας, παρέμειναν ζωντανοί μόνο οι 20.300.

1916: Καταστροφή της περιοχής Ρισέου-Πλατάνου του Πόντου. Λεηλασίες των πόλεων Οφίς, Σούρμενα και Γέμουρα. Οι λεηλασίες οργανώθηκαν από τους αξιωματούχους του Οθωμανικού κράτους και εκτελέστηκαν υπό την ηγεσία του Αχμέτ Μπέη και του στρατάρχη της περιοχής Βελίπ Πασά.

27 Δεκεμβρίου 1916: Σύλληψη των διακεκριμένων πολιτών της Αμισού καθώς και 4.000 Ελλήνων πολιτών και εκτόπισή τους στην Ανατολία.

Άνοιξη του 1917: Οι Τούρκοι διατάσσουν τον διωγμό 23.000 Ελλήνων, κατοίκων της Κυδωνίας.

Νοέμβριος του 1917: 400 ελληνικές οικογένειες εκτοπίζονται από τους Τούρκους από τη Ν.Δ. Μικρά Ασία, ενώ λεηλατούνται οι περιουσίες τους.

Απρίλιος του 1918: Άλλες 8000 ελληνικές οικογένειες εκτοπίζονται από τη Ν.Δ. Μικρά Ασία.

1920: Ο Επίσκοπος της Τραπεζούντας Χρύσανθος, καταδικάζεται ερήμην σε θάνατο από το Στρατοδικείο της Άγκυρας. Καταδικάζεται επίσης και ο Επίσκοπος του Ζήλων ο οποίος αποδημεί στη φυλακή.

1920: 30.000 Αρμένιοι σφαγιάζονται στην περιοχή του Κάρς από Κεμαλικούς.

Σεπτέμβριος 1920: Η Κεμαλική Τουρκία επιτίθεται στην Δημοκρατία της Αρμενίας. Οι Αρμένιοι μάχονται ενάντια στα ισχυρά τουρκικά στρατεύματα. Οι Τούρκοι επικρατούν τη 2-12-1920. Τη νίκη αυτή των Τούρκων επακολουθεί η προσάρτηση του 50% της επικράτειας της Δημοκρατίας της Αρμενίας, που είχε συσταθεί στις 28 Μαΐου 1918, στη Τουρκία.

1920 έως 1921: Άλλοι 50.000 Αρμένιοι εκτελούνται από Κεμαλικούς.

3 Ιουνίου 1921: Κεμαλικοί συλλαμβάνουν 1.320 επιφανείς Έλληνες κάτοικους της Σαμσούντας. Την επομένη δολοφονούν 701 από τους κρατούμενους. Τα θύματα θάβονται σε ομαδικό τάφο πίσω από την οικία του Μπεκίρ πασά. Οι υπόλοιποι των κρατουμένων εξορίζονται στο εσωτερικό της Ανατόλιας.

24 Αυγούστου 1922: Ο Τουρκικός στρατός καταλαμβάνει τη Πέργαμο. Οι Έλληνες τρέπονται σε φυγή για να σωθούν.

9 Σεπτεμβρίου του 1922: Οι Τούρκοι εισβάλλουν στη Σμύρνη και πυρπολούν την πόλη. Οργανώνονται μεγάλης έκτασης σφαγές κατά των Ελλήνων και των Αρμενίων. Δολοφονούνται περίπου 150.000 άτομα.

10 Ιουλίου 1924: Ο 7ος τουρκικός στρατός καταπνίγει την κουρδική εξέγερση στο Χακάρι. Σε διάστημα 79 ημερών, 36 χωριά έχουν καταστραφεί και 12 έχουν ολοσχερώς χαθεί από το χάρτη.

Φεβρουάριος του 1925: 30.000 Κούρδοι σφαγιάζονται κατά τη διάρκεια εξέγερσης κατά των τουρκικών αρχών. Υπολογίζεται ότι γύρω στους 500.000 Κούρδους έχουν θανατωθεί από σφαγές και εκτοπισμούς.

7 Οκτωβρίου 1927: Κατάπνιξη κουρδικής επανάστασης, η οποία είχε ξεσπάσει το Μάρτιο του 1925 στο Ελαζίκ. Καταστρέφονται παντελώς 48 χωριά και το χώμα βάφεται κόκκινο από κουρδικό αίμα.

7 Οκτωβρίου 1927: Κατάπνιξη κουρδικής επανάστασης, η οποία είχε ξεσπάσει στις 30 Μαΐου 1927, στο Ντιαρμπακίρ και στο Αγρί. Το αίμα 2.000 Κούρδων πολεμιστών κυλά άφθονο στον ποταμό Μουράτ.

23 Μαΐου 1937: Η Τουρκική κυβέρνηση απαγορεύει την έκδοση της Κωνσταντινουπολίτικης εφημερίδας, “SON TELEGRAPH”, επειδή η εφημερίδα είχε θετική στάση απέναντι στα προβλήματα των Κούρδων.

1938: Η Τουρκία προσαρτίζει τη πόλη Σανγιάκ της περιοχής Αντιοχεία-Χατάι. Οι Αρμένιοι και Άραβες κάτοικοι της περιοχής εξορίζονται.

Μάιος του 1941: Επιστράτευση 20 ελληνικών και αρμενικών κοινοτήτων που ζουν με τουρκική υπηκοότητα στην Τουρκία. Σκοπός, η εξόντωσή τους, με τον ίδιο τρόπο που είχε εφαρμοστεί και κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, το γνωστό πλέον “τάγμα καταναγκαστικών έργων”.

11 Νοεμβρίου 1942: Ψηφίζεται νόμος για τη φορολογία των περιουσιών των μη Μουσουλμάνων Τούρκων υπηκόων (Varlik Vergisi). Πρόκειται για μια βάναυση προσπάθεια οικονομικής εξόντωσης των Ελληνικών, Αρμενικών και Εβραϊκών κοινοτήτων, οι οποίες βρίσκονται εκτεθειμένες και ανυπεράσπιστες στις υπερβάσεις και στις καταχρήσεις εξουσίας των Τουρκικών αρχών.

6 Σεπτεμβρίου 1955: Οι τουρκικές αρχές οργανώνουν μεγάλης έκτασης διωγμούς κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. 29 εκκλησίες καίγονται ενώ 46 λεηλατούνται. Βεβηλώνονται οι τάφοι των Οικουμενικών Πατριαρχών όπως επίσης και τα χριστιανικά νεκροταφεία. Εκατοντάδες γυναίκες βιάζονται και καταστρέφονται χιλιάδες ελληνικά καταστήματα.

1963 – 1967: Η Τουρκία υπονομεύει την σταθερότητα στη νεοσύστατη Κυπριακή Δημοκρατία με πράκτορες.

1964: Η Τουρκία αποκηρύσσει μονομερώς την συνθήκη για Εμπορική και Ναυτιλιακή συνεργασία του 1930 (μεταξύ Βενιζέλου – Ατατούρκ). Οι Έλληνες πολίτες αναγκάζονται να φύγουν από την Τουρκία δια της βίας. Οι συγγενείς αυτών, αν και Τούρκοι υπήκοοι, υποχρεώνονται να επισπεύσουν την αναχώρηση τους από τη χώρα. Με νόμο που δεν δημοσιοποιείται οι Έλληνες στερούνται του δικαιώματός τους επί των περιουσιακών τους στοιχείων.

1964: Κλείνουν τα ελληνικά μειονοτικά σχολεία στην Ίμβρο και στη Τένεδο. Παράλληλα ανεγείρονται τουρκικές φυλακές για βαρυποινίτες και απαγορεύεται η δυνατότητα μεταβίβασης των περιουσιών των Ελλήνων, έχοντας ως συνέπεια την φυγή των Ελλήνων από τα νησιά. Αξιοσημείωτο είναι ότι και τα δύο Ελληνικά νησιά Ίμβρος και Τένεδος, παραχωρούνται στη Τουρκία, σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης της Λωζάνης, για την ασφάλεια των Στενών επειδή βρίσκονται στο στόμιο του Ελλησπόντου. Σύμφωνα με το άρθρο 14 της ίδιας συνθήκης, εγγυάται η προστασία των προσώπων και περιουσιών του μη μουσουλμανικού ιθαγενούς πληθυσμού. Παρόλα αυτά εφαρμόζεται, για μια ακόμη φορά, η πάγια τουρκική πολιτική ξεριζωμού και αφανισμού των μη τουρκικών εθνοτήτων και έπειτα από τη συστηματική προσπάθεια εκτουρκισμού των νησιών με την ομαδική εγκατάσταση Τούρκων, από τους 12.000 Έλληνες κατοίκους, σήμερα μένουν εκεί μόνο 300 υπερήλικες για τους οποίους δεν έχει πια νόημα ο εκπατρισμός.

1967: Βανδαλισμοί στην εκκλησία της Αγίας Άννας στο χωριό Αγρίδια της Ίμβρου. Άλλο ένα παράδειγμα της μόνιμης τουρκικής πολιτικής “εθνικής κάθαρσης”.

1973 – 1974: De facto αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου, με τη χορήγηση άδειας ερευνών στην Τουρκική κρατική πετρελαϊκή εταιρεία (TRAO) και την αποστολή του ερευνητικού πλοίου ΚΑΡΝΤΑΛΙ για την διεξαγωγή ερευνών στην περιοχή.

1974: De facto αμφισβήτηση του Ελληνικού εναερίου χώρου των 10 ν.μ. για πρώτη φορά από το 1931. Συνεχόμενες και μαζικές παραβιάσεις του Ελληνικού εναερίου χώρου (περισσότερες από 500 παραβιάσεις έγιναν μόνο το 1995). Περισσότερες από το 80% αυτών έχει γίνει σε απόσταση μικρότερη των 6 ν.μ. από τις ελληνικές ακτές αλλά και πάνω από ελληνικά νησιά. Η αμφισβήτηση αυτή του FIR Αθηνών συνεχίζεται μέχρι το 1980.

20 Ιουλίου 1974: Ο τουρκικός στρατός εισβάλλει στο ανεξάρτητο αλλά και άοπλο νησί της Κύπρου, μέλος του Ο.Η.Ε., και καταλαμβάνει το 40% των εδαφών της, με το πρόσχημα ότι η επιχείρηση αυτή είναι αναγκαία για την ασφάλεια της τουρκοκυπριακής μειονότητας που αποτελούσε το 18% του συνολικού πληθυσμού του νησιού. Κατά τη διάρκεια εισβολής, η οποία ονομάστηκε από την Άγκυρα, “επιχείρηση ειρήνη”, 5.000 Κύπριοι σκοτώθηκαν, 1619 αγνοούνται έως τις μέρες μας, εκατοντάδες βασανίστηκαν, βιάστηκαν, και εξορίστηκαν στην Τουρκία.

25 Δεκεμβρίου 1978: Τούρκοι φασίστες σφάζουν εκατοντάδες Κούρδων στο Μαράς.

28 Δεκεμβρίου 1978: Ανακήρυξη στρατιωτικού νόμου σε 15 επαρχίες του τουρκικού Κουρδιστάν με σκοπό την εμπόδιση εξωτερίκευσης στοιχείων και πληροφοριών των δεινών του κουρδικού λαού.

Δεκέμβριος του 1978: 110 Κούρδοι σφαγιάζονται στην πόλη Καχραμανμαράς.

Δεκέμβριος του 1979 έως Σεπτέμβριο του 1980: Διαμάχες μεταξύ Κούρδων και του τουρκικού κράτους ήταν η αφορμή για το ξέσπασμα βίας με αποτέλεσμα το θάνατο 2.812 Κούρδων πολιτών κατά πλειοψηφία, σε διαφορετικά γεγονότα.

Ιούλιος του 1980: Ξαφνικό ξέσπασμα βίας στο Κορούμ, κεντρική Ανατόλια, με αποτέλεσμα το θάνατο 30 ατόμων και τη μαζική έξοδο του πληθυσμού της περιοχής.

Καλοκαίρι του 1983: Σύμφωνα με ένα νέο νόμο, απαγορεύεται η χρήση γλώσσας, κατά τις καθημερινές συνομιλίες ή τις συγκεντρώσεις, η οποία δεν είναι αναγνωρισμένη ως η επίσημη γλώσσα από άλλη χώρα (το όλο θέμα αναφερόταν στην κουρδική γλώσσα).

1984: Η Τουρκία φράζει την τροφοδότηση νερού από τον ποταμό Αλκουίκ, ο οποίος πηγάζει από την Τουρκία και φτάνει έως το νότιο Αλλέπο, στη Συρία, με σκοπό την ερήμωση της περιοχής εφόσον η πεδιάδα καταστραφεί από την ξηρασία.

Φεβρουάριος 1988: Οργανωμένη σφαγή κατά τη διάρκεια της νύχτας ενάντια του Αρμενικού πληθυσμού των πόλεων Μπακού και Σουμγκάιτ. Πρόκειται για μια πανομοιότυπη νύχτα σφαγής με αυτή της Κωνσταντινούπολης το 1955.

1989: Η Τουρκία νομοθετεί παράνομα δικαίωμα για την Έρευνα και Διάσωση στη θαλάσσια έκταση πάνω από το μισό Αιγαίο, παραβιάζοντας σαφώς τους κανόνες της Διεθνής Οργάνωσης Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO).

Αύγουστος έως Δεκέμβριο του 1991: Η Τουρκική Αεροπορία και ο στρατός επιτίθενται σε ομάδες του PKK στο βόρειο Ιράκ και βομβαρδίζουν ασταμάτητα κουρδικά χωριά. Πάνω από 100 Κούρδοι, μεταξύ των οποίων ήταν και γυναικόπαιδα, σκοτώθηκαν και 150 τραυματίστηκαν.

1992: Η Άγκυρα χτίζει το φράγμα “Ατατούρκ” στον Ευφράτη ποταμό, μειώνοντας έτσι δραματικά τη ροή του προς το Ιράκ και την Συρία, με σκοπό να απειλήσει τη γεωργία και την οικονομική επιβίωση των δύο παραπάνω χωρών.

Ιανουάριος του 1992 έως τον Οκτώβριο του 1993: Οι Τούρκοι βομβαρδίζουν κουρδικά χωριά. 4.800 τραυματίζονται από τους οποίους οι 2.000 υποκύπτουν στα τραύματά τους.

Μάιος έως Αύγουστο του 1994: Πραγματοποιούνται τουρκικές επιδρομές των οποίων ο απολογισμός είναι 400 Κούρδοι χωρικοί νεκροί και πάνω από 200 τραυματίες.

1995: Η Τουρκική κυβέρνηση οργανώνει σφαγή κατά τη διάρκεια της νύχτας ενάντια των Αλεβιτών στη περιοχή Γκαρί Οσμάν Πασά της Κωνσταντινούπολης.

20 Μαρτίου 1995: 35.000 Τούρκοι στρατιώτες εισέρχονται στο βόρειο Ιράκ για να πολεμήσουν ομάδες του PKK, οι οποίες είχαν βρει εκεί καταφύγιο, σύμφωνα με την Άγκυρα. 200 Κούρδοι, η πλειοψηφία των οποίων ήταν άμαχοι, σκοτώθηκαν μετά από βομβαρδισμούς, βασανισμούς και αναγκαστικές πεζοπορίες μέσα από ναρκοπέδια.

31 Ιανουαρίου 1996: Ο τουρκικός στρατός αποβιβάζει μερικούς στρατιώτες του στη βραχονησίδα Ίμια, η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της Ελληνικής Επικράτειας σύμφωνα με Διεθνείς Συνθήκες και Συμφωνίες που έχουν υπογραφεί από το 1923. Είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία διεκδικεί ανοιχτά ελληνικό έδαφος.

6 Μαΐου 1996: Μετά από στρατιωτική επιχείρηση έξι εβδομάδων στο βόρειο Ιράκ, η Τουρκία αποσύρει τους τελευταίους στρατιώτες της. Οι κουρδικές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές ανέρχονται σε 400. Οι τραυματισμένοι είναι ακόμη περισσότεροι.

Αύγουστος του 1996: Κατά τη διάρκεια ειρηνικών διαδηλώσεων για την επανένωση της Κύπρου, που διάρκεσαν μία εβδομάδα στην πράσινη γραμμή, οι τουρκικές δυνάμεις κατοχής και παραστρατιωτικές οργανώσεις δολοφονούν άνανδρα δύο διαδηλωτές και τραυματίζουν σαράντα.

Φεβρουάριος του 1997: Η Άγκυρα απειλή την Κύπρο με εισβολή και κατάκτηση των ελεύθερων περιοχών του νησιού εφόσον η δεύτερη, αγοράσει τους αμυντικούς πυραύλους S-300. Τέτοιου είδους απειλές είναι γνώριμες στην Κύπρο μετά το 1974.

Απόσπασμα από δημοσίευμα του Greek American News Agency

Ypoloipo

ΚΑΛΩΣ ΝΑ ΜΑΣ ΕΡΘΕΤΕ...

ProtoMerosEdo

Ypoloipo

Η ΕΡΓΚΕΝΕΚΟΝ ΣΧΕΔΙΑΖΕ ΝΕΟΥΣ ΔΙΩΓΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ.

Δεν θα σταματήσουν εάν δεν ξεριζώσουν και τους τελευταίους γηγενείς από τις πατρογονικές τους εστίες.

“Ας μην κοροϊδευόμαστε λοιπόν. Δεν υπάρχουν ούτε τρελλοί Τούρκοι που καίνε μειονότητες, ούτε ανιστόρητοι Έλληνες που υποστηρίζουν τον Κεμαλοναζισμό. Υπάρχει οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης από πολύ “λογικούς” ανθρώπους, και απόλυτα καλοπληρωμένοι Έλληνες που προτιμούν να θυσιάσουν ηθικά και φυσικά κάποιους γηγενείς πληθυσμούς ώστε να γεμίσουν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς. Είναι τόσο απλό.”

Διαχρονικά το Τουρκικό μόρφωμα στόχευε στην εκκαθάριση κάθε γηγενούς στοιχείου από τα εδάφη που έφτασε να κατέχει μέσω σφαγών και γενοκτονιών. Παράλληλα με έναν μηχανισμό προπαγάνδας και ψεύδους αλλοιώνει τα πολιτιστικά κειμήλια και την ιστορία προκειμένου να προσδώσει όλα τα χαρακτηριστικά του “έθνους” στους αιμοσταγείς νομάδες, εχθρούς κάθε έννοιας πολιτισμού και ανθρωπιάς. Μπορεί οι φιλότιμες πνευματικές τους προσπάθειες να είναι τουλάχιστον κωμικές (Αγαμέμνων = Αγάς του βουνού κλπ). Η κατάσταση όμως μόνο ευχάριστη δεν είναι.
Να ανατρέξουμε στο βιβλίο της Ρεπούση υπό την πολιτική προϊστασία της κυρίας Γιαννάκου – Κουτσίκου;
Σε αναγνώσματα όπως το βιβλίο του Γκουρογιάννη που απασχόλησε εχθές την επικαιρότητα και την προστασία που έχει από τα ΜΜ”Ε”;
Σε τραγικά συμβάντα όπως το ολοκαύτωμα των Ελλήνων προσκυνητών στην Κωνσταντινούπολη που αποδόθηκε “σε έναν τρελλό”; Τις δολοφονίες των “αντιφρονούντων” δημοσιογράφων, εκδοτών και ιερέων;
Έχουμε γράψει στο παρελθόν ότι δεν υπάρχει περίπτωση, άνθρωπος με στοιχειώδεις γνώσεις και άισθημα δικαίου να υπερασπιστεί σε οποιοδήποτε επίπεδο την φασιστική Τουρκία. Όσοι το κάνουν, αποδεικνύεται καθημερινά ότι το κάνουν από οικονομικό συμφέρον ή εκβιαζόμενοι από κάποιες διαστροφικές τους συνήθειες. Οι Έλληνες υποστηρικτές δεν αποτελούν εξαίρεση. Η δικαιοσύνη όμως συνεχίζει να σιωπά και να μη ζητά υπηρεσιακά από την Τουρκική, τις ομολογίες των συλληφθέντων και τους Έλληνες αποδέκτες του μαύρου χρήματος της Εργενεκόν. Που δεν διαφέρουν καθόλου από τους αποδέκτες του μαύρου χρήματος της Siemens. Θα λέγαμε ότι σε μεγάλο κομμάτι ταυτίζονται.
Ας μην κοροϊδευόμαστε λοιπόν. Δεν υπάρχουν ούτε τρελλοί Τούρκοι που καίνε μειονότητες, ούτε ανιστόρητοι Έλληνες που υποστηρίζουν τον Κεμαλοναζισμό. Υπάρχει οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης από πολύ “λογικούς” ανθρώπους, και απόλυτα καλοπληρωμένοι Έλληνες που προτιμούν να θυσιάσουν ηθικά και φυσικά κάποιους γεγενείς πληθυσμούς ώστε να γεμίσουν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς. Είναι τόσο απλό.
Σχέδιο εκφοβισμού των μειονοτήτων
¨Σχέδιο που παγώνει το αίμα ¨χαρακτήρισε ο Ερχάν Μπασγιούρτ στην εφημερίδα Bugun , όλα όσα αποκάλυψε χθες η Taraf, γνωστή για τον πόλεμο εναντίον της παρακρατικής οργάνωσης Εργκενεκόν. Παράλληλα με το σχέδιο καταπολέμησης της οπισθοδρομικότητας υπάρχει και ένα άλλο σχέδιο με την ονομασία ¨επιχείρηση Kafes (κλουβί)¨ που φέρει την υπογραφή του Αντιπλοιάρχου Ercan Kırectepe, ο οποίος τελεί υπό κράτηση για την υπόεθση Εργκενεκόν, και εκπονήθηκε τον Μάρτιο του 2009. Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι σχεδίαζαν δολοφονίες μελών των μειονοτήτων, όπως του Αρμένιου Χράντ Ντίνκ και του ιερέα Σαντόριο. Επίσης σχεδίαζαν βομβιστικές επιθέσεις σε περιοχές όπου είναι έντονο το μειονοτικό στοιχείο, όπως για παράδειγμα τα Πριγκηπόνησα. Από τα στοιχεία που αποκαλύφθηκαν προκύπτει ότι οι εμπνευστές του σχεδίου είχαν στη διάθεση τους καταλόγους συνδρομητών των μειονοτικών εφημερίδων, των μαθητών και γονέων των μειονοτικών σχολείων, των εκκλησιών και των βακουφίων καθώς και χαρτογραφημένες τις κατοικίες των μελών των μειονοτήτων. Στόχευαν να οργανώνουν επιθέσεις ακόμα και στα Νεκροταφεία . Όλα αυτά θα τα έκαναν για να χρεωθεί , με την κατάλληλη προπαγάνδα, η ισλαμική κυβέρνηση του κ. Ερντογάν. Ο αρθρογράφος καταλήγοντας γράφει ¨Μακάρι και τα δυο σχέδια να ήταν πράγματι πλαστά!¨

Η εφημερίδα Zaman στο σχετικό δημοσίευμα της αναφέρει ότι το σχέδιο είχε ήδη να αρχίσει να εφαρμόζεται στην περιοχή Ταταούλων στην Κωνσταντινούπολη , αφού τοποθέτησαν κίτρινες ετικέτες στα σπίτια των Ελλήνων, τον περασμένο Αύγουστο και την επίθεση στο Νεκροταφείο Βαλουκλή στις αρχές Σεπτεμβρίου.

Ποντιακή Ταξιαρχία!

Να ενημερώσουμε όλους τους φίλους Ποντιακής καταγωγής ότι ο Ελληνικός Στρατός απέκτησε προσφάτως μια "ποντιακή ταξιαρχία"..

Με απόφαση του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου Στρατού του ΓΕΣ η 71η Αερομετάφερομενη Ταξιαρχία με έδρα την Νέα Σάντα Κιλκίς (ειρήσθω εν παρόδω η Σάντα η οποία καταστράφηκε απο τους κεμαλικούς φασίστες το 1921 θεωρείται και το "Σούλι" του Πόντου) , μια μονάδα ειδικής σύνθεσης του Β' Σώματος Στρατού, μετονομάστηκε σε 71η Α/Μ ΤΞ "Πόντος" προς αναγνώριση των αγώνων του Ποντιακού Ελληνισμού και της μαρτυρικής ιστορίας του. Το μόνο που μπορούμε να πούμε για την απόφαση του ΑΣΣ είναι, Εύγε!

"Βαρύ" το όνομα ,βαρύ και το χρέος των αξιωματικών και οπλιτών της ταξιαρχίας, είμαστε σίγουροι ότι οι "αετοί" της Νέας Σάντας θα το κουβαλήσουν με περηφάνεια .Το έμβλημα της 71ης μέχρι σήμερα (άγνωστο αν θα επέλθει αλλαγή και εκεί) το οποίο είναι ένας αετός "επί πτερύγων ανέμων" φέρνει στον νού ένα απο τα γνωστότερα παραδοσιακά τραγούδια του Πόντου. Ο τίτλος? Αητέν'ς επαραπέτανεν (Αετός Υψιπετούσε) , ένας ύμνος στον ακρίτα, τον άγνωστο στρατιώτη , τον υπερήφανο Τραντέλλενα .

(για την απόδοση στην νεοελληνική : ο τεμέτερον vripol)

Αητός πετούσε στα ψηλά, ψηλά στα επουράνια,
Τά πόδια του ήταν κόκκινα κι είχε το ράμφος μαύρο,
Στα νύχια του παλληκαριού σφιχτά κρατούσε χέρια
-Αητέ, μού δίνεις τι κρατάς; Μού λές πούναι το σώμα;
-Δεν δίνω κείνο πού κρατώ. Το σώμα πέρα κείται.

Εκεί στα πέρα τα βουνά, σ’ έλατα πού χει μέρος,
Τραντέλλενα (τριάντα φορές Ελληνα, δηλαδή γενναίο) σκοτώσανε και κείται ματωμένος.

"Σον πόλεμον Τραντέλλενας ,Του πόντου παλικάρι"

ΕΛΑ ΝΑ ΛΕΓΩ ΣΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ...

O Βασίλης Καρράς (Βασίλης Κεσογλίδης), μέλος του Ποντιακού Κινήματος Ελλάδος, δεν ξεχνάει τις ρίζες του και το αποδεικνύει…
«Το τραγούδι που ερμηνεύω κράτησε περισσότερο από μια εβδομάδα. Έμπαινα κάθε μέρα στο στούντιο κι απ’ τους λυγμούς δεν μπορούσα να το ολοκληρώσω…»
ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΡPΑΣ



Ypoloipo

ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΕΓΙΝΑΝ...

ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ http://twurl.nl/4ft7mj

Ypoloipo

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2009, στις 8 το βράδυ, θα γίνουν στον πολυχώρο Τέχνης “REMEZZO” Ν. Πλαστήρα 2, Παραλία Αρετσούς στην Καλαμαριά, τα εγκαίνια της τέταρτης ατομικής μου έκθεσης ζωγραφικής. Θα χαρώ πολύ να σας δω τη μέρα αυτή, για ένα ποτό και μια φιλική κουβέντα για την τέχνη και την πόλη μας.

ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝΝ

Ypoloipo

Τουρκία: Δεύτερο πλήγμα για το «βαθύ κράτος»

Για τα Ελληνάκια της Εργενεκόν πότε θα μας πείτε;

* Μετά τις αποκαλύψεις για ανατροπή της κυβέρνησης από τους στρατηγούς, ο Ερντογάν είναι πολιτικά κυρίαρχος στην Τουρκία

* Του Σταυρου Λυγερου, Η Καθημερινή, 01/11/2009

Η υποβόσκουσα μάχη των δύο πόλων εξουσίας στην Τουρκία, από τη μία πλευρά της κυβέρνησης κι από την άλλη του Γενικού Επιτελείου, μπορεί να μην έχει λήξει ακόμα, αλλά το πολιτικό πλεονέκτημα έχει για τα καλά περάσει στα χέρια του Ταγίπ Ερντογάν. Μετά τις αποκαλύψεις για την παρακρατική οργάνωση Εργκένεκον, αυτές τις ημέρες ήλθαν οι αποκαλύψεις ότι το 2007 ο τότε αρχηγός ΓΕΕΘΑ Γιασάρ Μπουγιούκανιτ και άλλοι ανώτατοι αξιωματικοί σχεδίαζαν προβοκάτσιες με σκοπό την ανατροπή της κυβέρνησης Ερντογάν.

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή. Χρησιμοποιώντας την ευρωπαϊκή προοπτική σαν εμβρυουλκό και εκμεταλλευόμενος την άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία του, ο Τούρκος πρωθυπουργός αποδυνάμωσε τον πολιτικό ρόλο των στρατηγών. Το κεμαλικό κατεστημένο κατηγορεί το ισλαμογενές κυβερνών κόμμα ότι έχει μυστικό σχέδιο να καταργήσει τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους.

Η κατηγορία αυτή, όμως, δεν ήταν πειστική και το ευρωπαϊκό όραμα λειτουργούσε σαν ένα είδος πολιτικής ασπίδας για την κυβέρνηση Ερντογάν. Οι Τούρκοι στρατηγοί, άλλωστε, δεν ήταν ποτέ τυχάρπαστοι πραξικοπηματίες. Εχουν μάθει να τους θεωρούν θεματοφύλακες και εγγυητές του κράτους.

Οπως αποκαλύφθηκε από το ημερολόγιο του πρώην αρχηγού Ναυτικού Οζντέν Ορνέκ το 2004 συζητούσαν στο Γενικό Επιτελείο το ενδεχόμενο πραξικοπήματος. Στο ίδιο ημερολόγιο αναφέρεται ότι επειδή η συγκυρία ήταν δυσμενής για ανοικτό πραξικόπημα, η στρατιωτική ηγεσία είχε αποφασίσει να προκαλέσει κοινωνική αναταραχή και χάος, που θα της έδινε το αναγκαίο πρόσχημα για πραξικόπημα. Τελικώς, το σχέδιο δεν εφαρμόσθηκε, λόγω των αντιρρήσεων του τότε αρχηγού ΓΕΕΘΑ Χιλμί Οζκιόκ.

Το 2007 η υποβόσκουσα διαμάχη της κυβέρνησης Ερντογάν με τη στρατογραφειοκρατία προσέλαβε μορφή ανοικτής σύγκρουσης. Την αφορμή έδωσε η εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας. Το κυβερνών κόμμα διέθετε την αναγκαία κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να εκλέξει δικό του Πρόεδρο. Το Γενικό Επιτελείο προσπάθησε να αποτρέψει μία τέτοια εξέλιξη, απειλώντας δημοσίως. Ελέγχοντας την Προεδρία και τους κρίσιμους κρατικούς μηχανισμούς, το κεμαλικό κατεστημένο εγκλώβιζε σε μεγάλο βαθμό την κυβέρνηση. Ο Ερντογάν προωθούσε στην Προεδρία τον Αμπντουλάχ Γκιούλ για να σπάσει ακριβώς αυτόν τον εγκλωβισμό. Το κεμαλικό κατεστημένο αντεπιτέθηκε σε τρία επίπεδα: Πρώτον, διοργάνωσε ογκώδη συλλαλητήρια, με σκοπό να προσδώσει στις κινήσεις του λαϊκή νομιμοποίηση. Δεύτερον, έστησε προβοκάτσιες (εκρήξεις βομβών κλπ.) για να καλλιεργήσει κλίμα ανασφάλειας. Τρίτον, προχώρησε σε δικαστικό πραξικόπημα. Το Συνταγματικό Δικαστήριο αποφάσισε ότι για να εκλέξει Προέδρο Δημοκρατίας η Εθνοσυνέλευση έπρεπε να έχει απαρτία δύο τρίτων!

Για λόγους πολιτικής επιβίωσης ο Ερντογάν αμφισβήτησε την ουσία του μετακεμαλικού καθεστώτος. Προκήρυξε πρόωρες εκλογές για τον Ιούλιο 2007 και δρομολόγησε την αναθεώρηση του Συντάγματος. Το δικαστικό πραξικόπημα, οι τρικλοποδιές και οι προβοκάτσιες του «βαθέος κράτους» συνέβαλαν στο να επιτύχει σαρωτική εκλογική νίκη με 47% (το 2002 είχε αποσπάσει 34%). Κατόπιν αυτού, το Γενικό Επιτελείο συνωμότησε για να ανατρέψει τη νεοεκλεγμένη κυβέρνηση. Τον περασμένο Ιούνιο η Ταράφ δημοσίευσε φωτοτυπία πεντασέλιδου εγγράφου με το σχέδιο πραξικοπήματος, που φέρει την υπογραφή του πλοιάρχου (και υπόδικου στην υπόθεση Εργκένεκον) Ντουρσούν Τσιτσέκ.
Πρωτότυπο έγγραφο

Το Γενικό Επιτελείο χαρακτήρισε τη φωτοτυπία πλαστή. Το ζήτημα φάνηκε να κλείνει. Πριν από λίγες ημέρες, όμως, ξανάνοιξε, όταν ο εισαγγελέας που διερευνά την υπόθεση Εργκένεκον έλαβε το πρωτότυπο έγγραφο. Ο ανώνυμος αποστολέας (πιθανότατα αξιωματικός του Γενικού Επιτελείου) έδωσε στοιχεία για τη συμμετοχή στη συνωμοσία του τότε αρχηγού ΓΕΕΘΑ Γιασάρ Μπουγιούκανιτ και άλλων στρατηγών. Αποκάλυψε, επίσης, ότι η στρατιωτική ηγεσία όχι μόνο γνώριζε, αλλά και διέταξε την καταστροφή όλων των αποδεικτικών στοιχείων. Πέντε στρατιώτες έχουν ήδη μαρτυρήσει ότι συμμετείχαν στην καταστροφή εγγράφων στο Γενικό Επιτελείο.

Το σχέδιο προέβλεπε δυσφήμηση του κυβερνώντος κόμματος, πρόκληση εσωκομματικού ρήγματος και ενίσχυση της αντιπολίτευσης. Κυρίως, όμως, προέβλεπε προβοκάτσιες. Μία απ’ αυτές ήταν η τοποθέτηση όπλων σε σπίτια στελεχών του θρησκευτικο-πολιτισμικού κινήματος Φετουλάχ Γκιουλέν, το οποίο διατηρεί στενούς δεσμούς με την κυβέρνηση Ερντογάν. Στόχος των πραξικοπηματιών ήταν να ασκηθούν μαζικές διώξεις για συνωμοσία εναντίον στελεχών του κυβερνώντος κόμματος και να καλλιεργηθεί το έδαφος για την ανατροπή της κυβέρνησης Ερντογάν.

Πράγματι, τον Μάρτιο 2008, ο γενικός εισαγγελέας Αμπντουραχμάν Γιαλτσίνκαγια ζήτησε από το Συνταγματικό Δικαστήριο να απαγορεύσει αφ’ ενός την λειτουργία του κυβερνώντος κόμματος κι αφ’ ετέρου την πολιτική δράση 71 στελεχών του. Μεταξύ αυτών του Προέδρου της Δημοκρατίας και του πρωθυπουργού! Ας σημειωθεί ότι πολύ πριν κατατεθεί η προσφυγή, ο απόστρατος στρατηγός Σιλαχτσίογλου είχε δημοσιεύσει άρθρο στην κεμαλική Τζουμχουριέτ, με το οποίο ζητούσε την απαγόρευση του κυβερνώντος κόμματος για να σταματήσει η άλωση του κράτους από το πολιτικό Ισλάμ.
Δίκες Εργκένεκον

Οι αποκαλύψεις έχουν φέρει σε εξαιρετικά δυσχερή θέση το Γενικό Επιτελείο και ειδικά τον αρχηγό του Ιλκέρ Μπασμπούγ, που τον Ιούνιο είχε χαρακτηρίσει τη φωτοτυπία «κουρελόχαρτο». Η στρατογραφειοκρατία είχε ήδη τραυματισθεί από την υπόθεση Εργκένεκον. Υπενθυμίζουμε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη δύο μεγάλες δίκες με 54 και 108 κατηγορούμενους, οι οποίοι ως μέλη της παρακρατικής οργάνωσης δικάζονται μεταξύ των άλλων για σχεδιασμό πραξικοπήματος και ανάμειξη στις περίπου 17.000 δολοφονίες με άγνωστο δράστη στο διάστημα 1995-2003.

Η τροπή που έχουν πάρει οι εξελίξεις στην Τουρκία αναμφισβήτητα ευνοούν τον Ερντογάν. Το Γενικό Επιτελείο έχει πολιτικά εξουδετερωθεί. Η ασυλία που απολάμβανε μέχρι τώρα από τα ΜΜΕ έχει αρθεί. Ο αρχηγός του Μπασμπούγ πιέζεται να ξηλώσει όσους κατηγορούνται για συνωμοσία. Το μόνο που μένει στους στρατηγούς είναι ή να αποδεχθούν την ήττα τους ή να κατεβάσουν τα τανκς σε συνθήκες πολιτικής απομόνωσής τους. Ουσιαστικά, η Τουρκία βαδίζει ολοταχώς προς μία μεταπολίτευση.

Δημοσιεύθηκε από olympiada στο Νοεμβρίου 2, 2009
http://www.radikal.com.tr/veriler/2008/01/25/buyuk.gifworld And People

Ypoloipo

ΠΟΝΤΙΑ ΓΗ

ProtoMerosEdo

Ypoloipo